Άγιος Παντελεήμων o ιαματικός.
Η Αγία μας Εκκλησία έχει ονομάσει Αναργύρους μια ομάδα Αγίων που άσκησαν το ιατρικό λειτούργημα χωρίς να ζητούν αμοιβή από τους ασθενείς, κατά το αγιογραφικό «δωρεάν λάβετε…..» και εις τους φτωχούς χορηγούσαν δωρεάν και τα φάρμακα. Δεν ήταν στόχος τους το χρήμα αλλά, η θεραπεία των ανθρώπων. Έκαναν το αντίθετο από αυτό που κάνουν, ελάχιστοι, ιατροί σήμερα που εκβιάζουν το λεγόμενο «φακελάκι». Ξεχωριστή θέση στη χορεία αυτή κατέχει ο Άγιος Παντελεήμων ο Ιαματικός και μεγαλομάρτυς.
Γονείς του Παντολέοντα, αυτό ήταν το αρχικό όνομα του Αγίου, ήταν ο Ευστόργιος και η Ευβούλη, ένα από τα πλούσια αντρόγυνα της «εξεχούσης πόλεως» (Γρηγόριος ο Νύσσης), Ο πατέρας του ήταν ιερέας των ειδώλων φανατικός με ισχυρή δύναμη και η μητέρα του χριστιανή η οποία ανακηρύχτηκε Αγία. Συμμορφούμενη στη θεόπνευστη υπόδειξη του Αποστόλου Παύλου: «αν μία γυναίκα έχει σύζυγο μη Χριστιανό, που συγκατατίθεται να μένει μαζί της, να μην τον χωρίσει… Που ξέρεις εσύ, γυναίκα; Ίσως σώσεις τον άντρα σου» (Α’ Κορ. 7, 13.16).Ο μικρός άκουε από τον πατέρα για τους θεούς και από την μητέρα του για τον Χριστό, την διδασκαλία του, τα θαύματα για την αιώνια ζωή. Περισσότερο έκλινε προς την χριστιανική θρησκεία. Η μητέρα του κοιμήθηκε όταν ήταν μικρός και ο πατέρας του του πρόσφερε την μόρφωση της εποχής και τα ελληνικά .Διακρινότανε για τις επιδόσεις του στα γράμματα, στον χαρακτήρα του και για την ομορφιά του.
Ο εύπορος πατέρα του μετά την κοίμηση της συζύγου του ανέθεσε στους καλύτερους «διδασκάλους και παιδευτάς» της Νικομήδειας να μάθουν τον γιό του την ιατρική τέχνη μη λογαριάζοντας τα έξοδα. Ο Πανταλέων δικαίωσε τις προσδοκίες του πατέρα του. Δάσκαλος ήταν Ευφρόσυνος ξακουστός γιατρός και φίλος του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, ο οποίος όταν γνώρισε τον νέο, του έδωσε εντολή να τον εκπαιδεύσει όσο καλύτερα μπορούσε για να τον έχει ως προσωπικό γιατρό .Ο Πανταλέων ξεχώριζε από όλους τους συμμαθητές του.Αναφέρει ο Νικήτας ο Παφλαγών: «Πάσινεπέραστος και ζηλωτός ο καλός υπήρξε νεανίας, ανά παν σχεδόν στόμα λαλούμενος και θαυμαζόμενος…».
Ο καταξιωμένος γιατρός είχε ένα δίλλημα. Ποια θρησκεία θα ακολουθήσει. Η θρησκεία των ειδώλων θα του πρόσφερε δόξα, πλούτη και τιμές. Η θρησκεία του Χριστού στην οποία τον καλούσε η φωνή της μητέρας του από τον ουρανό θα του πρόσφερε δοκιμασίες, διωγμούς και ίσως φρικτό θάνατο. Ακολούθησε την Θρησκεία της αγάπης, της προσφοράς του Χριστού μετά από θαυμαστό σημείο. Ένα παιδί πέθανε από δαγκωματιά οχιάς. Ο Παναταλέων προσευχήθηκε στον Χριστό, αμέσως το παιδί αναστήθηκε και η οχιά τεμαχίστηκε. Από την στιγμή εκείνη ο Παναταλέων πίστεψε στον Χριστό.
Ο Διοκλητιανός εξαπολύει τον αγριότερο, ίσως, διωγμό των Χριστιανών στη Νικομήδεια από το 303 έως το 305 μ.Χ. Ο πνευματικός της μητέρας του Ερμόλαος και οιΈρμιππος και Ερμοκράτης κληρικοί της Νικομήδειας ήταν κρυμμένοι, για να υπάρχει η μαγιά μετα από τους διωγμούς. Παρά τον κίνδυνο που ήταν διάχυτος , όταν μια μέρα ο Πανταλέων περνούσε έξω από την κρύπτη ο Ερμόλαος με θεία έμπνευση κάλεσε τον γιατρό να περάσει μέσα. Ο Ερμόλαος , γνωρίζοντας τον νέο από την μητέρα του, άρχισε να του μιλάει για τον αληθινό Τριαδικό Θεό και για τους ψεύτικους θεούς των ειδώλων.Ταλόγια του Ερμόλαου βρήκαν μεγάλη απήχηση στην καρδιά του γιατρού. Μπολιάστηκαν στην διδασκαλία της μητέρας του. Έγινε Χριστιανός δεν τον συγκινούσε η πατρική πολυτέλεια αλλά, ο πόθος να κάνει και τον πατέρα του Χριστιανό. Πράγμα που έγινε κατά τρόπο θαυματουργικό.
. Ο Παντολέων ζήτησε το θείο Βάπτισμα και ο Ερμόλαος, αφού άκουσε από το στόμα του την ομολογία Πίστεως, προχώρησε στη βάπτισή του, προσκαλώντας τον με τα λόγια: «Λουτρόν το λαμπρόν εις βοήθειανλαβέ και πίστινακράδαντον εις οικουρίαν» (Ιωάννης ο Γεωμέτρης). Μετά από την βάπτιση παρέμεινε επτά ημέρες με τους τρείς ιερείς και την ογδόη ημέρα επέστρεψε στο σπίτι νέος άνθρωπος.
Μετά από την κοίμηση του πατέρα του ο Παντελεήμων ελευθέρωσε τους δούλους πούλησε την μεγάλη του περιουσία ακολουθώντας τον Ευαγγελικό λόγο «αν θέλεις να είσαι τέλειος, πήγαινε, πούλησε τα υπάρχοντά σου και δώσε τα χρήματα στους φτωχούς. Έτσι θα έχεις θησαυρό κοντά στον Θεό΄ κι έλα να με ακολουθήσεις σηκώνοντας το σταυρό σου» (Μαρκ. 10, 21). Απερίσπαστος από τα υλικά αγαθά επιδόθηκε ψυχή τε και σώματι στην υπηρεσία του ανήμπορου και άρρωστου συμπολίτη του. Θεράπευε και χορηγούσε φάρμακα δωρεάν. Προέτρεπε τους πλούσιους ασθενείς τα χρήματα να τα δίνουν στους πτωχούς. . Ο Θεός του χάρισε το χάρισμα του θαυματουργείν. Μεταξύ των θαυμάτων αναφέρομε την ανάσταση παιδιού από τσίμπημα οχιάς, η θεραπεία ενός τυφλού και ενός άλλου παραλυτικού.
Η δράση του Αγίου Παντελεήμονος ως θαυματουργού και ανάργυρου γιατρού κίνησε την ζήλεια και τον φθόνο των άλλων γιατρών. Τον κατηγορούν και πιέζουν τον αυτοκράτορα να τον θανατώσει γιατί πολλοί άνθρωποι στρέφονται προς τον Χριστό εξ αιτίας του. Ήταν ο ιατρός των σωμάτων και των ψυχών.
Ο αυτοκράτορας διέταξε και έφεραν μπροστά του τον Άγιο. Κατά την συνηθισμένη πρακτική με καλό τρόπο προσπαθεί να τον φέρει στην ειδωλολατρία.Αρνήθηκε κατηγορηματικά και παραδέχτηκε ότι οι τρείς ιερείς Ερμόλαος, Έρμιππος και Ερμοκράτης τον κατήχησαν. Οι τρείς ιερείς αποκεφαλίζονται με διαταγή του αυτοκράτορα.Ο Άγιος πρότεινε και ο αυτοκράτορας δέχτηκε. Έφεραν έναν παράλυτο τον οποίο οι ιερείς των ειδώλων δεν μπόρεσαν να θεραπεύσουν ενώ ο Άγιος τα κατάφερε, αφού πρώτα προσευχήθηκε στον Χριστό. Πάρα ταύτα ο αυτοκράτορας επιμένει και στην αρνητική απάντηση του Αγίου διατάζει βασανιστήρια.
Αναφέρουμε επιγραμματικά: κρέμασμα σε ξύλο και ξέσχισμα του κορμιού του. Ρίψη σε καζάνι με λιωμένο μολύβι.Βγήκε αβλαβής. Δέσανε μεγάλη πέτρα στο λαιμό του και τον ρίξανε στη θάλασσα, βγήκε περπατώντας στα κύματα.Τον ρίξανε σε πεινασμένα άγρια θηρία, δεν τον πείραξαν. Τον φυλάκισαν και τον έβαλαν στα βασανιστήρια του τροχού. Όλα τα υπέμεινε με καρτερία και με προσευχή προς τον Κύριο που του εμψύχωνε και του έδινε κουράγιο.
Τελευταία απόφαση του αυτοκράτορα να αποκεφαλιστεί. Το σπαθί του δημίου λυγίζει και ο δήμιος διστάζει. Τον παρακαλεί ο Άγιος να εφαρμόσει την διαταγή.
«Του έκοψαν το ιερό κεφάλι, λένε όμως ότι έτρεξε γάλα αντί για αίμα. Νομίζω δε πως αυτό είναι απόδειξη της καθαρότητας και της φωτεινότητας της ψυχής του» (Νικήτας οΠαφλαγών.
Ήταν το έτος 305 μ.Χ. 27 Ιουλίου.
Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου