ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΣΙΩΜΟΣ
(Στην κόρη μου ΒΙΟΛΕΤΑ)
Περίμενα καρτερικά στου σπιτιού μου το μπαλκονι
Έβλεπα πότε θ' άφηνες του οδηγού τιμόνι
Στη στάθμευση σαν άκουγα να μπαίνει το αμάξι
Το' λουζα χάδια με ματιές,χαιρόμουν, είχες φτάσει.
Ήσουν νέα και οδηγός πρωτάρα
Της λαχταράς κάπνιζα τσιγάρα
Κόρη μου να ξέρεις δεν είναι φάρσα
Με σένα ταύτιζα τ'αμαξι σαν να'χε την ψυχή σου και ανάσα.
Με άψυχα σίδερα κυκλοφορεί το αμάξι
Το βλέπω, Θεέ μου λέω η κόρη μου ειν' εντάξει
Όπου να πας ,όπου βρεθείς τ' ακολουθώ με αγάπη
Ίδια πάντα η προσευχή,να μη σε πιάνει μάτι.
Όχημα αχώριστο από σένα
Η μηχανή του χτυπάει σ' εμένα
Το μικρό σαν άρμα Νταεβούλι
Μου λέει σαν εσύ όταν περνώ: Μπαμπούλη, βρε Μπαμπούλη!
Λευτέρης ΣιώμοςΚ / 128 δ.π.ελ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου