Ετικέτες
- Άρθρα
- Βιβλιοπαρουσίαση
- Γλυπτική
- Διαθεματικότητα
- Εκδηλώσεις
- Επιστήμη
- Ζωγραφική
- Θέατρο
- Θέατρο.
- Ιστορία
- Κινηματογράφος
- Κοινωνία
- Λαογραφία
- Λογοτεχνία
- Μνήμες
- Μουσική
- Μουσική.
- Μυθολογία
- Παιδεία
- Περιβάλλον
- Σαν Σήμερα
- Σύγχρονη Λογοτεχνία
- Ταξιδιωτικές Εντυπώσεις
- Τέχνη
- Τεχνολογία
- Τηλεόραση
- Υγεία
- Φιλοσοφία
- Φωτογραφία
- Ψυχολογία
Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2026
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΣΙΩΜΟΣ "ΔΑΚΡΥΑ ΜΝΉΜΗΣ"
Aziza Xasanova - Poetry
Again I write to you, a note,
In dreams where thoughts and hopes just float.
My letter brings a small, clear dish,
That sails the sea, just like a wish.
Not just a glass, not just a jar,
Someday you'll hold it, near or far.
A smile will bloom upon your face,
That girl ahead, in time and space.
Imagine now our ships went down,
To seas so deep, no shore, no town.
But I know still your hope won't die—
My letter from the past will fly.
What should I write, tell me, my dear?
Can feelings burn so bright, so clear?
Will dreams that simple hearts confess
One day appear in real success?
I’ll cast my words in glass once more,
Into the sea with boundless shore.
Perhaps someday they'll come to me,
When lost without a light to see...
*****
2)Thank You, Life
I no longer look behind,
Nor do I cry remembering the past.
With a light and gentle smile,
I say to you: thank you, life!
I’ve walked through rough and bumpy roads,
At times I laughed, at times felt worn.
But I never gave up on brighter days,
I say to you: thank you, life!
In every fate my Creator has written,
There lies a wisdom, always clear.
Before such destiny, calmly I bow,
I say to you: thank you, life!
****
3)My Truth
Whenever I write my poems on paper,
The pen is my companion, the paper—my friend.
Alas, they do not know what I feel inside,
Perhaps that’s why the pen tips break.
I tear the paper, hurting its heart,
I squeeze the pen as if it's to blame.
My mood today is just like the rain,
As if the paper knows I love the rain.
****
4)Irretrievable Hearts
I've left a thousand times, yet still forgave,
But now - no way back, no road to save.
Forgiveness turns bitter, too heavy to give,
When hearts fall for those with no will to live.
****
5)There’s Still a Chance
There comes a time you lose your way,
You dread the night, ignore the day.
Each breath feels heavy, joy seems gone,
You wonder if you still belong.
But hear me now — the time will come,
When darkness fades and light will hum.
A day will rise, so pure, so bright,
And lift you gently toward the light.
I know you feel your dreams are lost,
Forgotten hopes, a painful cost.
Regret may grip you like a chain,
But even storms will pass with rain.
Don’t say “Not now,” don’t ask “But when?”
For life can bloom with joy again.
The day you thought would break you down,
Will one day wear a golden crown.
You, kind in heart and strong in soul,
Your words like balm, your spirit whole.
Though things today may seem unjust,
Your turn will come — believe, and trust.
Yes, patience hurts, I know it well,
Like seeking springs where deserts dwell.
Your tears may speak, your silence scream,
But never lose your precious dream.
Tomorrow waits with open skies,
With grace that lifts and wings that rise.
There’s still a chance, there’s still a way —
Please don’t give up — not now, not today.
Success is near, just past the bend,
And joy is yours, around the end.
The world still needs your voice, your spark —
You are the light within the dark.
****
6) Miracle
A young womman lying on the brink of death, thinking not about himself but about his children, slowly called her sister and began to give a will:
“If I die, do not leave my nieces and nephews alone; they are the greatest happiness in my life. Remember how I took care of them after our parents. Take care of them the same way, but never hurt their feelings. After my life ends in this world, raise them as your own children.”
The sister stepped outside. The street was dark. A gentle rain was falling. She raised her hands to the sky and began to pray sincerely:
“My Almighty Creator, the One who makes everything exist, my greatest support in this world is my dear sister. Please bless her with a beautiful destiny and grant her a long life to see her children’s comfort and happiness,” she said with tears in her eyes. Her heart trembled because in her life, until now, only her sister had been her support. She didn’t want to think for even a minute about loneliness.
When she was crossing to the pharmacy on the other side of the street to get the medicines prescribed by the doctor for her sister, she was quietly asking God for help. Suddenly, an elderly man appeared on her way. He said he could not cross to the other side and asked the girl for help. The girl helped him. The elderly man asked:
“How are you, my girl? Why are your eyes filled with tears?”
She replied:
“No, sir, my sister is in critical condition. She is currently in the hospital, she was hit by a car. My father has passed away, and my sister has two children. The driver fled from the accident scene. Her condition is serious. I have no one else in this world,” she said.
“I saw you were telling someone your troubles on the road. I thought you were talking to someone,” said the elderly man.
“Yes, I am talking. I am talking to the only one who can heal my pain, the only remedy, my Almighty. I am praying sincerely,” she said. “The doctor prescribed the medicine to my sister from the pharmacy on that side. I am going to get it.”
The elderly man said: “How do you know your prayer will be answered?”
The girl smiled and said: “My Almighty even hears the prayers of an ant. He did not disappoint me and inspired me to pray sincerely from my heart. So there is still hope.”
The elderly man took her to the other side of the street and prayed a long prayer for her. When the girl returned from the pharmacy to the hospital, her sister was standing on her feet as if nothing had happened. The girl asked:
“How is this possible? I thought there was no chance?”
Her sister smiled and replied:
“In my dream, our late father came and said that you prayed sincerely for me, and a person you helped prayed for you sincerely as well. My father was happy and told me that your sister did a kind thing. Daughter, be happy,” he said.
The girl couldn’t hold back her tears. Her sincere prayers and good deeds, trusting in the Almighty with true devotion, have today brought results. A miracle is only given to those who truly believe. No prayer goes unanswered. We just get impatient sometimes...!
****
7) Best friend
A little girl always smiled happily every day.
One day, suddenly, she stopped smiling completely.
Her caring mother noticed this and asked,
“Why are you sad, my dear little one?”
The girl replied softly,
“My teddy bear is lost. I cannot find him anywhere. I am worried about how he is without me.”
Her mother lovingly said,
“Let’s search for your teddy bear together right now.”
They looked everywhere carefully and finally found the bear near the swing in the yard.
Her mother said kindly, “You left him there when it started to rain heavily.”
She cleaned the teddy bear gently and gave it back to her daughter.
From that day onwards, they were never apart again and always happy.
"THE JUNGLE DARES THE WORLD OF CRIME" by dr jernail s anand
Aysel Khanlargizi Safarli - Interview
Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2026
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΥΡΓΙΩΤΗΣ "Συμεών ο Θεοδόχος και Άννα η προφήτης"
Συμεών ο Θεοδόχος και Άννα η προφήτης
Ο Συμεών ο Θεοδόχος και η Άννα η προφήτης τιμώνται από την Αγία μας Εκκλησία την 3η Φεβρουαρίου. Αποτελούν προσωπικότητες ξεχωριστές και ευλογημένες από τον Άγιο Θεό. Διαδραματίσανε ρόλους κομβικούς κατά την Υπαπαντή του Κυρίου.
Ο Συμεών ονομάστηκε Θεοδόχος επειδή στις αγκάλες του δέχτηκε τον Σωτήρα ημών Ιησού Χριστό όταν βρέφος σαράντα ημερών ο Δίκαιος Ιωσήφ και η Παναγία μητέρα Του τον πήγαν στο Ναό, κατά την επιταγή του νόμου. Ο υπέργηρος Συμεών πληροφορήθηκε από το Άγιο Πνεύμα να πάει στον Ναό. Με χαρά και θεία προσμονή τρέχει στον Ναό. Το βρέφος Ιησούς καταφθάνει στον Ναό στην αγκάλη της Παρθένου Κόρης και ο Συμεών φωτισθείς από το Πνεύμα ότι το βρέφος είναι ο αναμενόμενος Σωτήρας με σεβασμό το προσκυνάει, το παίρνει στη γέρικη αγκαλιά του και αναφωνεί , ευχαριστώντας τον Θεό «Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη· ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου, ο ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων των λαών, φως εις άποκάλυψιν εθνών και δόξαν λαού σου Ισραήλ». Τώρα, δηλαδή, πάρε την ψυχή μου Δέσποτα, σύμφωνα με το λόγο σου, ειρηνικά, διότι τα μάτια μου είδαν αυτόν που θα φέρει τη σωτηρία που ετοίμασες για όλους τους λαούς και θα είναι γι’ αυτούς φως, που θα αποκαλύψει τον αληθινό Θεό και θα δοξάσει το λαό σου Ισραήλ.
Στρεφόμενος ο Συμεών προς την Υπεραγία Θεοτόκο είπε τα εξής προφητικά λόγια: «Ιδού ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω Ισραήλ, και εις σημείον αντιλεγόμενον· και σου δε αυτής την ψυχήν διελεύσεται ρομφαία, όπως αν αποκαλυφθώσιν εκ πολλών καρδιών διαλογισμοί». (Λουκ. β’ 34-35).Τα λόγια αυτά προέλεγαν την βαθιά θλίψη που θα νοιώσει η Παναγία όταν δει τον Υιό Της σταυρωμένο στον Σταυρό.
Αμέσως ο Συμεών πλήρης χαράς και αγαλλίασης άφησε τα γήινα και ανεχώρησε στα ουράνια. Η υπόσχεση τηρήθηκε.
Πιστεύεται ότι ο Συμεών ήταν μέλος της Ομάδας των εβδομήκοντα που μετέφρασε την παλαιά διαθήκη την ελληνική γλώσσα. Κατά την διαδικασία μετάφρασης της προφητείας του Ησαΐα: «Ιδού η Παρθένος εν γαστρί έξει και τέξεται υιόν και καλέσουσιν το όνομα αυτού Εμμανουήλ»(Ησ. ζ’ 14) εκφράζει την δυσπιστία του και αμφιβάλλει για την εκπλήρωσή της. Από ένα αόρατο χέρι δέχεται ισχυρό ράπισμα και άκουσε φωνή που υπόσχονταν : ότι «δεν θα πέθαινε, πριν ιδή τον Σωτήρα του Κόσμου». Ήθελε μια επαλήθευση και για τούτο ρίχνει το δακτυλίδι του στον Νείλο ποταμό λέγοντας ότι θα πιστέψει αν βρει το δακτυλίδι του. Πράγματι, το ίδιο βράδυ καθαρίζοντας ένα ψάρι βρήκε μέσα το δακτυλίδι του. Πίστεψε τότε και ζούσε με πίστη και προσδοκία ότι θα δει τον Σωτήρα. Προετοίμαζε καθημερινά τον εαυτό του για την μεγάλη συνάντηση, ζώντας με σύνεση, με ευλάβεια , με δικαιοσύνη, φόβο Θεού και με υποταγή στο θέλημα του Θεού, όπως το δηλώνει και το όνομά του. Στα εβραϊκά Συμεών σημαίνει υπακοή. Με τον τρόπο αυτό κατόρθωσε να αποκτήσει όλες τις αρετές και να ανέβει στα ύψη τελειότητας. Ο Ευαγγελιστής Λουκάς μας πληροφορεί ότι ήταν άνθρωπος «δίκαιος και ευλαβής» και κατοικούσε στα Ιεροσόλυμα. Ο Συμεών θεωρείται τελευταίος Προφήτης της Παλαιάς Διαθήκης και Πρώτος Προφήτης της Καινής Διαθήκης.
Τα Λείψανα του Αγίου Συμεών, άγνωστο πότε, μεταφέρθηκαν από την Παλαιστίνη στην Κωνσταντινούπολη και κατατέθηκαν στο Ναό της Παναγίας των Χαλκοπρατείων, όπου φυλάσσονταν και τα Λείψανα του Αποστόλου Ιακώβου του Αδελφοθέου και του Προφήτου Ζαχαρίου. Από εκεί αφαιρέθηκαν το 1204 μ.Χ., πέντε ημέρες μετά την άλωση της Πόλεως από τους Φράγκους, από τους Βενετούς Πέτρο Steno, Άγγελο Drusiano και Ανδρέα Balduino και μεταφέρθηκαν στη Βενετία. Μετά την αναγνώριση του 1317 μ.Χ. τα Λείψανα τοποθετήθηκαν σε μαρμάρινη σαρκοφάγο, η οποία το 1733 μ.Χ. τοποθετήθηκε κάτω από την Αγία Τράπεζα του προς τιμήν του Ναού, όπου και σήμερα φυλάσσονται.
Λείψανα του Αγίου Συμεών φυλάσσονται επίσης στο Ναό Aix La Chapelle, στο Άαχεν της Γερμανίας.
Προφήτιδα Άννα.
Ας δούμε και την βιωτή της Προφήτισσας Άννας. Η Προφήτιδα Άννα είναι κόρη του Φανουήλ και κατάγεται από τη φυλή του Ασήρ, όγδοου τέκνου του Ιακώβ. Παντρεύτηκε πολύ μικρή αλλά, μετά από επτά χρόνια πέθαινε ο σύζυγος και δεν ξαναπαντρεύτηκε. Έζησε τα υπόλοιπα χρόνια της επίγειας ζωής ως χήρα. Παρηγοριά και ευχαρίστηση είχε την προσευχή, την νηστεία, την φιλανθρωπία, την ανάγνωση των θείων γραφών και την καθημερινή συμμετοχή στις δεήσεις. Εξ αιτίας του ευάρεστου τρόπου ζωής της στον Θεό το Άγιο Πνεύμα την προίκισε με το Προφητικό χάρισμα.
Αξίωσε ο Θεός την Άννα, σε ηλικία ογδόντα τεσσάρων ετών, να υποδεχθεί στο Ναό το Θείο βρέφος μαζί με τον Δίκαιο Συμεών. Σκίρτησε η καρδιά της από αγαλλίαση και ευφροσύνη αντικρίζοντας τον σαρανταήμερο Χριστό. Πλησίασε, προσκύνησε το βρέφος, ευχαρίστησε και δοξολόγησε τον Θεό. Προφήτευσε δε λέγουσα «Τούτο το βρέφος, ο τον ουρανόν και την γην στερεώσας Κύριός εστιν , αυτός εστιν ο Χριστός, περί ου οι Προφήται προκατήγγειλαν άπαντες»¨.
Η μνήμη της Προφήτιδας Άννας επαναλαμβάνεται στις 28 Αυγούστου.
Ἀπολυτίκιον
Τὸν Ὕπερθεον Λόγον σάρκα γενόμενον, ἐνηγκαλίσω ὡς βρέφος ἐν τῷ Ναῷ τοῦ Θεοῦ, Θεοδόχε Συμεὼν Πρεσβῦτα ἔνδοξε, ὅθεν καὶ Ἄννα ἡ σεπτή, ἀνθομολόγησιν αὐτῶ, προσήγαγεν ὠς Προφήτις, ὅθεν ὑμᾶς εὐφημοῦμεν, οἴα Χριστοῦ θείους θεράποντος.
Κοντάκιον
Ὁ μήτραν παρθενικὴν ἁγιάσας τῷ τόκῳ σου, καὶ χεῖρας τοῦ Συμεὼν εὐλογήσας ὡς ἔπρεπε, προφθάσας καὶ νῦν ἔσωσας ἠμᾶς Χριστὲ ὁ Θεός. Ἀλλ’ εἰρήνευσον ἐν πολέμοις τὸ πολίτευμα, καὶ κραταίωσον Βασιλεῖς οὓς ἠγάπησας, ὁ μόνος φιλάνθρωπος.
Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός
Poems from Gëzim Basha USA... translate by Marjeta Rrapaj
LOVE SONG IN SPRING
Sun in the morning, rain in the afternoon
This is how you are to me this day
Here you play, there you frown,
What will you do to me, every time I do to you?!
Silent with words, speaks with looks
You become shy because of my shyness!
I feel your breath, where are you, why
I will abandon myself to come there
A white flame leads us on the path
We come…it leaves…We go…it burns us
Something of me burned to ashes
Coal to write what we haven't said
I descend from the depths, you descend from the trees
Shake on the edge of the abyss, you will scare me
We stand in silence and cry without tears
I can't stay with you, I can't do without you
The flame of lightning ignites in the rain
And the embers of longing bring tears to my eyes
Sun in the morning
Rain in the afternoon…
Poetry from Gëzim Basha
USA
TIME OF DECAY
You tell me: The world went to hell
When the wolf under the lamb's skin started laughing
And the rabbit hid in a turtle shell…
Since the hawk became a dove
And the snake learned to make eel-like coquetry
Since then…(always according to you)
The devil took man for granted!
It's not true…
Deterioration began in that world when people
Learned to change their skin every day
Animals imitated them as always.
Translator
Poems, Niloy Rafiq. Bangladesh.
NILOY RAFIQ
Ma Yongbo ( China ) - Poetry
Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2026
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΣΙΩΜΟΣ "ΤΟΥ ΚΑΦΕ ΟΙ ΦΟΥΣΚΑΛΕΣ"
Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Μετρονόμος η νέα δισκογραφική δουλειά του σπουδαίου δημιουργού Γιώργου Σταυριανού με τίτλο "Θαμπό του απογέματος φως"
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Μετρονόμος η νέα δισκογραφική δουλειά του σπουδαίου δημιουργού Γιώργου Σταυριανού με τίτλο «Θαμπό του απογέματος φως».
Μια μουσική κατάθεση, βαθιά ποιητική και υπαρξιακή, προστίθεται στο πολύχρονο και γόνιμο έργο του συνθέτη Γιώργου Σταυριανού. Ο νέος του δίσκος «Θαμπό του απογέματος φως» αποτελεί ένα ώριμο καλλιτεχνικό έργο, εμπνευσμένο από τη σιωπηλή δύναμη του χρόνου, τη μνήμη, το φως και τη σπαρακτική ομορφιά της ανθρώπινης εμπειρίας.
Τα τραγούδια ερμηνεύουν ο Βασίλης Γισδάκης, ο Παντελής Θεοχαρίδης, ο Μίλτος Πασχαλίδης, η Ηρώ Σαΐα, ο Κώστας Τριανταφυλλίδης και ο Μιχάλης Άνθης, προσφέροντας ο καθένας τη δική του ευαίσθητη ανάγνωση και συναισθηματική σφραγίδα.
Τους στίχους υπογράφουν, εκτός από τον ίδιο τον συνθέτη, ο Φίλιππος Γράψας, ο Οδυσσέας Ιωάννου και ο Μάκης Τσίτας – δημιουργοί που γνωρίζουν να μετατρέπουν το απλό και καθημερινό σε βαθύ και διαχρονικό. Ο δίσκος αυτός δεν είναι απλώς ένα μουσικό άλμπουμ, αλλά ένα ποιητικό τοπίο. Ένα στοχαστικό βλέμμα προς το φως που σβήνει, τη ζωή που πέρασε, τον χρόνο που μας διαπερνά.
To εικαστικό έργο του εξωφύλλου, καθώς και αυτά που συνοδεύουν το ένθετο του cd είναι της Σοφίας Αντωνακάκη.
Λίστα τραγουδιών
1. Αντίλαλος - Οργανικό
2. Το πλοίο φεύγει - Μίλτος Πασχαλίδης
Στίχοι: Γιώργος Σταυριανός
3. Μαζί με το δικό σου ερχομό - Ηρώ Σαΐα
Στίχοι: Μάκης Τσίτας
4. Θεοί - Παντελής Θεοχαρίδης
Στίχοι: Φίλιππος Γράψας
5. Το απόγευμα θαμπώνει - Βασίλης Γισδάκης
Στίχοι: Γιώργος Σταυριανός
6. Όλοι μας σας παιχνίδια χαλάμε – Μίλτος Πασχαλίδης
Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
7. Ώρες μου χρωματιστές - Κώστας Τριανταφυλλίδης
Στίχοι: Γιώργος Σταυριανός
8. Ξημέρωμα - Ηρώ Σαΐα
Στίχοι: Γιώργος Σταυριανός
9. Ο περίπατος του φθινόπωρου - Οργανικό
10. Περίλυπος εστί η ψυχή μου Μιχάλης Άνθης
Ενορχήστρωση - Ηχογράφηση - Μίξη - Mastering: Κώστας Παρίσσης, Studio Praxis
Για αγορά του άλμπουμ:
https://www.musical.gr/cddetails.php?gui_language=1&CD_code=5206229241636&cat=2
Επικοινωνία: ArtsPR
Carpe "Ζωή αληθινή..."
Παλεύω να ξεκολλήσω απ' τα κακέκτυπα
που έχουν κατακλύσει την ψυχή.
Δάκρυα μπερδεμένα με τη μαύρη σκόνη
απ' το χνώτο μας .
Η οργή σωρεύτηκε
στις φιγούρες της απόγνωσης .
Μάθαμε να μετράμε τη ζωή
με τους χειμώνες,
οι τρικυμίες ξέβρασαν
άπνοα τα καλοκαίρια .
Κυνηγάμε το αληθινό,
μια επιθυμία ζωής
να καταντά έρμαιο
σε σχέδια επισφαλή .
Μάτια χορτασμένα
από τις " δυσφορίες" των πολιτισμένων .
Στο βωμό των θυσιών
προς τους θεούς της αναλήθειας
στέκεται λευκός αμνός,
ο αυθεντικός άνθρωπος .
Η αληθινή ζωή ήταν αιώνια σαν το φεγγάρι....
μέρος της είναι για πάντοτε κρυμμένο...
Carpe .
Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2026
ΣΠΥΡΟΣ ΖΑΧΑΡΑΤΟΣ " Χρονολογία ζωής"
Εγώ λυκόφως κι εσύ λυκαυγές έτσι αποφάσισαν μοίρες και αποστάσεις? Χρονολογία ζωής. Λυπημένος δεν είμαι άνθρωπος του μέτρου με τους αφανείς. Το' λέγαν οι αρχαίοι Έλληνες, αντέχει οποίος πονεί. Όταν μιλάμε για μνήμη, μέρες, μήνες, εποχές επί κοινωνούμε για εσωτερικότητα, ενδότερες κατακτήσεις. Χειμώνα και Άνοιξη σκοτάδι και φως, θα φεύγουν και θα επανέρχονται στη φύση, αν όμως έχεις κατακτησει το μέσα φως και την έσω Άνοιξη, δεν χάνεις ποτέ. Λίγα ξέρω για τους ανθρώπους της Ανατολής! Θαυμάζω τη γαλήνη τους Τους βλέπω στην Ακρόπολη θαρρώ πως, ειν' ευτυχισμένοι. Με μιαν αχτίδα ηλίου με μία στάλα φεγγαριού. Χωρίς περιττά κιλά στο σώμα, χωρίς περιττά χαμόγελα στην ψυχή. Για την Μάι Αθήνα 24-Ι-26 σθθζ '26




