Φορούσε μια άσπρη μπλούζα
εξώπλατη
καθόταν στον πάγκο
σ΄ένα σκαμπό
κοίταζε τα ράφια
με τα μπουκάλια τα ποτά
κι είχε την πλάτη
γυρισμένη προς τον κόσμο
πέρασα δίπλα της
και τ΄άρωμα της
με χτύπησε δυνατά
στο κεφάλι
κάθισα λίγο πιο πέρα
παρήγγειλα ποτό
ήταν μελαγχολική
μα τόσο όμορφη
αρχαία ελληνίδα θεά
ήταν αλλού
μόνο το σώμα της
ήταν εκεί
κάπου - κάπου
γύριζα και την κοιτούσα
ώσπου, ώ του θαύματος
με κοίταξε και χαμογέλασε
κι έγινα ξαφνικά
άλλος άνθρωπος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου