ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΣΙΩΜΟΣ - ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

 

Η ΑΓΚΑΛΙΆ

Κλάμα, χαρά σε αγκαλιά

Γεννιέμαι και πεθαίνω

Τρελή χαρά ζεστής φωλιάς

Κουρνιάζω κι' ανασαίνω.

Κρατούν σιγή οι αγκαλιές

Τα στόματα σιγούνε

Είναι στιγμή που οι καρδιές

Έχουν πολλά να πούνε

Κοινή ωραία φορεσιά

Καθέναν μας δαμάζει

Μα είναι κάθε αγκαλιά

Ρούχο που μας ταιριάζει.

Θεέ μου αν κάποτε χαθώ

Σ' ανέμους μνήμης,ζάλης

Αχ, κάνε με να ξεχαστώ

Σε μια ζεστή αγκάλη.

Λευτέρης Σιώμος Κ/54. δ π.ελ.

******

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΣΕΣ

Τρέχανε γρήγορα τα χρόνια

Τρυφερά γλυκαίναν οι χορδές

Πήρες φωνές, ήχους σ' αηδόνια ,

Πήρες εμπειρίες σταθερές.

Ισχυρό είσαι χτυποκάρδι

Όποιος,σ' ακούσει, σε λαχταρά,

Ένας παλμός φωνής,σαν χάδι

Κάθε ανθρώπου που τραγουδά.

Το τραγούδι σου ξύπνια κρατούσε

Την ματιά της μνήμης μου ανοιχτή

Πρώτη μου ευχή που κυριαρχούσε

Πρώτη πιο ωραία ήσουν εσύ.

Κάποια μνήμη σαν πας

να κρύψεις,

Το τραγούδι πάει να τη βρει

Διάλογος της καρδιάς χωρίς τύψεις,

Μέσω μιας νότας και συλλαβής.

Ξεσηκώνουν κάποια τραγούδια

Μας πετούν σε δάχτυλα του αέρα

Προσγειώνονται σαν αγγελούδια

Βάφουν με χρώματα τη μέρα.

Αν ουλές έχεις, δεσμά και φόβους

Είναι ένα άσμα,π' όλο πετά

Πάνω σ' ουρανούς υψώνει τόνους

Δίνει στα νοήματα φτερά.

Είσαι τραγούδι, πάντα μου λείπεις

Ένα φιλμ,ρομάντζο,σλόγκαν,

γιορτή,

Θρήνος και όπλο,χαρά,και λύπη,

Μια παρέα στιγμής στη ζωή.

Το τραγούδι σου ένα ποίημα

Σ' ουρανούς και ψυχούλες

ηχεί ,

Αίσθημα καρδιάς,θαλάσσης κύμα,

Μελωδίες, τέκνα της ψυχής.

Τραγουδούσες ονειρεμένα

Η σπουδαία φράση ήσουν εσύ,

Είπα τραγουδούσες

σ' εμένα,

Ίδια όλοι το 'χουν σκεφτεί.

Λευτέρης Σιώμος Κ/96 δ.π.ελ.