Migel Flor " Malli vdiq i pari " και η απόδοσή του στα ελληνικά

 Malli vdiq i pari

Në stacionin e kujtesës time s'ka mbetur më asnjë tren. Fryn vetëm një erë e ftohtë. I ftohti, i akullti refren Afruam trupat pranë njëri tjetrit Ashtu siç bëmë atë mot Por buzët ngelën prapë si të ndara dhe s'u bashkuan dot. Një heshtje e nderë kishte rënë. Akullsi, vetmi gjithcka mbuluar. Ne të dy udhëtarë të panjohur, një psherëtimë mbi stacionin e vetmuar. Më vonë trupat tanë ikën larg njeri tjetrit Nëpër shtigje të largët vetmie Si bardë të lashtë këngëvajtuar me një tufë shirash mbi krye Mbi ballin tim flokët kishin heshtur, as zogjtë s'cicërinin më me gas. Ne ishim dy njerëz me trupa të humbur dhe s'bënim më dot hapa pas. Në stacionin e vjeter me pluhur të hirtë hieroglife vizatonte janari. Ne kishim kaq kohë qe kishim vdekur të dy por malli kish vdekur i pari. Migel Flor Ο ΠΟΘΟΣ ΠΕΘΑΝΕ ΠΡΩΤΟΣ Στον σταθμό της μνήμης μου κανένα τρένο πια δεν μένει· μονάχα ένας κρύος άνεμος φυσά, κι ο παγερός του ο απόηχος σωπαίνει. Φέραμε τα σώματά μας πάλι κοντά, όπως εκείνον τον παλιό καιρό, μα τα χείλη έμειναν ξανά χωριστά, κι ούτε φιλί δεν βρήκε τον προορισμό. Μια βαριά σιωπή είχε πέσει, παγωνιά, ερημιά, όλα σκεπασμένα· δυο άγνωστοι ταξιδιώτες εμείς, με μια ανάσα πάνω απ’ τον σταθμό, ξεχασμένα. Ύστερα τα σώματά μας πήραν δρόμο μακριά, σε μονοπάτια μοναξιάς, δίχως γυρισμό, σαν δυο παλιοί τραγουδιστές της λύπης, με μια δέσμη βροχών στο μέτωπο, βουβό. Στο μέτωπό μου σώπασαν τα μαλλιά, ούτε τα πουλιά κελάηδησαν ξανά· ήμασταν δυο άνθρωποι με σώματα χαμένα, κι ούτε ένα βήμα πίσω δεν μπορούσαμε πια. Στον παλιό σταθμό, με τη γκρίζα σκόνη, ο Γενάρης χάραζε ιερογλυφικά· είχαμε πεθάνει κι οι δυο από καιρό μα ο πόθος είχε πεθάνει πρώτος, τελικά.