Εγω το Αγριμι που μονο οταν δρα... υπαρχει.. Κανω Υπομονη Οταν το μονο που θελω ειναι να ουρλιαξω... Να σπασω τις σιωπες μου Να μηδενισω τις αποστασεις Και ομως...Κανω Υπομονη. Οταν το μονο που λαχταρω ειναι τα χερια σου... που χουν τη δυναμη του Ανεμου... να με σμιλεψουν...
Με ξεπερναω... Μονη μου προσευχη η ποιηση μου Μα και αυτη ποσο τα αιχμηρα μου νυχια ν´ αντεξει...
Στη μαρμαρωμενη μου σαρκα... αισθησεις χαρασσω....
Εθνική εορτή: Επιθετικός προσδιορισμός και ουσιαστικό θηλυκού γένους που ορίζεται ως πανελλήνιος εορτασμός μίας επετείου του ελληνικού λαού, κατά τον οποίο επικρατεί επίσημη αργία σε όλη την έκταση της χώρας με σκοπό όλοι οι πολίτες να τιμήσουν τη δοξασμένη αυτή ημέρα και να μνημονεύσουν το ένδοξο παρελθόν τους.
Παρέλαση: Ουσιαστικό θηλυκού γένους που εννοεί την στρατιωτική τελετή, κατά την οποία οι δυνάμεις προς τιμή μιας επετείου ή κάποιου άλλου σημαντικού γεγονότος εμφανίζονται δημόσια, παρουσιάζοντας τα όπλα και τον εξοπλισμό τους και κάνοντας παράταξη και πορεία.Στην σημερινή εποχή οι παρελάσεις διεξάγονται κυρίως για δυο λόγους. Εκτός από την επίδειξη ισχύος, η παρέλαση μπορεί να γίνεται για λόγους παράδοσης σε εορταστικές επετείους προς ανάμνηση ενός αξιομνημόνευτου γεγονότος. (πηγή βικιπαίδεια -ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια που συγκεντρώνει πλήθος πληροφοριών προς ενημέρωση των διαδικτυακών επισκεπτών της-.)
Και έπειτα από την επίδειξη εννοιολογικών γνώσεων, τύφλα να 'χει ο νέος υπουργός Παιδείας, το ημερολόγιο με ενημερώνει με μαθηματική ακρίβεια τη σημερινή ημερομηνία, μία καθιερωμένη εθνική επέτειο.
Και κάπως έτσι αρχίζει ο εξής συλλογισμός... Στην εκάστοτε εθνική επέτειο κάνουμε παρέλαση, η τελευταία γίνεται με σκοπό να τιμήσουμε την εκάστοτε εορτή και με τον όρο να την τιμήσουμε εννοούμε όλοι, όλο το έθνος και όχι μία μερίδα πολιτικής ηγεσίας! Μα θα μου πείτε τι λες; Ας το αναλύσουμε λοιπόν σα μια ιστοριούλα...
Η ώρα 10.30 περίπου και στην Αθήνα όλα είναι έτοιμα να ξεκινήσει η παρέλαση κι όμως είναι κάτι που λείπει, όχι ο Παπούλιας φυσικά ούτε οι επίσημοι, μα ούτε ακόμα και οι αστυνομικοί βεβαίως βεβαίως. Μα τι να' ναι μα τι να' ναι; Είναι και δυσεύρετο...Ένας περήφανος για την καταγωγή του γονέας επιθυμεί να δείξει όπως και κάθε χρόνο έτσι και φέτος στο παιδί του με καμάρι από κοντά το τι είναι η παρέλαση. Λογαριάζει όμως πια χωρίς τον ξενοδόχο και ενώ με καμάρι προμηθευόταν τα σημαιάκια από τον περιπτερά της γειτονιάς του, ο τελευταίος τον ενημερώνει ότι απαγορεύτηκε το κοινό γύρω από το Σύνταγμα ενώ για να παρακολουθήσει από την πλατεία του Συντάγματος πρέπει να έχει ειδική αδειοδότηση. Κοίτα να δεις τελικά αυτό έλειπε από το όλο πρωινό σκηνικό, το κύριο στοιχείο της παρέλασης οι θεατές, οι πολίτες. Είναι κάτι σα να λείπει από την πίτσα η σάλτα αλλά να μας λένε τρώγεται δε συμβαίνει και τίποτα.. Κι έτσι ο πατέρας απογοητευμένος με τα σημαιάκια στο χέρι να τα κουνά δεξιά αριστερά μονότονα, χωμένος στον καναπέ του σαλονιού του, συντονισμένος στο κανάλι που αναμετέδιδε την παρέλαση, τα μόνα λόγια που ξεστόμισε ήταν " Έλα γιε μου, κλείσε το παιχνίδι, αρχίζει, τελείωσαν οι διαφημίσεις." Ακριβώς αυτό. Τράτζικ! που λέει και η νέα διαφημιστική καμπάνια.
Πριβέ πάρτι ήξερα, πριβέ τραπέζι ήξερα, πριβέ παράσταση ήξερα, πριβέ γάμο ακόμα ήξερα, "πριβέ" παρέλαση πρώτη φορά το είδα. Έζησα να τ' ακούσω κι αυτό. Ελλάς το υπουργείο σου! Κι έτσι πριβέ και μόνοι σε ένα μπαλκόνι η ηγεσία του τόπου απολαμβάνει με δέος και ηρεμία αυτό που θα έπρεπε να απολάμβαναν μαζί της όλοι οι πολίτες και μάλιστα οι καλοφαγωτές της άγευστης πίτσας νιώθουν συλλογική υπερηφάνεια για ακόμα μία φορά για το σημερινό τους κατόρθωμα! Για παράδειγμα ο κύριος Αβραμόπουλος, ο οποίος φαίνεται ότι απολάμβανε και αυτός την πίτσα δίχως σάλτσα,δηλώνει: Από τις καλύτερες παρελάσεις που έγιναν ποτέ.. Μα πόσο ειρωνικό ακούγεται... Για μένα, για σένα, για όλους που την είδαμε από τα σπίτια μας.
Και αν δεν το ξέρατε,ναι! Από δω και πέρα ανοίγει γραφείο που διοργανώνει πριβέ ό , τι τραβά η ψυχή σας:
Προϋποθέσεις: να έχετε ηγεσία και να έχετε φαντασία και όλα είναι εφικτά! Μη φοβάστε το άγνωστο ανακαλύψτε το, εξουσία να έχετε μονάχα και όλα τα άλλα έρχονται! Ποιος μίλησε για δημοκρατία και ελευθερία; Make your dream come true εύκολα και απλά!
Και για τους υπόλοιπους που θέλουμε να παρακολουθήσουμε τα δημόσια θεάματα που θα γίνονται πλέον πριβέ υπάρχει και η τηλεόραση. Δε λέτε πάλι καλά που δεν εντάχθηκαν ακόμη στη συχνότητα της nova να πληρώνουμε κιόλας; Έχουμε και παράπονο... Αχάριστα όντα! Χρόνια πολλά σας είπα; Δεν είπα! Χρόνια ελληνικά και όχι νεοελληνικά... Να τιμούμε τους προγόνους μας και να τους μνημονευόμαστε για όσο ακόμα μπορούμε να το κάνουμε κι αυτό, ελεύθερα... Και κάπως έτσι λιτά και απέριττα θα μπορούσε το ιστορικότατο "Ελευθερία ή θάνατος" να μετατραπεί σύμφωνα με τη σημερινή κατάσταση παρακολούθησης της παρελάσεως σε "Πλάσμα (tv) και άνετος" !
Αλήθεια ποιο πρέπει να είναι το νόημα όλων αυτών των εθνικών εορτών που γιορταζονται με συνταγές παρελάσεων στρατιωτικών και μαθητικών με τελετές και ομιλίες που αναφερονται σε επικές μάχες και περίλαμπρες νίκες σε επιδείξεις εξέλιξης της πολεμικής τεχνολογίας με διάχυτο ένα αίσθημα γοητείας για την πολεμική ισχύ την πολεμική ευφυΐα και τα πολεμικά κατορθώματα. Και η ζωή οι ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων που χαθήκαν άκλαυτοι σε χαρακώματα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης οι γενοκτονίες και οι ώδινες των βασανισθέντων των εκατομμυρίων ανάπηρων των ορφανεμένων παιδιών τα ερείπια χωρών και πόλεων οι πληγές και οι οδύνες στις ψυχές των ανθρώπων που επέζησαν στα αποκαΐδια που οι άφησαν πίσω τους οι πόλεμοι για όλους αυτούς οι εορτασμοί; Τραγική ειρωνεία η ο κυνισμός της αγνοίας; Αλήθεια τι είναι ο πόλεμος το απαύγασμα της ανθρώπινης ευφυΐας κατάκτηση της εξέλιξης του ανθρώπινου πολιτισμού ανήκει στην ανθρώπινη εποποιία της ιστορίας; Ποια πολεμική νίκη μπορεί να αποτελεί αντικείμενο υπερηφάνειας όταν οι εκατόμβες των θυσιασθέντων – για θυσία πρόκειται- έγινε στην υπηρεσία των συμφερόντων των ισχυρών της γης που εξακολουθούν να συντηρούν τον πολεμικό ηρωισμό για τα πολεμικά τους σφαγεία. Το μήνυμα είναι ΟΧΙ στον πόλεμο σε κάθε πόλεμο δεν υπάρχουν ΗΡΩΕΣ ΜΟΝΟ ΘΥΜΑΤΑ και ο ξεπεσμός του ανθρώπου στην βαρβαρότητα. όσο θα υπάρχουν πόλεμοι η έννοια της ελευθερίας θα ειναι μια αυταπάτη διαχειρσιμη από συμφέροντα. μόνο η απαλλαγή της ανθρωπότητας από την κατάρα του πολέμου και ο σεβασμός στην ζωή μπορεί να δώσουν περιεχόμενο και νόημα στην λέξη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Πόσα μνημόνια ακόμα ; Πόσες αυτοκτονίες ακόμα ; Πόση προδοσία ; Τέτοιο ξεπούλημα ; Τόση ξεδιαντροπιά ; Τόσα ψέματα ;
Ήθελα να ήξερα τα καρφιά που καρφώσατε στο πληγωμένο σώμα του λαού , πόσο τα κοστολογήσατε ;
Πόσο ;
Πόσο ρεεεεε …
Τριάντα αργύρια δρόμος . Τριάντα αργύρια πόνος . Τριάντα αργύρια … και ένα ακόμα χαμένο Φθινόπωρο .
Τριάντα αργύρια για το μύρο τον αγιασμό τις πικροδάφνες τους βασιλικούς στις ερημωμένες αυλές , και τα νησιά με τα απεγνωσμένα ξωκλήσια .
Τριάντα αργύρια … με αδιέξοδα , εκμετάλλευση , και αδικίες .
Πίνεται αίμα … γονατίσατε ένα λαό στον βωμό των αγορών και των συμφερόντων .
Τριάντα αργύρια …
Για τις κοινωνικές ανισότητες , την αποδόμηση του κοινωνικού ιστού . Την πλήρη διάλυση , την γενοκτονία .
Τριάντα αργύρια …
Πόσες φορές θα σταυρωθούμε ακόμα ; Πόσα δάκρυα ακόμα ;
Αγκάθια παντού , πληγές παντού . Μοναχικό, γυμνό περιφέρεται ντροπιασμένο το φετινό Φθινόπωρο , αγορές , τράπεζες , συμφωνίες , ξεπούλημα και απέραντη εθνική μοναξιά .
Βάφω κόκκινα τα όνειρα μου , σηκώνω ψηλά το ανάστημα μου .
Να ζήσω δεν φοβάμαι , να πεθάνω δεν φοβάμαι ,
ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ .
Βαρέθηκα , κουράστηκα να χτίζω σε μπάζα και απόνερα τα όνειρα μου.
Βαρέθηκα . κουράστηκα , να καρτερώ .
Συναντάω ματωμένα αγριολούλουδα στη θάλασσα και εντός μου ...
Τριάντα αργύρια και δεν λέει να ξημερώσει .
Τριάντα αργύρια θλίψης .
Τριάντα αργύρια φρίκης .
και ένας Ιούδας .
Τριάντα αργύρια .
Τριακόσιοι Ιούδες …
Πόσες φορές θα σταυρωθούμε ακόμα ;
Πόση θλίψη ακόμα ;
Επιβάτες όλοι , λαθραίοι όλοι , μια βουρκωμένη Κυριακή στριμωγμένοι στο κατάστρωμα ταξιδεύουμε μεσοπέλαγα με καραβάκι γραμμής …
ένα ακάνθινο στεφάνι στην πλώρη μια κόκκινη σημαία να ανεμίζει ψηλά στο μεσαίο κατάρτι , και την απελπισία καρφωμένη στην πρύμνη .
Θέλω να γράψω με κεφαλαία γράμματα την λέξη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ πάνω στο κύμα !
Μια γκρίζα Κυριακή …
Αγκάθια παντού , απελπισία παντού , αίμα παντού . Έβαψα κόκκινα τα όνειρα μου … Σήκωσα ψηλά το ανάστημα μου Να ζήσω δεν φοβάμαι , να πεθάνω δεν φοβάμαι ,
ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ .
Τριάντα αργύρια και δεν λέει να ξημερώσει … Τριάντα αργύρια …
“Ο άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν’ ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα…χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό…”. *Γκαίτε.
Κωνσταντίνος Καβάφης – Όσο μπορείς
Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική.
Επέτειος του ΟΧΙ, ενός ΟΧΙ που ταιριάζει με μας τους Έλληνες όσο σε κανένα άλλο λαό. Aπό τα κλασικά χρόνια οι πρόγονοί μας έλεγαν όχι, και πολεμούσαν μέχρι εσχάτων τους επίδοξους κατακτητές και τα κατάφερναν μια χαρά.
Αρχής γενόμενης με τους Πέρσες δυο φορές, στον Μαραθώνα, στην Σαλαμίνα και μην ξεχάσουμε να αναφέρουμε τις Πλαταιές, πάντα λιγότεροι, αλλά όταν ομονοούμε και συμπλέουμε κάνουμε θαύματα, βοήθα και ο Θεός όπως μας πληροφορεί και ο Μακρυγιάννης που το 1821 πρωτοστάτησε στο νέο μεγάλο θαύμα του Ελληνισμού.
Είχαν ξεγραμμένη την Ελλάδα και αυτός μαζί με μια χούφτα πραγματικούς Έλληνες πήραν την κατάσταση στα χέρια τους και οδήγησαν τον λαό μας σε ένα έπος χωρίς προηγούμενο. Ο στρατηγός μας λοιπόν όταν ρωτήθηκε στην μάχη των Μύλων που είχαμε αδύνατες θέσεις από τον ναύαρχο Δεριγνύ που έβλεπε την κατάσταση και προέβλεπε ήττα για τους Έλληνες είπε: «Του λέγω, είναι αδύνατες οι θέσεις κι’ εμείς, όμως είναι δυνατός ο θεός όπου μας προστατεύει. Και θα δείξωμεν την τύχη μας σ’ αυτές τις θέσεις τις αδύνατες. Κι αν είμαστε ολίγοι εις το πλήθος του Μπραϊμη, παρηγοριόμαστε μ’ ένα τρόπον, ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν. Κι όταν κάνουν αυτήνη την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν»
Η Διχόνοια που βαστάει
ένα σκήπτρο η δολερή
καθενός χαμογελάει,
“πάρ’ το”, λέγοντας, “και συ”.
Κειο το σκήπτρο που σας δείχνει
έχει αλήθεια ωραία θωριά•
μην το πιάστε, γιατί ρίχνει
εισέ δάκρυα θλιβερά.
Διονύσιος Σολωμός
Βασίλης Σταυρακάκης – μήνυμα.
Έκανα αυτήν την μικρή εισαγωγή για να θυμίσω τα επιτεύγματα ομάδων μικρών, και παλαιοτέρα του Λεωνίδα που με την θυσία του, έδωσε χρόνο στην υπόλοιπη Ελλάδα να προετοιμαστεί, και έκαμψε το φρόνημα των εχθρών. Η σημερινή πραγματικότητα δείχνει ότι η Ελλάδα κυβερνιέται από ανδράποδα, απόγονους του Εφιάλτη και του Νενεκου, που γαντζωμένοι στην εξουσία με νύχια και με πόδια, υφαρπάζοντας και αυτοί, όπως και οι προηγούμενοι, όπως και οι επόμενοι την ψήφο του λαού, οδηγούν την χώρα σε κατάσταση πλήρους υποτέλειας, σύγχρονης δουλείας μπορούμε να πούμε.
Πλήρους εξευτελισμού του ανθρώπου, με φορολογικά μέτρα που ούτε η Οθωμανική κυριαρχία έβαζε στον λαό μας, χαρατσώνει ασύστολα, καταντά τον νεοέλληνα, προσπαθεί τουλάχιστον,να μας μετατρέψει σε ον που θα μοιάζει με άνθρωπο, θα μιλά, θα δουλεύει όταν βρίσκει δουλεία για ένα ξεροκόμματο πραγματικά και δεν θα μιλά, μάλλον θα ψηφίζει, πως αλλιώς θα έχουμε δημοκρατία, που στηρίζονται πάνω της και την διαφημίζουν, ότι μας την παρέχουν αφειδώς.
Δὲν εἶναι τόλμη καὶ παλικαριὰ
στὰ μάτια νὰ κοιτάζεις
τοὺς φίλους πού ’χεις βλάψει,
εἶν’ ἡ χειρότερη ἀρρώστια τῶν ἀνθρώπων,
ἡ ἀναίδεια.
στιχ. 469 – 472 Μήδεια – Ευριπίδη
ΟΧΙ λοιπόν στην ψήφο, μη πάτε να ψηφίσετε αν δεν βρείτε το καλό, το πραγματικά καλό, αρνηθείτε να διαλέγετε ανάμεσα στο κακό και στο λιγότερο κακό, και το λιγότερο κακό, κακό είναι. Μην μας λένε μετά ότι τους επιλέξαμε εμείς, να τους πετάξουμε την τάχα δημοκρατία τους στα μούτρα. Οι πραγματικά άξιοι δεν είναι μέσα στις εκλογικές λίστες, δεν κάνουν εκπτώσεις, ούτε συμβιβασμούς, όπως αρνούμαστε να αγοράσουμε ένα κακό τυρί, αρνούμαστε να συντροφευτούμε από ένα κακό άνθρωπο, ας αρνηθούμε, ας πούμε ΟΧΙ και σε αυτό το θέμα.
Δυστυχισμένε μου λαέ καλέ και αγαπημένε. Πάντα ευκολόπιστε και πάντα προδομένε. Διονύσιος Σολωμός
Αριστοτέλης : “Επιδίωξη της τυραννίας είναι να πτωχεύσουν οι πολίτες…”
Επιδίωξη της τυραννίας είναι να πτωχεύσουν οι πολίτες, αφ’ ενός για να συντηρείται με τα χρήματα τους η φρουρά του καθεστώτος, και αφ’ ετέρου για να είναι απασχολημένοι οι πολίτες και να μην τους μένει χρόνος για επιβουλές. Σε αυτό το αποτέλεσμα αποβλέπει τόσο η επιβολή μεγάλων φόρων, η απορρόφηση των περιουσιών των πολιτών, όσο και η κατασκευή μεγάλων έργων που εξαντλούν τα δημόσια οικονομικά….» ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ
Αυτό το πολίτευμα έχουμε, τυραννία που φορά την μάσκα της δημοκρατίας. Ας μάθουμε να μην περιμένουμε τίποτα από κανένα, και αυτοί που θέλουν να προσφέρουν στην πολιτική, στην κοινωνία ή στην οικογένεια, είναι λίγοι και, ή δεν ξέρουν, ή δεν τους αφήνουν. Ας προσπαθήσει να γίνει ο καθένας από μας ένα πρόσωπο, ένας ολόκληρος και πλήρης κόσμος, που θα εξαρτιέται από τους υπόλοιπους όσο πιο λίγο γίνεται, μπορούμε αν το προσπαθήσουμε.
Όπου ανθεί ο μέσος όρος,παύω να υπάρχω.
Να αξιωθούμε μια μέρα
να ζήσουμε σαν ελεύθεροι άνθρωποι.
Δηλαδή σαν άνθρωποι που αρνιούνται
να ασκήσουν καθώς και να υποστούν τη φρίκη.
Αλμπέρ Καμύ
Σε όλες τις εκφάνσεις τις ζωής μας, τα όχι πρέπει να πέφτουν βροχή, όχι στην έκπτωση, όχι στην συνήθεια, όχι στο λάθος, όχι στην ανομία, όχι στον παραλογισμό, και ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Η αρχή ας γίνει τώρα. Με τις τρισάθλιες και απάνθρωπες πολιτικές που μας έχουν εφαρμόσει τις τελευταίες 10ετιες, μας έχουν μεταβάλει σε καταναλωτικά όντα που δουλεύουμε (έχουμε δεν έχουμε χρήματα ) 2 και 3 δουλείες για να καλύπτουμε ανάγκες που μας δημιούργησαν αυτοί, με την τηλεόραση κατά κύριο λόγο, τα έντυπα μέσα κ.λ.π με πρωταρχικό στόχο να μην σκεπτόμαστε, το μυαλό μας σκοπεύουν εδώ και 10ετιες, ο πόλεμος που δέχεται ο σύγχρονος άνθρωπος είναι ο πιο ανήθικος που έγινε ποτέ.
Δεν γίνεται να μιλάμε συνέχεια για χρήματα, πριν 10 -20 χρόνια είχαν όλοι σχεδόν και προσπαθούσαν να αποκτήσουν περισσότερα, τώρα παλεύουν να έχουν τα στοιχειώδη. Μια τέτοια ζωή δεν ταιριάζει στον άνθρωπο, δεν μπορεί όλη του την ζωή να πασχίζει και να αγωνίζεται για τα χρήματα. Αυτό υποβιβάζει το άνθρωπο σε κατώτερο του ζώου. Ο Άνθρωπος είναι κυρίως ψυχή και πνεύμα.
Χρησιμοποιούν όλη την τεχνολογία για να μας καταντήσουν άβουλα και φοβισμένα όντα, και το έχουν καταφέρει σε μεγάλο βαθμό, εξου και οι πάμπολλες αυτοκτονίες, είναι από ανθρώπους που δεν μπορούν να διαχειριστούν δύσκολες καταστάσεις και κρίσεις και βάλουν εναντίων του ιδίου του εαυτού, μια χαρά για αυτούς, δεν ιδρώνει το αυτί τους, απλά απαγορεύουν στα μεγάλα κανάλια, που ελέγχουν πλήρως να δημοσιεύουν τέτοιες ειδήσεις και συνεχίζουν απτόητοι, το καταστροφικό τους σχέδιο.
Φίλοι μην χτυπάτε τον εαυτό σας, χτυπήστε το κακό, το στραβό, το άδικο όπου το βρίσκεται, οι άθλιοι πολιτικοί μας έριξαν την νεολαία μας στις ουσίες και στο αχαλίνωτο SEX, υποβαθμίζοντας το σχολειό σε βαθμό πρωτόγνωρο, τρελαίνοντας τα παιδιά, με τα πολλά, κακοδιδασκαλεμένα και άχρηστα τα πιο πολλά μαθήματα, με τα εξοντωτικά φροντιστήρια, κατάντησαν τα παιδιά μαριονέτες.
ΟΡΙΣΜΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
(Ας δεχτούμε ότι η σωστή παιδεία είναι αυτή που από την παιδική ηλικία οδηγεί τον άνθρωπο στην αρετή και του προκαλεί ισχυρή επιθυμία να γίνει ένας τέλειος πολίτης που ξέρει να κυβερνά ή να κυβερνιέται σύμφωνα με το δίκαιο. )
Πλάτων στους «Νόμους, 643.d.6 – 644.b.4»
Η αμάθεια είναι η νύχτα του νου, αλλά νύχτα χωρίς φεγγάρι και άστρα. Μας είπε ο Κομφούκιος, όσο αναφορά την άγρια ημιμάθεια που μας δέρνει, καλύτερα να μην την παρομοιάσουμε με τίποτα, γιατί είναι πιο σκοτεινή και από το απόλυτο σκοτάδι !
Αυτό ήθελαν, οι νέοι με την ορμή τους και τον ενθουσιασμό τους είναι επικίνδυνοι, με ακίνδυνη την νεολαία, σχεδόν μισοπεθαμένη, τους ενήλικες αποχαυνωμένους, και την γερουσία βολεμένη, χωρίς διάθεση και αντοχές για αγώνα, η παρτίδα μοιάζει να είναι χαμένη.
Σε αυτό το σημείο έρχεται μπροστά το πρόσωπο, το πρόσωπο μας, εμείς και ο εαυτός μας, είναι η μεγάλη μας ευκαιρία να κάτσουμε στα σοβαρά και να σκεφτούμε τι θέλουμε, τι έχουμε πραγματικά ανάγκη, και να οδηγήσουμε την ζωή μας μόνοι μας σε ασφαλή λιμάνια, στο εσωτερικό λιμάνι μας και της φρόνησης και του φιλοσοφημένου ενάρετου βίου.
Ήρθε η ώρα να σκεφτούμε, το μόνο όπλο μας είναι το μυαλό μας, καιρός να το αξιοποιήσουμε κάνοντας για λίγο, ή για περισσότερο παύση – σιωπή, ας κάτσουμε στην άκρη ενός γιαλού, στην ρίζα ενός δέντρου, στην άκρη του κρεβατιού μας να αναλογιστούμε την ζωή μας.
Είναι προτιμότερο να έχεις ατυχία έπειτα από σωστή σκέψη, παρά επιτυχία έπειτα από απερισκεψία. Γιατί στις πράξεις του ανθρώπου, είναι καλύτερο να αποτύχει κάτι που έχει κριθεί σωστά, παρά να πετύχει, χάρη στην τύχη, αυτό που βασίστηκε σε λάθος σκεπτικό. Επίκουρος - «Επιστολή στον Μενοικέα»
Είμαστε έμψυχα όντα, δεν είμαστε ζώα, ας το θυμηθούμε αυτό, όπως μάλωνε ο Σωκράτης στην απολογία του στους Αθηναίους που τους έλεγε πως δεν ντρέπονται μιας και είναι οι κάτοικοι τις ενδοξότερης και σπουδαιότερης πόλης του κόσμου, να αμελούν την ψυχή τους και να ασχολούνται μόνο με τον πλούτο και τις δουλειές: Γιατί περιφέρομαι μη κάνοντας τίποτα άλλο από το να πείθω τους νεότερους και τους πιο ηλικιωμένους ανάμεσά σας να μην φροντίζουν ούτε για τα σώματά τους ούτε για τα χρήματά τους με τόσο πάθος, παρά μόνο για την ψυχή τους, πως θα γίνει καλύτερη, λέγοντας τους ότι η αρετή δεν γίνεται από τα χρήματα, αλλά τα χρήματα και όλα τα άλλα ανθρώπινα αγαθά, και τα ιδιωτικά και τα δημόσια, από την αρετή. Και συνεχίζει ο Σωκράτης λέγοντας : “Ερχόμουν κοντά του κι επιχειρούσα να τον πείσω να μη φροντίσει για καμιά άλλη υπόθεσή του πριν φροντίσει τον εαυτό του, πως θα γίνει δηλαδή καλύτερος και συνετότερος.” Καταλήγοντας ο φιλόσοφος μας λέει και πως ο ανεξέταστος βίος είναι αβίωτος για τον άνθρωπο. Και το κέρδος μας θα είναι αυτό που λέει ο Επίκτητος, το μεγαλύτερο κέρδος που μπορεί να αποκομίσει ο άνθρωπος :
Αυτοί των οποίων τα σώματα είναι σε καλή κατάσταση μπορούν να αντέξουν τη ζέστη και το κρύο. Ομοίως αυτοί των οποίων οι ψυχές είναι σε καλή κατάσταση μπορούν να αντέξουν το θυμό, τη λύπη, και την χαρά, και κάθε άλλο συναίσθημα. - Αποσπάσματα § 20 - ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ
Οπωσδήποτε κάποιος που θα πάει κόντρα στην βρομιά και την σαπίλα που κυριαρχούν παντού, θα κυνηγηθεί, θα συκοφαντηθεί, θα κατηγορηθεί τουλάχιστον στην αρχή για τρελός, αν σας πουν τρελούς, είναι καλό σημάδι, πάτε καλά παιδιά. Όπως είπε ο μεγάλος Ιωάννης Συκουτρής, πολιτισμός είναι η συναναστροφή με τους νεκρούς. Η συναναστροφή με το ήθος, το ύφος, το πνεύμα των προγόνων
Ας διαβάσουμε λίγο Πλάτωνα, χρόνο έχουμε, είναι πολύτιμη γνώση που μας απέκρυψαν σκόπιμα από τα τάχα σχολεία τους, και την τάχα δωρεάν παιδεία, Αριστοτέλη, Πλούταρχο, Σολωμό, Παπαδιαμάντη, Λιαντίνη, από τους νεοέλληνες, μην ακούτε τα τάχα μπεστ σελερ που μας πλασάρουν οι άρχοντες του σκότους κατά καιρούς, αυτά είναι πορνογραφήματα και ρυπαρογραφήματα σε ιλουστρασιόν συσκευασία. Το είπε και μεγάλος Γερμανός ο Γκαίτε, όταν ερωτήθη από μαθητή του, τι να διαβάσει για να γίνει σοφός όπως αυτός, ο μεγάλος φιλέλληνας απάντησε : Έλληνες κλασικούς, και σε μια επομένη ερώτηση, όταν τελειώσουν με αυτούς τι να διαβάσουν κατόπιν, αποκρίθηκε, ξαναδιαβάστε στους Έλληνες κλασικούς!
Ήδη από το 1927 ο Julien Benda καταγγέλλει, με την Προδοσία των διανοουμένων, ότι οι διανοούμενοι από φυσικοί υπερασπιστές και κήρυκες των αιωνίων και ανιδιοτελών αξιών (της δικαιοσύνης, της αλήθειας, της λογικής), έγιναν επαγγελματίες συνήγοροι ιδιωτικών συμφερόντων, υπάλληλοι όχι πλέον της Ιστορίας (Hegel), αλλά πολιτικών κομμάτων, προπαγανδιστές πολιτικών παθών· από αρνητές του λαϊκού ρεαλισμού, έγιναν υποκινητές του λαϊκισμού. Αρκετές δεκαετίες αργότερα, ο Alain Finkielkraut υποστηρίζει ότι «η βαρβαρότητα κατάφερε τελικά να αλώσει τον πολιτισμό».
Όποτε οι διανοούμενοι και ο χώρος της τέχνης δεν είναι σε θέση, αυτά τα σκοτεινά χρόνια να μας προσφέρουν κάτι αξιόλογο, και οι λίγες αξιόλογες φωνές, που υπάρχουν είναι φιμωμένες.
Αν οι τέχνες και τα γράμματα δεν μιλάνε για να προβληματίσουν και να βάλουν προς εξέταση τα δεινά των ανθρώπων, τότε τι λόγο ύπαρξης έχουν; Όταν σωπαίνουν, η νύχτα έρχεται βαθιά για την ανθρωπότητα” Καντίνσκυ
Ας πάρουμε την ζωή μας στα χέρια μας, ας κάτσουμε να αναλογιστούμε ποσά λάθος πράγματα μας έδειξαν για σωστά, το δρόμο για την ευτυχία που διαφημίζουν, που είναι μια παγίδα καλοστημένη και τόσα άλλα. Ας μην χάνουμε χρόνο, η ζωή μας, ο χρόνος μας πάνω στην γη είναι προορισμένος, και η ζωή δε συγχωρεί λάθη και παραλήψεις. Ας γνωρίσουμε πρώτα τον εαυτό μας, τα ανθρώπινα, και κατόπιν ας τον διαμορφώσουμε με βάση την αρετή, και την δικαιοσύνη, ας γίνουμε πρόσωπα, για να ζήσουμε, όσο ζήσουμε μια ωραία από όλες τις πλευρές ζωή, δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο.
Το φως που τον έλουσε, ποτέ δεν έπεσε επάνω της. Τη νίκη του στον πόλεμο με το τέρας, ποτέ δεν τη μοιράστηκε μαζί της, κι ας ήταν παραπάνω από βέβαιο πως δεν θα γλύτωνε χωρίς τη βοήθειά της.
Με την πρώτη ματιά, ο έρωτάς της. Οι σκέψεις της γόνιμες, γρήγορες, πώς να τον σώσει, όχι μόνο από τον κατά συρροή δολοφόνο αλλά κι από τον ίδιο της τον πατέρα, που είχε αποφασίσει την καταδίκη του.
Το ερωτευμένο της βλέμμα δεν κατάλαβε πως ο ευνοημένος της υπηρετούσε μόνο τον εαυτό του. Στις πρώτες γλυκές του ματιές, στις πρώτες υποσχέσεις να την κάνει βασίλισσα, αυτή παραδόθηκε ταγμένη στο πάθος της.
Κι όταν εκείνος νίκησε χάρη στη συμβουλή της, την έβαλε στο καράβι για Αθήνα κι έπειτα την ξεφορτώθηκε με τον πιο γνωστό τρόπο που έχουν οι απατεώνες από καταβολής κόσμου: "Λυπάμαι, εντολή άνωθεν" της είπε. "Ήρθε στον ύπνο μου ο θεός Διόνυσος, σε θέλει, λέει, για γυναίκα του. Τι να κάνω εγώ, ένας κοινός θνητός;"
Την παράτησε στη Νάξο, έτσι όπως πετάνε τη σαβούρα, για να συνεχίσουν ανάλαφροι το ταξίδι. Τι να το κάνει η Αριάδνη το παράσημο της Ιστορίας; Η φριχτή προδοσία της μαύρισε τη ζωή, μέχρι το τέλος...