"Κλεψύδρα'' - Τάκης Χρονόπουλος ©
Κι έμεινες μόνη να κρύβεσαι στα σύννεφα
Ψυχή και σώμα μπόλιασες, αποτυπώματα στα λευκά σου όνειρα
Λόγια θυμού μου στοίβαξες και έχτισες σιωπές.
Κι όπως τα χάδια σου έγδερναν της σάρκας μου το δέρμα,
o δαίμονάς μου ιχνογραφούσε της ζωής σου την ερήμωση,
άμμος κλεψύδρας, φωτιά ασπρόμαυρη στο νήμα των ματιών σου.
''Hourglass'' - Takis Chronopoulos ©
You were left alone, concealed within the clouds.
Soul and body entwined, their marks etched upon your white dreams.
You gathered all my words of wrath an' raised them into walls of silence.
An' while your caresses scarred the flesh beneath my skin,
my demon was sketching the desolation of your life
hourglass sand, a monochrome flame
flickering along the thread of your eyes
Η φθορά του χρόνου και τι δημιουργεί σε μία σχέση καταστροφική .. το πάθος και η αγάπη ,τα χάδια και η φωτιά γίνονται πόνος και ασπρόμαυρη στάχτη και έρχεται η κλεψύδρα να τελειώσει αυτόν τον πόνο..
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ χρόνος όμως στην περίπτωση της ποίησης του Παναγιώτη έχει το αντίθετο αποτέλεσμα. Μέσα σε τόσες λίγες λέξεις αποτύπωσε τόσο στοχευμένα τον έρωτα με εικόνες ! Ανυπομονώ πάντα για το επόμενο !
Εξαιρετική ποιητική αποτύπωση εικόνων και συναισθημάτων! Εντυπωσιακή και η απόδοση του στα Αγγλικά. Πανέμορφο ποίημα!
ΑπάντησηΔιαγραφή