Το καλοκαίρι μύρισε μπενζίνα
Στου λιμανιού το πέτρινο μουράγιο
Έφυγε η νιότη και τι κρίμα
Απόμεινε η ζωή σάπιο ναυάγιο.
ΓΟΛΙΚ ΠΑΥΛΟΣ Πρωί στο λιμάνι.
Ευπατορία |
Μια μέρα κόκκινη βαμμένη του καλοκαιριού
Μια αχτίδα ήλιου έπαιζε πάνω στους βράχους
Στο αίμα και έμοιαζε πορφύρα κοχυλιού.
Μια μέρα κόκκινη καλοκαιριού βαμμένη
Θυμήθηκα κάποια μικρή αγαπημένη
Που είχε γαλάζια θάλασσα μές στην ματιά
Και άσπρα κάτασπρα φτερά
Και σαν τους γλάρους την σκοτώσαν μια νυχτιά
Καλοκαιριάτικη που μύριζε μπενζίνα
Ένα μαχαίρι της καρφώσαν σφάλισε η ματιά
Βάφτηκε κόκκινη η θάλασσα από το κρίμα.
Αγγελος Γιαλλινάς |
Στου λιμανιού το πέτρινο μουράγιο
Σκοτώσανε τους γλάρους και τι κρίμα
Απόμεινε η ζωή σάπιο ναυάγιο…
©ΑΘΗΝΑ ΚΟΤΣΟΒΟΛΟΥ
Θα μπορούσε να γίνει ένα υπέροχο θλιμμένο τραγούδι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΔιαγραφήΣυμφωνώ Παύλο!
Διαγραφή