Κωνσταντίνος Μπασούρης "Σχοινοβάτης"

Σχοινοβάτης


Υπάρχει μια αχνή γραμμή
ανάμεσα στα "θέλω"
και τα "πρέπει".
Σαν ένα λεπτό σχοινί,
με αρχή και τέλος
και κάπου εκεί, στο μεταξύ,
με προσοχή βαδίζω χρόνια.

Κι είναι τα βήματα τρεμάμενα,
μα ισορροπώ καλά κει πάνω.
Πότε να γέρνω προς τη μια
και πότε προς την άλλη.
Να καλπάζει εμπρός
άλλοτε η καρδιά
κι άλλοτε ο νους
να βάζει χαλινάρι.

Να θέλω, από τη μια,
να κόψω το σχοινί,
να φύγει κι από πάνω μου
το βάρος απ' το ζύγι.
Μα να ξέρω, απ' την άλλη,
πως πρέπει να μείνει ως έχει,
πως είναι αυτό που με κρατά
στο μαύρο κενό μην πέσω.

Σ' ένα λεπτό σχοινί επάνω
ίσαμε τώρα ισορροπώ.
Με βήματα τρεμάμενα
μα μετρημένα
το διάβα τούτο συνεχίζω,
στην άλλη άκρη ώσπου να φτάσω,
σαν άλλος σχοινοβάτης.

Κωνσταντίνος Μπασούρης



Η φωτογραφία ανήκει στο blog 

ΗΛΙΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ "Άνθρωπος και Ταυτότητες (Θρησκεία – Έθνος)"

  «Η ανάγκη να νιώθει κανείς την αίσθηση ταυτότητας πηγάζει από τις ίδιες τις συνθήκες της ανθρώπινης ύπαρξης, και είναι η πηγή των πιο έντονων επιθυμιών. Μια και δεν μπορώ να παραμείνω υγιής χωρίς την αίσθηση του «εγώ» ωθούμαι στο να κάνω τα πάντα για ν’ αποκτήσω αυτή την αίσθηση», (Έριχ Φρομ).

  Και να που η συζήτηση για το γάμο των ομοφύλων δεν προκάλεσε μόνον τον πολιτικό σκεπτικισμό στους βουλευτές περί του πρακτέου στην ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου αλλά ανέσυρε από τη λήθη και κάποιους όρους που εμπλούτισαν το λεξιλόγιό μας. Ο δικαιωματισμός και ο ταυτοτικός είναι οι όροι που κυριαρχούν τόσο στα πολιτικά κόμματα όσο και στις τηλεοπτικές συζητήσεις για το επίμαχο νομοθέτημα.

 

 Μόνιμη επωδός κάποιων στελεχών της αντιπολίτευσης είναι η θέση “για εμάς είναι μεγάλο ταυτοτικό θέμα” ή “εμάς τα ζητήματα των δικαιωμάτων δεν είναι ζητήματα αρχηγισμού και πειθαρχίας, είναι ζητήματα ταυτοτικά”. Σύμφωνα με τα λεξικά “Ταυτοτικός” είναι αυτός που έχει σχέση με τα χαρακτηριστικά ή τα δεδομένα με βάση τα οποία αναγνωρίζεται ένα άτομο ένα σύνολο ατόμων ως διακριτό από τα άλλα.

   Άμεσα ή έμμεσα, λοιπόν, τίθεται το θέμα και ο προβληματισμός για εκείνα τα στοιχεία που δομούν την Ταυτότητά μας ή μέσα σε ποια στοιχεία βρίσκομαι την ταυτότητά μας και προσδιοριζόμαστε έναντι των άλλων  

Ο άνθρωπος της πρωτόγονης εποχής ζώντας μέσα στη φύση με μια μικρή ομάδα συνανθρώπων του – που με την πάροδο του χρόνου διευρυνόταν – ένιωθε ασφαλής και αντλούσε την επιβεβαίωσή του και το νόημα της ζωής του από το «δεσμό» με τη φύση και τους ανθρώπους. Η οικογένεια, η φυλή και η φύση διαμόρφωναν το αναγκαίο πλαίσιο  μέσα στο οποίο ο άνθρωπος μπορούσε να αντλήσει την αίσθηση της ταυτότητάς του. 

Ωστόσο στην πορεία του ανθρώπινου γένους – και μετά την αποκόλληση του ανθρώπου από τη φύση – η αίσθηση της ταυτότητας πηγάζει από την ένταξή του σε ευρύτερα κοινωνικά σύνολο ή σε διάφορες κοινωνικές ή επαγγελματικές ομάδες (εργάτης, αγρότης…). Το έθνος σε ένα άλλο επίπεδο (18ος αιώνας…) αποτέλεσε την κύρια ή τη σημαντικότερη πηγή άντλησης της ανθρώπινης ταυτότητας.

Στις σύγχρονες παγκοσμιοποιημένες και πολυπολιτισμικές κοινωνίες το θέμα της ανθρώπινης ταυτότητας τίθεται πιο επιτακτικά, αφού οι παραδοσιακές πηγές άντλησης της ταυτότητας ή έχουν στερέψει ή δεν είναι ικανές να καλύψουν τις νέες ανάγκες ταυτότητας. Σε αυτό το τοπίο αναπόφευκτα η σκέψη μας εστιάζει στις θεωρίες του Χάντιγκτον και του Φουκουγιάμα που σκιαγραφούν το νέο παγκόσμιο τοπίο μέσα στο οποίο ο άνθρωπος αναζητά την ταυτότητά του.

Ο Χάντιγκτον και ο Φουκουγιάμα

 Στη διαφορά Χάντιγκτον και Φουκουγιάμα κυριαρχεί η διαπίστωση αν βρισκόμαστε ως ανθρωπότητα στο «τέλος των ιδεολογιών» ή επιστρέφουμε σε ένα ζοφερό παρελθόν «σύγκρουσης πολιτισμών». Οι δυο καθηγητές στα εμβληματικά τους έργα «Σύγκρουση πολιτισμών» και «Το τέλος της ιστορίας» αντιμετωπίζουν με διαφορετικό σκεπτικό τις κοσμογονικές αλλαγές και τα γεγονότα που χαρακτηρίζουν τον πλανήτη μας. 

 

Στην αισιόδοξη, δηλαδή, αντίληψη του Φουκουγιάμα για ένα αισιόδοξο μέλλον εξαιτίας του τέλους των «-ισμών» (Φεουδαλισμός, Κομμουνισμός, Φασισμός) και της απόλυτης επικράτησης της δημοκρατίας και της ελεύθερης αγοράς αντιπαρατίθεται η άποψη του Χάντιγκτον που πρεσβεύει πως η ανθρωπότητα οδεύει σε πολέμους και συγκρούσεις που πυροδοτούνται από τη διαφορά των πολιτισμών (Ασιατικός vs Ευρωπαϊκός = Δυτικός). Ο πολιτισμός, δηλαδή, κατέστη η σημαντικότερη δύναμη στο σύγχρονο κόσμο που προκαλεί συγκρούσεις.

Η θεωρία του Χάντιγκτον εδράζει τα επιχειρήματά της πάνω στη διαπίστωση πως ο πολιτισμός διαποτίζει καταλυτικά την ανθρώπινη ύπαρξη και καθορίζει απόλυτα τόσο τη θρησκευτική όσο και την εθνική ταυτότητα των ατόμων ισχύει, όμως, και το αντίθετο. Οι θρησκείες και το συντεταγμένο κοσμικό κράτος (πολιτεία ή Έθνος) διαμορφώνουν την πολιτιστική ταυτότητα που ο άνθρωπος διαθέτει ή αναζητεί. Η ύπαρξη διαφορετικών ταυτοτήτων (θρησκευτικής ή Εθνικής) επωάζει το κλίμα των μεγάλων συγκρούσεων της υφηλίου, όπως καταγράφεται από τους ιστορικούς. 

Κι αυτό γιατί η έννοια της ταυτότητας συνδέεται με την ανάγκη για ασφάλεια και προσωπική αξία. Οι άνθρωποι γενικά χρειάζονται μια ταυτότητα όπως χρειάζονται και μια ουτοπία για τη νοηματοδότηση της ζωής τους. Οι ταυτότητες, λοιπόν, συνιστούν το ποιητικό αίτιο της ανθρώπινης ιστορίας και ιδιαίτερα σε εποχές απόλυτης αβεβαιότητας, κατάρρευσης παραδοσιακών ιδεολογιών, ρευστοποίησης αξιών και ακραίας υλικής ανασφάλειας.

Από την απορρύθμιση και τη σχετικοποίηση των ηθικών κωδίκων σε πλανητικό επίπεδο η ανθρωπότητα οδηγείται σε ένα γενικό αποπροσανατολισμό και μια βαθιά σύγχυση γύρω από τις ιδέες, τις αξίες και τους κανόνες συμπεριφοράς. Σε αυτό το χαοτικό τοπίο της παγκοσμιοποιημένης αταξίας οι άνθρωποι αναζητούν μια ταυτότητα, ως καθησυχαστική βεβαιότητα, ως σταθερό σημείο, ως θεμελιακή ασφάλεια. Όλα αυτά τα προσφέρουν η θρησκευτική και η εθνική ταυτότητα που συνθέτουν τη σημαντικότερη πολιτισμική παράμετρο της εποχής μας και επηρεάζουν καθοριστικά τη συμπεριφορά και τη δράση ατόμων και λαών. 

 

Η θρησκευτική ταυτότητα

     «Αυτό που ψάχνει ο άνθρωπος στη θρησκεία είναι να σώσει την ίδια του την ατομικότητα, να τη διαιωνίσει, κάτι που δεν μπορεί να το αποκτήσει ούτε με την επιστήμη ούτε με την τέχνη ούτε με την ηθική" (Miguel de Unamuno, Ισπανός συγγραφέας και φιλόσοφος).

Η θρησκεία συνοδευόμενη παραδοσιακά από ένα ανάλογο σύστημα ηθικών αξιών και κανόνων διαποτίζει την ανθρώπινη σκέψη με ανάλογα κριτήρια αξιολόγησης και κατανόησης του κόσμου. Επί πλέον διαμορφώνει τη βιοθεωρία και την ανάλογη στάση ζωής για τα «μικρά» και «μεγάλα» της καθημερινότητάς μας. Το δίκαιο, το καλό, το ανήθικο, ο θάνατος, η εξουσία, ο άνθρωπος, ο πλούτος, ο Θεός και ένα πλήθος άλλων φαινομένων και γεγονότων λαμβάνουν ξεχωριστό περιεχόμενο και σημασία για τη ζωή των ανθρώπων που ασπάζονται το αντίστοιχο θρησκευτικό δόγμα. 

Όλα τα παραπάνω συγκροτούν τους αξιολογικούς κώδικες της εσωτερικής και εξωτερικής πραγματικότητας και το άτομο συμπεριφέρεται – αντιδρά σύμφωνα με αυτούς. Επιπρόσθετα η θρησκευτική ταυτότητα διαμορφώνει και μια άλλη πλευρά της συμπεριφοράς μας που σχετίζεται με το πειθαρχημένο πνεύμα, την πίστη σε ανώτερες και άλογες δυνάμεις, τη μετριοφροσύνη, την αδιαφορία για τα εγκόσμια, τις φοβισμένες συνειδήσεις, το περιεχόμενο της αμαρτίας και την παρουσία του ανθρώπου στο σύμπαν.

Με τον ένα, λοιπόν, ή με τον άλλο τρόπο η θρησκευτική ταυτότητα διαμορφώνει και επηρεάζει τις βασικές συνιστώσες τόσο της ανθρώπινης συμπεριφοράς όσο και της αντίδρασης της μάζας. Όταν, όμως, η θρησκευτική πίστη σε κάποιες χώρες μετασχηματίστηκε σε θρησκευτικό εθνικισμό τότε εμφανίζονται φαινόμενα ομαδικής υστερίας με στοιχεία σωτηριολογικού παραληρήματος. Ο Ισλαμικός Φονταμενταλισμός αποτελεί έκφραση αυτού του θρησκευτικού εθνικισμού και συνοδεύεται από οικειοθελή τύφλωση, φανατισμό και ανορθολογισμό.

Η εθνική ταυτότητα

      «Η αίσθηση της ταυτότητας του μέσου ανθρώπου σήμερα πηγάζει περισσότερο από το γεγονός ότι ανήκει σε ένα έθνος παρά από το γεγονός ότι είναι “γιος του ανθρώπου”» (Φρομ)

Εξίσου σημαντική είναι και η επίδραση της εθνικής ταυτότητας στη συμπεριφορά του ανθρώπου. Η επιθυμία αλλά και η ανάγκη του ατόμου να ανήκει σε ένα έθνος είναι πανάρχαια (φυλή, γένος…) κι αυτό αισθητοποιεί τον καταλυτικό ρόλο της συνειδητοποίησης των εθνικών ριζωμάτων στη συμπεριφορά μας. Η εθνική ταυτότητα δηλαδή διαμορφώνει την ανάλογη ψυχολογία που είναι εμπλουτισμένη με αισθήματα υπερηφάνειας, αυτοπεποίθησης και μοναδικότητας της ύπαρξής μας.

 Το άτομο, επίσης, γαλουχημένο από μικρή ηλικία στα εθνικά ιδεώδη προσαρμόζει τους γενικότερους στόχους του σύμφωνα με τα εθνικά συμφέροντα. Αναπτύσσει πολλές φορές μια παθολογική αγάπη προς την πατρίδα – έθνος που όχι σπάνια αγγίζει τα όρια του εθνικισμού. Μια εθνική επιτυχία γεμίζει με χαρά και ενθουσιασμό τους πολίτες που μέσα από αυτήν αντλούν και την ατομική τους επιβεβαίωση.

Επιπλέον η εθνική ταυτότητα εμπλουτισμένη με θετικά πρότυπα ζωής και αξίες κοινωνικοποιεί τα άτομα ανάλογα και τα ωθεί σε ενέργειες που αναβαθμίζουν την παρουσία του ανθρώπου ως πνευματικού και ηθικού όντος. Οι αγώνες για την ελευθερία, η κοινή προσπάθεια για την επίτευξη ενός εθνικού στόχου, η καλλιέργεια του συλλογικού «εμείς» και το πνεύμα της ομοψυχίας σε περιόδους κρίσης συνυφαίνουν το πλαίσιο των θετικών στοιχείων της συμπεριφοράς που πηγάζουν από τη διαμορφωμένη εθνική ταυτότητα.

«Οι ταυτότητες θα έπρεπε να εκλαμβάνονται περισσότερο ως «διαδρομές» παρά ως «ρίζες», ως χάρτες του μέλλοντος παρά ως ίχνη του παρελθόντος» (Mc Crone).

Ωστόσο δεν απουσιάζουν και συμπεριφορές όπου η εθνική τύφλωση, ο φανατισμός, η πίστη σε ανύπαρκτα γνωρίσματα, ο ρατσισμός και η απαξίωση του εθνικά «διαφορετικού» οδηγούν νομοτελειακά σε πολεμικές συρράξεις μεταξύ των λαών – εθνών. Λειτουργώντας επίσης η εθνική ταυτότητα ως κιβωτός του γλωσσικού πλούτου και όλων των παραδοσιακών αξιών συγκροτεί τη γενική κοσμοθεωρία του ατόμου που συνιστά το «πρώτο κινούν» της συμπεριφοράς του. Όταν, όμως, η λατρεία του Έθνους μετασχηματίζεται σε εθνικισμό, τότε συνιστά «μια ιδεολογία που επικεντρώνεται στην εξαιρετική αξία ενός Έθνους ως διαμορφωτή της ανθρώπινης ταυτότητας, ενώ συχνά δίνει έμφαση στην ανωτερότητά του πέρα από άλλες εθνικές οντότητες…» (Michael Freeden). Ο Εθνικισμός είναι μια θρησκεία χωρίς θεό.

 

        «Όπως η αγάπη για ένα άτομο που αποκλείει την αγάπη για τους άλλους δεν είναι αγάπη, έτσι και η αγάπη ενός για τη χώρα του όταν δεν αποτελεί μέρος της αγάπης του για την ανθρωπότητα δεν είναι αγάπη, αλλά ειδωλολατρική λατρεία». (Φρομ)

Η ανάγκη για ταυτότητα

Έτσι, λοιπόν, η θρησκευτική ταυτότητα όσο και η εθνική ταυτότητα διαμορφώνουν την ανθρώπινη συμπεριφορά με το δικό τους ξεχωριστό τρόπο η κάθε μια. Αυτό αποδεικνύει πως η ανθρώπινη ύπαρξη, ως σκέψη και ενέργεια, δεν δημιουργεί και δεν δρα – αντιδρά ασυνείδητα και στο κενό αλλά αντίθετα καθοδηγείται από παράγοντες που πηγάζουν από τον ανάλογο κοινωνικό, οικονομικό, πολιτιστικό, θρησκευτικό και εθνικό χώρο. Τέλος, αυτό επιβεβαιώνει τη διαπίστωση πως ο άνθρωπος αποτελεί μια πολυδιάστατη οντότητα που πασχίζει να επιβιώσει και να καταξιωθεί στο χώρο και το χρόνο.

Θρησκεία, επομένως και Έθνος (ως υποκατάστατο του αρχέγονου φυλετικού δεσμού) αποτελούν τα δυο βασικά ριζώματα του σύγχρονου ανθρώπου. Φαίνεται πως τα παραδοσιακά αυτά στοιχεία άντεξαν στα κύματα του ορθολογισμού και της οικουμενικότητας που οραματίστηκαν έναν κόσμο πάνω από θρησκευτικές διαφοροποιήσεις.

 Στις παραπάνω δύο ταυτότητες θα μπορούσαν να προστεθούν η γλώσσα («ομόγλωσσον»), τα κοινά ήθη και έθιμα («ομότροπον»), ο τόπος καταγωγής και φυσικά η ιστορική γνώση ως συνείδηση. Όλα αυτά, βέβαια, συνθέτουν και το περιεχόμενο της εθνικής ταυτότητας, αλλά το καθένα ξεχωριστά μπορεί να αποτελέσει μία συναισθηματική «γέφυρα» για τον σύγχρονο άνθρωπος για να συνδεθεί με όσους αυτός νιώθει πιο κοντά. Γιατί όσο κι αν ο πολιτισμός μας διακήρυξε την αξία της «ατομικότητας» και την σημασία του αυτοπροσδιορισμού και της αυτονομίας (Καστοριάδης) ο άνθρωπος δεν έπαψε να αναζητά την ταυτότητά του σε μία «κοινότητα».

 

Είναι αυτή η εσωτερική ανάγκη για μία ταυτότητα που πολλές φορές τον οδηγεί στην «ασφάλεια» της αγέλης κι ας χάσει κάτι από την ελευθερία του. Ψυχολόγοι και κοινωνιολόγοι προσπάθησαν να δώσουν κάποια ερμηνεία σε αυτήν την ανάγκη για ταυτότητα, χωρίς βέβαια να έχει διατυπωθεί με πειστικό τρόπο η τελική απάντηση – ερμηνεία. Γι’ αυτό οι θέσεις – ερμηνείες του Έριχ Φρομ παραμένουν πάντα επίκαιρες και ενδιαφέρουσες:

«Ως προς την ανάγκη συνάφειας, ριζώματος και υπερβατότητας, η ανάγκη αυτή είναι τόσο ζωτική κι επιτακτική για μια αίσθηση ταυτότητας, ώστε ο άνθρωπος δεν μπορεί να παραμείνει υγιής αν δεν βρει κάποιο τρόπο να την ικανοποιήσει… Οι άνθρωποι επιθυμούν να διακινδυνεύουν τη ζωή τους, να εγκαταλείπουν την αγάπη τους, να παραδίνουν την ελευθερία τους και να θυσιάζουν τις σκέψεις τους μόνο και μόνο για να είναι ο καθένας τους μια μονάδα του πλήθους, για να συμμορφώνεται και ν’ αποκτά έτσι κάποια αίσθηση ταυτότητας, έστω κι απατηλή», («Η υγιής κοινωνία»).

 

https://iliasgiannakopoulos.blogspot.com/

Poems of James Tian / China

 

Kneeling Down "Easily", Then Standing Up “Hardly”

By  James Tian

"Kneel Down" is easy, 

And"Stand Up" is also easy. 

The most difficult thing,

Is to "Stand" for a longer time,

Also to "Stand Up" straight!

It’s very easy to "Compromise",

And it’s also very easy to abandon "Principles";

But it’s very hard to "Find Dignity"!

It’s now a luxury,

Once we can understand what "Dignity" is…

"Peace" is shouting palely now, 

And the real "Love" sounds like a joke…

People turn everything into a "Deal" with each other, 

Which looks very disgusting... 

And pleasant behavior to the obvious "Gangsters",

Just like pouring vinegar into a honey bottle,

The smell of "Nothing Counts" is what we created.

The stars are all bright and pure enough,

But what does it mean,

If a black star appears suddenly?

We hate liars and bad guys, 

But we always find various reasons,

To "Understand" them and tolerate it…

When the world is devastated, 

The moment we’re about to board "Noah's Ark" and escape,

We must ask ourselves: 

Who do we think we are finally?

James Tian

China 

ΣΤΑΜΑΤΙΝΑ ΒΑΘΗ - ΠΕΝΤΕ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Φωτογραφία : Evangelia Evelyn Mouzakiotis

Ο άνεμος παίζει κρυφτό 

Ο άνεμος παίζει κρυφτό. 

Μια ριπή παγερή σε έναν δυνατό σκοπό. 

Η βροχή πάει να κοιμηθεί,

τώρα οι χιονονιφάδες στα καλά τους έχουν ντυθεί. 

Μια να χορεύουν, μια να κοιμούνται, 

μια με τα δέντρα να γλυκοφιλιούνται.

Ένα πουλί μικρό του χιονιά, 

να ψάχνει να βρει μια ζεστή αγκαλιά. 

Ένας μικρός της νύχτας φρουρός, 

να γυρίζει από δέντρο σε δέντρο να βρει έναν καρπό 

και τα αστέρια να φωτίζουν όλο και πιο πολύ,

να υπάρχει στην φύση μια μυστηριακή σιγή. 

Νομίζεις ότι από κάπου θα βγει μια ψυχή, 

μια Βασίλισσα του χιονιά, μια παραμυθένια μορφή. 

Είναι η ώρα που ονειρεύεσαι Βασίλεια εξωτικά, 

μάγισσες και ιππότες, νεράιδες και ξωτικά.

9-12-2016 

🌼

Σύννεφα γκρίζα και δυνατά 

Σύννεφα γκρίζα και δυνατά,

σε κάθε σκέψη πικρή, σε κάθε σιωπηλή λαλιά.

Και εσύ εκεί να είσαι απών,

μέσα σε μια πορεία χωρίς αρχή, χωρίς παρών.

Και σε ρωτώ : Το σκέφτηκες καλά ή είσαι σε άλλο σύμπαν, χωρίς ταυτότητα, χωρίς άλλο ον?

Δρόμος ευθύς και εσύ χαμένος,

μέσα σε στροφές, μόνος και παρατημένος.

Κάθε δάκρυ, σταγόνα βροχής,

θέλεις να κλάψεις, να βγάλεις μέσα από τα σωθικά δυνατή φωνή.

Άραγε τι ζητάς, τι έχεις βρει?

Είσαι ευχαριστημένος ή έχεις σκληρά προδωθεί?

Και σε ρωτώ :Τι κέρδισες τελικά??

Είσαι μέσα στα σύννεφα ή παίζεις με την λάσπη καθημερινά??

Η ζωή είναι μικρή,

χωρίς αληθινές πορείες,

με ξαστεριά και με βροντή,

χαμένες ευκαιρίες. 

Είναι με ψυχή και με καρδιά,

είναι αγέρας που φυσά,

κάθε στιγμή με άλλη φορά.

Θέλει αγκαλιά, θέλει κρασί,

θέλει χαμόγελο, θέλει καυτό στα χείλη φιλί.

Δρόμος ευθύς και εσύ χαμένος,

μέσα σε στροφές, μόνος και παρατημένος.

Σύννεφα πολλά, γκρίζα και δυνατά,

φώναξε, γέλα, κλάψε,

δώσε μια αληθινή αγκαλιά.

Φιλιά πολλά...

15-1-2018

🌼

Κόπηκε η ανάσα 

Κόπηκε η ανάσα από τον αγέρα.

Παράσειρε πληγές που στάζαν φαρμάκι,

πικρό θανατηφόρο δάκρυ,

στης ζωής την περιβόητη σκακιέρα. 

Μέσα σε μια ασπρόμαυρη συγχορδία,

ένα μαγικό τοπίο που ήταν κρυμμένο,

χαμένο μέσα στα έγκατα του είναι,

χωρίς να ξέρει την πραγματική του αξία. 

Έγινε δάκρυ κρύσταλλο που λάμπει,

κάνοντας σχέδια πάνω στης λίμνης το λαμπερό διαμάντι

και τα βουνά παραπέρα να έχουν στήσει χορό με της καρδιάς τον χτύπο κάνοντας στα δέντρα όλη ημέρα παρέα σε μια ενδοσκόπηση χωρίς σταματημό. 

Ψυχή μου εσύ που δεν γνωρίζεις τα όριά σου,

πόσο αλήθεια έχει πληγωθεί η ουράνια καρδιά σου??

Και ο χτύπος έγινε νερό, στην λίμνη χάδι,

ένας καθρέφτης από λάμψεις για να φωτίζει το σκοτάδι.

Συθέμελα τραντάχτηκε η καρδιά,

έγινε κρύσταλλο από πορφυρό χρώμα πάνω στα μαύρα του μαλλιά.

Αετοφόρος ο λογισμός πέταξε πάνω με δύναμη, έγινε ένα με κάθε χτύπο, με κάθε στοχασμό.

Ο αγέρας έκανε κρύσταλλο διαμάντι που λάμπει το κάθε "εμείς" το κάθε "εγώ".

Η σταγόνα έπεσε και η ζωή συνεχίζει τον δικό της ρυθμό.

20-1-2018

🌼

Μανουσάκια

Τα δέντρα χαμένα και απογυμνωμένα, 

ικέτες και επαίτες της ζωής, 

πάνω στο μπεζ υφασμάτινο καμβά, 

κόκκινες γάτες να λιάζονται ολημερίς. 

Ένα δώρο από μια φίλη Θάλασσα 

που έπλεκε στωικά το κάθε νήμα της ανάσας, 

σιγά σιγά πίσω από το πέπλο της απόλυτης σιωπής. 

Και είναι να χρονοτριβείς?

Τα χνώτα πάνω στο τζάμι, 

η τρεμάμενη φλόγα από το κερί, 

η καύτρα μέσα στην καρδιά, 

η πίκρα στον πάτο της ψυχής...

Ο ψυχρός αγέρας μου έφερε το μυρμήγκιασμα και τη γλύκα από τα μανουσάκια στον λόφο ψηλά, 

σπονδή στην μνήμη από ότι είχαμε περάσει παλιά. 

Και ο άνεμος είχε φτερά, 

σαν τη χρυσή καδένα Ιησούς Χριστός Νικά πάνω στο στήθος της κόρης. 

Ο Θεός να σε φυλά. 

Μια αγκαλιά για τον πατέρα, 

ένα φιλί για την μάνα που τραντάζεται συθέμελα και πονά, 

δύναμη στην αδερφή 

και η ψυχή θα είναι ελεύθερη να πετά.

Μανουσάκια και κρίνοι, τριαντάφυλλα λευκά. 

Αφιερωμένο 

18-1-2024

🌼

Η ιστορία 

Μέσα στους ρόζους μιας χαραυγής, 

στην άπλετη φιγούρα της θαλάσσιας βουής, 

πάνω στις γόπες τις νοτισμένες από την υγρασία, 

τις φιγούρες ανθρώπων μέσα στη λήθη από την τελευταία νηνεμία, 

εκεί ξεπροβάλλουν τα φαντάσματα, 

μέσα από σκαριά αλλοτινά,

χαμένα στις κραυγές και τα δράματα. 

Ήταν τα νομίσματα για το τελευταίο ταξίδι, 

τάματα από τις ανάσες των γυναικών και των παιδιών το αναψοκοκκινισμένο φιλί, 

του πατέρα στολίδι.

Ήταν η μυρωδιά από το καύσιμο που πυροδοτούσε το φευγιό, 

ήταν η μπόχα από ότι είχε πονέσει, 

κόμπος στο στομάχι, βαρίδι στο λαιμό. 

Ήταν το δάκρυ που είχε στεγνώσει από την αρμύρα και τον αγέρα, 

ήταν οι χιλιάδες εικόνες αλλά και το απόλυτο γαλάζιο όλη την ημέρα, 

ήταν...ήταν...

Οι ώρες και μια γουλιά, 

ο χρόνος ποτάμια ολάκερα να σου γεμίζουν τα σωθικά...

Και γύριζε στο αυλάκι της μνήμης φιδογυριστός, 

ανισότητες, άδικο, έγκλημα, φανατισμός. 

Ερείπια και καταστροφή. 

Και οι σκούνες έσκουζαν σαν θύματα επί σφαγή. 

Ίσως ζητούσαν μια πατούσα ροδαλή, 

μια αθώα ψυχή, ένα χάδι, ένα φιλί. 

Ένα χαμόγελο πλατύ σαν ρυάκι στο χιονισμένο βουνό, 

να σβήσει την δίψα για αίμα, την κάψα για γδικιωμό. 

Ήθελα να καθρεφτιστώ. 

Να δω τις ρυτίδες του χρόνου. 

Να εξιλεωθώ. 

Να μην βλέπω το δάκρυ ενός παιδιού, 

βόμβες, συντρίμμια, 

ούτε το καρδιοχτύπι του χαμού. 

Θα ήθελα να γράψω μια νέα ιστορία, 

πάνω σε θάλασσες της αγάπης 

και πεδιάδες με χαμόγελα και ηρεμία. 

Ίσως ζητάω πολλά...

3-12-2023

ΣΤΕΛΛΑ ΤΕΡΓΙΑΚΗ - ΟΙ 4 ΕΠΟΧΕΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ( Δοκίμιο λόγου και ποίησης )

Στέλλα Τεργιακή - Οι 4 εποχές της Ψυχής

Εκδόσεις - Ιωλκός

Έτος Έκδοσης - 2022

Μήνας έκδοσης -Μάιος

Βάρος - 300 g

Διαστάσεις - 14 × 21 cm

Αριθμός Σελίδων - 224

Εξώφυλλο - Μαλακό

ISBN -

9789606400964

Άλλοι συντελεστές

Δημήτρης Κουρκούτης (καλλιτεχνική επιμέλεια εξωφύλλου), Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης (σχεδιασμός, τυπογραφική επιμέλεια)

Το παρόν βιβλίο είναι μια Υπαρξιακή τοποθέτηση, βαθύτερης ενατένισης και διαλογισμού με το έσω «Είναι» του Αν-Θρώπου, διαβιώνοντας και παρατηρώντας τα στάδια - εποχές και τις βαθμίδες εξέλιξης, που περνάει η Ψυχή, μέχρι την πλήρη εναρμόνισή της με την αέναη πηγή του Φωτός. Ένα αφιέρωμα και ταυτόχρονα ένας Ποιητικός Ύμνος, απέναντι σ’ εκείνο το Θείο Φως, την Ψυχή, που «αρχίζει και τελειώνει» την υπόστασή μας, εν ζωή. Μια εκδήλωση εσωτερικότητας και ουράνιας μελωδίας, απέναντι σ’ εκείνη τη Θεία ουσία που κοσμεί, λαμπρύνει και ζωοποιεί την Ανθρώπινη υπόσταση. Είναι μια εσωτερική εκδήλωση έμπνευσης, φανέρωσης και προσφοράς, με απέραντο σεβασμό, ευγνωμοσύνη κι Αγάπη, προς όλο το φάσμα, που υψώνει την ανθρώπινη υπόσταση, στην αθανασία.

https://iolcos.gr/

Χ Ε Ι Μ Ω Ν Α Σ

....

Πράγματι,

έχει μια παγερή θλίψη ο χειμώνας…

που σου θυμίζει απουσία, φυγή,

ίσως και πόνο

στα σημάδια και στις ενδείξεις,

που οριοθετούν το γήινο με το επουράνιο,

το απτό με τα φθαρτό,

το ζω με το απέχω,

το «Είμαι» με το απουσιάζω.

Κι αν τα απόδημα δάκρυα μερικές φορές

γίνονται στάλες εξιλέωσης

ίσως και συμβιβασμού…

- γιατί όχι; -

δεν μπορούν ν’ αποδεσμεύσουν την ειμαρμένη,

που καιροφυλακτεί

καθορίζει την έκβαση…

κι απαντέχει να διαπράξει τον προορισμό της!

Οξειδώθηκαν οι προσμονές του ονείρου

στη βαρυχειμωνιά

και τα ταξίδια

προς τη γη της Επαγγελίας

εφηύραν άλλες οδούς,

τεθλασμένες

άδικες,

ανούσιες

ζημιογόνες,

ντροπιαστικές,

ηχηρές,

ισχυρές στη ματιά της απόγνωσης

ανίσχυρες στην έλλειψη της συγγνώμης!

Σε κάλεσαν τα πουλιά του Φωτός

που τιτιβίζουν γύρω σου,

αγέρωχα, στέλνοντάς σου

μηνύματα με νότες ξεσηκωμού

να πετάξεις

ακούγοντας την ψυχή σου.

Ήταν τα πτερωτά του χειμώνα

που ήρθαν για σένα

συναντώντας το διάφανο της αυγής

στα πολύφυλλα κλαδιά

αψηφώντας του βοριά τις ανάσες.

Μα δεν μπόρεσες να ελευθερωθείς

απ’ τα δεσμά της εμμονής σου

που δίνουν τα γήινα ανάγλυφα

και το βάρος της πτώσης.

Κι εκείνα,

σου χάρισαν το φωτεινό τους

χαμόγελο πετώντας μακριά,

για ν’ ανταμώσουν το κάλεσμα των αιώνων

στο άπειρο της ελπίδας.

Αθόρυβα και προσανατολιστικά

φτερούγισαν στους δρόμους

που ξεχειλίζουν μ' αστέρια,

έχτισαν γέφυρες

για ν’ απαντηθεί περίλαμπρα

το κάποτε με το τώρα

και το τώρα με το πάντοτε,

στο όνομα του «νυν και αεί»,

που φέρει τις δόξες

και ενδύει τους γενναίους της ύπαρξης

με λαμπρό φωτοστέφανο.

.

Στην επέτειο των φεγγαριών

του αορίστου της ψυχής σου

γκρίζο χειμώνα

θα σου προσφέρω το άσπιλο,

το κατάλευκο χιόνι

με στολίδια κρυστάλλινα.

Απ’ εκείνο που στροβιλίζεται στο δείλι

μοιράζοντας δίκαιους όρους

και κάνει τις νιφάδες να δείχνουν

σαν νύμφες αέρινες

που λικνίζουν τα ολόλευκα πέπλα τους

τ΄ασημοστολισμένα

νωχελικά και ευσπλαχνικά

στα τραγούδια τ’ αγέρα

γνεφοντάς σου συμβολικά…

να τα φορέσεις!

Θα σου αρέσει!

Θα δεις ….

Επειδή η Ψυχή σου

θ’ ανταμώσει στο χρώμα τους

-το αρχέγονο, απόλυτο Λευκό -

το πάνλαμπρο Φως της

κι έπειτα οι δυο αυτοί κόσμοι,

ο γήινος κι ο επουράνιος,

θα γίνουν ένα

καταμαρτυρώντας την ύπαρξη

του απόλυτου

και της ταύτισης

στο 'Ολον της Δημιουργίας.

Στο απόλυτο Λευκό,

σ’ εκείνο το εκτυφλωτικό, γλαυκό φως…

εκεί υλοποιούνται

συνθέτονται και αντανακλώνται

τα χρώματα

σε όλες τους τις διαβαθμίσεις

τους τόνους,

τις συνθέσεις

και διαχέονται τροφοδοτώντας

το σύνολο της πλάσης

μέες στους νόμους της φωτοσύνθεσης,

του σύμπαντοςκαι της Ψυχής!

Το χρώμα του Όλου και της Ψυχής

είναι το Απόλυτο Λευκό!

Οι διαθλάσεις, οι προσμίξεις

και όλες οι συνθήκες της ζήσης

που δίνονται στα προσωνύμια

των συγκρουσιακών αντιθέσεων

του καλού και του κακού,

του θετικού και του αρνητικού,

του λευκού και του μαύρου,

του δίκαιου και του άδικου

του ό ν τ ο ς και του μ η ό ν τ ο ς

ενεργοποιούνται και καταλαμβάνουν

τις σκέψεις του ν ο υ

που αποζητάει τις λύσεις

απευθυνόμενος στην κ α ρ δ ι ά

και το συναίσθημα εκείνης

απευθύνεται στη σ υ νε ί δ η σ η,

για να βρεθούν οι ισορροπίες.

Και τότε …

στο αντίβαρο των προστακτικών

της συνειδητότητάς σου,

ίσως ν’ αγωνιάς

για να κρύψεις τη θλίψη …

το καθεστώς

την λαθεμένη επίδοση,

που δημιούργησαν οι εμπειρίες σου.

Και να…

Κάπου στο βάθος του Είναι σου

ίσως ν΄ ακούς φωνές

ίσως να κραυγάζουν εντός σου

αποζητώντας την εξιλέωση…

η μοναξιά,

η μισαλλοδοξία,

οι ηθικές σου αξίες

οι κοινωνικές σου επεμβάσεις,

οι ιδεολογίες σου

οι αρνήσεις κι οι αντιθέσεις σου

τα παράνομα και τα νόμιμα,

η εγκυρότητα,

οι ανασφάλειές σου

οι αντιδικίες σου

οι διαχωρισμοί σου

οι φόβοι σου,

τα πάθη σου

οι αντιθέσεις σου

το σύγ-χρονο και το ά-χρονο

το πεπερασμένο και το ατέρμονο,

το Εγώ σου

κι οι προσωπικές σου αιώνιες καταβολές,

υπό το πρίσμα της αυτο-γνωσίας .

....

© Στέλλα Τεργιακή

Δοκίμιο : Οι 4 εποχές της Ψυχής

Εκδόσεις Ιωλκός

(μέρος από το Κεφάλαιο ΧΕΙΜΩΝΑΣ)

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Η Στέλλα Τεργιακή γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μυτιλήνη.

Φοίτησε στο BritishCouncilκαι έχει κάνει σπουδές σε Marketing - Δημόσιες σχέσεις και Ηλεκτρονικούς Υπολογιστές.Εργάστηκε στον ιδιωτικό τομές επί σειρά ετών πάνω στα αντικείμενα αυτά, όπως, επίσης, δίδαξε σε Η/Υ και έγραψε εγχειρίδια χρήσης προγραμμάτων πληροφορικής.

Ασχολείται από μικρή με την λογοτεχνία, την ποίηση, με ανθρωποκεντρική πάντα έκφραση και τη ζωγραφική. ‘Εχει συγγράψει δοκίμια, ποιήματα, πεζογραφήματα και μελέτες.Υπήρξε μέλος κριτικών επιτροπών σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και έχει κάνει την επιμέλεια και την παρουσίαση βιβλίων άλλων συγγραφέων και ποιητών.

Ποιήματά της, όπως και αφιερώματα για την γραφή της, έχουν δημοσιευθεί στον Τύπο, (ηλεκτρονικό και έντυπο), μερικά δε από αυτά έχουν οπτικοποιηθεί.Επίσης έχει λάβει μέρος σε εικαστικές εκθέσεις.Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, στα γαλλικά και στα αλβανικά.

Έχει εκδώσει μέχρι τώρα τρείς ποιητικές συλλογές και ένα δοκίμιο λόγου και ποίησης.

Τα έργα της είναι :

Φως Ανέσπερον - Ιωλκός – 2011

Νέα Ελληνικά - Ιωλκός – 2012

Αγάπη Ρέουσα - Ιωλκός - 2014

Οι 4 εποχές της Ψυχής – Ιωλκός - 2022

Ποιήματα της Natalie Bisso( Ρωσία ) μεταφρασμένα στα Ελληνικά και στα Αγγλικά

IF THERE IS SPRING IN THE HEART

I dream of spring day and night,

I dream about her even in my dreams,

And the moon smiles through the curtains again,

And he persuaded me to fall in love with spring again.

Such nightingale thrills ring,

That the heart is bursting out,

And the smells excite and intoxicate,

And teases the excited soul.

But is it possible, having lived for many years,

To fall in love with spring, to believe in a fairy tale again,

Turning my head and my husband 's head,

To catch moments of wonder without fear?

To shake the hearts of a calm rhythm,

And plunge into the storm of revelations,

To cling to the embrace with a whisper of prayers,

Embark on a journey of wonderful adventures?

Ah! My heartfelt motive is finding again,

Having overcome both years and sorrows,

My husband and I were blessed with new happiness,

So that we don't upset him in any way.

🌼

DON'T SAVE UP GRUDGES

Do not accumulate resentments - not a lot of wealth!

Close the page with insults in an instant.

And goodbye soon, do not surrender to the,

Even if the anger of revenge has overtaken you in your thoughts.

Well, who will benefit from this, science?

My conscience will be tormented and my heart will suffer.

Revenge is not a victory, but a terrible torment!

Let go, forgive, and grace will come.

My soul will feel so light at the same moment,

You will see the light, Straighten the two wings behind your back

in flight with a simple puff,

The world will open up to you completely different.

By changing your mind to mean grudges,

You will understand that life is good without embellishment.

You put the bad stuff in the hands of Themis*.

Life is given only once - so live now!

🌼

I believe

I believe in a bright moment of love,

In the hearts and souls of the touch,

And what's in the beans of fate

Providence will be found, after all.

Yes! I believe that love is pure!

She lives without knowing the troubles,

And just from scratch

He floats, giving himself to someone.

I know that love is not evil,

She lives a good-natured life.,

Floating on the tip of an oar,

He draws with a water brush.

Oh, how I wish I could do it again -

To meet her face to face...

with Her Majesty: LOVE,

To unravel her secret.

🌼

APPEAL TO THE SOUL

My soul, you are strong and brave,

Have you seen adversity and sorrow,

Without wasting energy on the taste of condemnation,

Keep to yourself what the Gods have bequeathed.

Take care of the silence of forgiveness,

And peace of mind within yourself,

And do not let confusion

into your temple of the soul, great and holy

🌼

LOVE AND POETRY

Is there power in poetry? Or is the power in love?

Her Majesty Poetry is beautiful!

Her Majesty Love gives us strength.

Poetry in love is bright and passionate!

Love in poetry is boundless!

Her Majesty Poetry is this is freedom of thought!

Her Majesty Love - A riddle! A mystery!

Poetry is spiritually noble.

Natalie Bisso. Germany

🌼

1) ПЕРЕВЕДИ МОИ СТИХИ НА ГРЕЧЕСКИЙ( русский)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΕ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΟΥ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Μεταφράστε τα ποιήματά μου στα ελληνικά!

Σ’ αυτά θα σας πω πώς βασανίζεται η Σλάβικη ψυχή,

που δε γνώρισε την πατρίδα.

Και κάτω από το γιλέκο - χωρίς ούτε μια δεκάρα.

Μεταφράστε τα ποιήματά μου στα ελληνικά!

Θα ξεχύσω όλη μου την ψυχή στο λόγο

στους Θεούς της Ελλάδος. Σαν με πατρικό τρόπο,

θα προσπαθήσουν να καταλάβουν τα ποιήματά μου.

Μεταφράστε το!

Θα πω για τις σκέψεις, πού είναι τα νεύρα σαν κλήμα.

Χοντρός, δυνατός, αλλά κλαίει από απελπισία,

όταν τα ψυχικά φρένα αποτυγχάνουν

και αποπνέοντας σταγόνα-σταγόνα,

ούτε ένα καλό χώμα κάτω από τον εαυτό του.

Τα ποιήματα θα γεννηθούν εκεί σαν ένα κόκκινο λουλούδι,

που αρρώστησε μαζί με την καρδιά και την ψυχή.

Μετάφρασέ το! Και ας επιπλήττουν οι εκδότες!

Αυτό, λένε, τόσο γεμάτο από τους επίδοξες μουντζούρες τους.

Και θα πάρω ένα κομμάτι χαρτιού από την ψυχή

και θα ζωγραφίσω ένα θαυμαστικό σ’ αυτό!

Μεταφράστε τα ποιήματά μου στα ελληνικά!

Ας καταλάβουν οι Έλληνες μια απλή ευθυγράμμιση

από τα βάθη της καρδιάς τους.

Πόσο μόνος, όχι ανθρώπινος, ακούγεται,

η κλίση του ποιητή ακούγεται στους στίχους.

🌼

2) К АНГЕЛУ

ΣΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ

Άγγελε! Δεν μπορείς να με ακούσεις;

Είσαι απασχολημένος με άλλους τώρα;

Και μου φαινόταν ότι ανέπνεες δίπλα μου,

ψιθύριζες τις λέξεις σημαντικών φράσεων.

Άγγελέ μου!

Έχουν συμβεί διαφορετικά πράγματα στη ζωή μου!

Δεν ξέρεις για τα προβλήματα!

Θα έκρυβα πολλά στον εαυτό μου για χρόνια,

έκρυβα όλα τα συναισθήματα αντί να τα πω.

Φωτεινέ μου Άγγελε! Σου μιλάω!

Νομίζω ότι ακούς τι (λέω).

Αν τραγουδήσω το τραγούδι μου που δεν τραγουδιέται,

μάλλον δεν είμαι καταδικασμένη.

Ο άγγελός μου είναι φωτεινός, με λευκά φτερά!

Θα με κρατήσεις στον άνεμο;

Τα πουλιά της ελπίδας μάλλον έχουν εξαφανιστεί.

Δώσε μια σπίθα στη φωτιά κάποιου άλλου! -

Άγγελε! Πες μου πώς να μείνω ερωτευμένη;

Να αγαπώ και να μην καίγομαι στη φωτιά;

Πώς μπορεί κανείς να μην περιπλανηθεί σε αυτή τη χώρα;

Ο χωρισμός είναι σαν τον θάνατο!

Δώσε μου μια όμορφη, υψηλή ελευθερία,

δείξε μου το αγαπημένο μονοπάτι

και προστάτεψέ με απ’ τους ψεύτες των στρογγυλών χορών,

μην κρατώ περιστασιακούς φίλους. -

Δώσε μου χρόνια ακατανίκητης τρυφερότητας,

ως επιβράβευση σε ποιον να δώσεις!

Και μην αφήνεις την ψυχή μου κρύα...

Άγγελε! Άσε με να αγαπήσω!

Ο Άγγελός μου είναι φωτεινός, μέσα μου, παρορμητικός,

κράτησε τα συναισθήματα μιας λεπτής κλωστής!

Δώσε την αγάπη μου παντοδύναμη,

ρίξε φως διαύγειας!–

Βλέπεις; Πεζογραφία χωρίς σοφία...

Η αγάπη τυφλώνει ή εκδικείται!

Δώσε μου τα συναισθήματα μιας άλλης πρόβλεψης,

αν δεν με συγχωρήσει.

Άγγελε! Μη βιάζεσαι για μένα!

Κάποιος σε χρειάζεται περισσότερο να είσαι κοντά του,

απλά άφησε αυτά τα συναισθήματα να γεννηθούν.

Σκέφτηκα - ο Θεός έδωσε τον Κόσμο. ***

Η σιωπή ηχεί παντού...

Ο Άγγελος έμεινε σιωπηλός για πολλή ώρα...

Η απάντηση πιάστηκε με ένα φτερό, φώναξε φώτιση.

Η ερώτηση δεν είναι για μένα!

Ψάξε για ένα αγκυροβόλιο στη ζωή σο

και μη μου γκρινιάζεις.

Αναζήτησε το κλειδί όλων των αρχών στον εαυτό σου.

🌼

3) КАК НИКТО НИКОГДА

ΣΑΝ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΤΕ

Άσε τα αστέρια να πέσουν σε κύκλους

αντί να φύγουν από το σύμπαν,

άσε τη θερμότητα της λεβάντας

να κατέβει αμέσως στον πλανήτη και να τον γεμίσει!

Το «εγώ» μου, για πάντα αιχμαλωτισμένο

από τη θέληση και τη γλυκιά ερωτοτροπία,

απλώς ονειρεύομαι εδώ:

«Κάποια μέρα θα είμαι μαζί σου!»

Δεν υπάρχει πιο ευχάριστο συναίσθημα!

Ηρέμησε την επαναστατημένη ψυχή μου!

Αν είναι αμαρτία να αγαπάς έτσι,

είμαι άρρωστη μ’ αυτή την αγάπη εδώ και πολύ καιρό.

Ελπίζοντας μόνο για το βλέμμα σου

και το χιονάτο χαμόγελό σου,

έγλειψα τις πληγές μου με αμαρτωλό κρασί.

Με όλη μου την αγνή ψυχή σ’ αγαπώ,

που είσαι μια ευγενική ψυχή!

Ω! Γιατί ο Θεός με αντάμειψε

με μια τέτοια αμαρτωλή πτώση όπως η ζωή;

Μου έδωσες την αψεγάδιαστη εικόνα σου,

τα παιχνιδιάρικα μάτια.

Σ' αγαπώ όπως κανείς δεν σε αγάπησε ποτέ.

Θα εξιλεωθώ για όλες τις αμαρτίες μου.

Έχω αμαρτήσει πολύ εδώ!

Η άνοιξη θα στροβιλίσει τη φαντασία...

Έζησα με μια κρυφή ελπίδα...

Με έκπληξη θα πω στ’ αστέρια για τη νέα πλοκή,

πως σε αγαπώ όσο κανένας δεν σ’ αγάπησε ποτέ!

Χορωδία:

Σε λατρεύω με την αγνότητα της αμαρτωλής ψυχής μου!

Ασύγκριτα είναι η φωνή σου, το γέλιο σου.

Έχω φτάσει στην υψηλότερη ευδαιμονία εδώ και πολύ καιρό.

Είσαι το φως μου! Είσαι ο Θεός μου!

Η ζωή μου, το καταφύγιό μου και η αμαρτία μου!

🌼

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΉ ΒΙΟΓΡΑΦΊΑ

ΜΠΙΣΌ ΝΆΤΑΛΙ

Επαφές: natalirubisso@mail.ru

Η Νάταλι ΜΠΊΣΟ Είναι ποιήτρια, μυθιστοριογράφος, δοκιμαστική και τραγουδοποιός. Συγγραφέας 13 συλλογών συγγραφέων, συν-συγγραφέας σε περισσότερες από 180 διεθνείς ανθολογίες. Τα ποιήματα έχουν μεταφραστεί σε 41 γλώσσες και έχουν δημοσιευθεί σε διεθνείς ανθολογίες.

Τιμητική φιγούρα της Παγκόσμιας Λογοτεχνίας και τέχνης με την απονομή ασημένιου σήματος. Συμμετέχει στη λογοτεχνική ζωή διαφορετικών χωρών.

Ιδρυτής και πρόεδρος της διεθνούς λογοτεχνικής ένωσης "Creative Tribune" (ILACT).

Ακαδημαϊκός της Διεθνούς Ακαδημίας για την ανάπτυξη της λογοτεχνίας και της τέχνης.Ακαδημαϊκός της Διεθνούς Ακαδημίας ρωσική λογοτεχνία (Άρης) * αντίστοιχο μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών (Μάνη).

Επίτιμο μέλος της Ένωσης Συγγραφέων της Βόρειας Αμερικής, επικεφαλής του γερμανικού κλάδου της SPSA, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Συγγραφέων και ερμηνευτών (ICAI).

Μέλος της Cámara Internacional de Escritores & Artistas και του Παγκόσμιου Συμβουλίου CIESART (Ισπανία). Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Συγγραφέων (ISP), μέλος του Περιφερειακού δημόσιου ιδρύματος για την προώθηση της σύγχρονης ποίησης "SVETOCH", μέλος της Διεθνούς συντεχνίας συγγραφέων (Γερμανία), μέλος της Διεθνούς Ένωσης Συγγραφέων και δημοσιογράφων, μέλος της Ευρασιατικής δημιουργικής συντεχνίας (Λονδίνο).

Σύμβουλος της διεθνούς έκδοσης κινεζικής λογοτεχνίας (Ομοσπονδία λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών κύκλων Hubei), μέλος της Κριτικής Επιτροπής Διεθνών Διαγωνισμών, Πρέσβης του Διεθνούς Φόρουμ δημιουργικότητας και ανθρωπότητας (Ifch) (Morokko), μέλος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και της διηπειρωτικής Συμβουλευτικής Επιτροπής RINASCIMENTO-RENAISSANCE Millennium III (Αίγυπτος), Επίτιμος Πρόεδρος του "Thousand Minds for Mexico"και της διεθνούς κριτικής επιτροπής στη Γερμανία (Μεξικό), Επίτιμο μέλος της Ένωσης ισπανόφωνων συγγραφέων (UXE), Διεθνής Πρέσβης ειρήνης, Ντάκα, Μπαγκλαντές.

Πολλαπλό Μεγάλο Βραβείο-νικητής και βραβευμένος σε διεθνείς λογοτεχνικούς και μουσικούς διαγωνισμούς. νικητής πολλών ειδικών διεθνών βραβείων-έλαβε περισσότερα από 400 διπλώματα βραβευμένων.πολλαπλός αποδέκτης διεθνών μεταλλίων και παραγγελιών, μεταξύ άλλων υπό την αιγίδα της UNESCO. ο τίτλος του "χρυσού στυλό της Ρωσίας". ο τίτλος του μαέστρου. ο τίτλος του "χρυσού στυλό του Κιργιζιστάν", ο τίτλος του MASTER of POETRY. ο τίτλος ένας εξαιρετικός επιστήμονας από την κοινοπραξία της Διεθνούς Ακαδημίας δεοντολογίας στην Ινδία. Περιλαμβάνεται στο πλατινένιο βιβλίο της Ένωσης Συγγραφέων της Βόρειας Αμερικής για ενεργές δημιουργικές προόδους και μεγάλες επιτυχίες στη δημιουργικότητα και σε σχέση με την 20ή επέτειο της Ένωσης-για πάντα.

Τα τραγούδια Ee εκτελούνται στο ραδιόφωνο "Radar", "Recital", "Phoenix", "WE ARE TOGETHER", AUTORADIO, Radio OK, Radio NG, Talent Park, Ocean+, video project "Intrigue show". Συμμετέχων τηλεοπτικών προγραμμάτων στο κανάλι "Artist TV".

🌼

CREATIVE BIOGRAPHY

BISSO NATALIE

Contacts: natalirubisso@mail.ru

NATALIE BISSO is a poet, novelist, essayist, and songwriter. Author of 13 collections of authors, co-author in more than 180 international Anthologie. The poems have been translated into 40 languages and published in international anthologies.

Honorary Figure of World Literature and Arts with the award of a silver badge. Takes part in the literary life of different countries.

Founder and President of the International Literary Association "Creative Tribune“ (ILACT).

Academician of the International Academy for the Development of Literature and Art; Academician of the International Academy of Russian Literature (MARS); corresponding member of the International Academy of Sciences and Arts (MANI).

Honorary Member of the WRITERS UNION OF NORTH AMERICA, Head of the German Branch of the SPSA, member of the International Union of Authors and Performers (ICAI).

Member of the Cámara Internacional de Escritores & Artistas and the CIESART World Council (Spain). Member of the International Union of Writers (ISP), member of the Regional Public Foundation for the Promotion of Contemporary Poetry "SVETOCH", member of the International Guild of Writers (Germany), Member of the International Association of Writers and Publicists, Member of the Eurasian Creative Guild (London).

Advisor to the International publication of Chinese Literature (Hubei Federation of Literary and Artistic Circles), member of the Jury of international competitions, Ambassador of the International Forum of Creativity and Humanity (IFCH) (Morokko), Member of the European Council and the Intercontinental Advisory Committee RINASCIMENTO-RENAISSANCE Millennium III (Egypt); Honorary President of "Thousand Minds for Mexico" and the international jury in Germany (Mexico), Honorary Member of the Union of Spanish-language Writers (UXE); International Peace Ambassador, Dhaka, Bangladesh.

Multiple Grand Prize-winner and Laureate of international literary and music competitions; winner of several special international prizes - received more than 400 laureate diplomas; multiple Recipient of international medals and orders, including under the auspices of UNESCO; the title of "Golden Pen of Russia“; the title of MAESTRO; the title of "Golden Pen of Kyrgyzstan", the title of MASTER of POETRY; the title AN OUTSTANDING SCIENTIST FROM THE CONSORTIUM OF THE International Academy of Ethics in India. It is included in the Platinum Book of the Writers' Union of North America for active creative advances and great successes in creativity and in connection with the 20th anniversary of the Union -FOREVER.

Ee Songs are performed on radio "Radar", "Recital", "Phoenix", "WE ARE TOGETHER", AUTORADIO, Radio OK, Radio NG, Talent Park, Ocean+, video project "Intrigue show". Participant of TV programs on the channel "Artist TV".