ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΥΔΑΣ "Η ΑΣΤΡΑΠΗ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ’’

Η ΑΣΤΡΑΠΗ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ

Άκουγε τις αστραπές των στίχων

να ζωγραφίζουν  γκρίζο το πουκάμισο

των αδηφάγων σκέψεων…

Και μες του θέρους την νηνεμία

μια άγνωστη θάλασσα με τα μελαγχολικά της μάτια

να αναδύεται η λέξη μέσα

από της ψυχής τις σκοτεινές

μοναξιές

Σώπασε και ο ήλιος

θα περπατάει

τα ηδονικά απόβραδα

στου λιμανιού το ροδαλό

το σώμα…

Σώπασε και οι ρυτίδες

της προσμονής

μιας μαγεμένης ελπίδας

θα μείνουν τατουάζ

στο κορμί της αγάπης…

Σώπασε και άφησε

την ειλικρίνεια

να γυρίσει το χερούλι

της παγωμένης σου καρδιάς

Πρόσεξε στην άγνωστη θάλασσα

θα λούζει τις κόρες της

η Ναυσικά

Σώπασε

και ένας Οδυσσέας

θα προσφέρει κρασί

της λησμονιάς

στην εικονική Κίρκη

της ματαιοδοξίας της ανθρώπινης ‘΄ύπαρξης…

Χαμογέλασε

και την χαρά

θα την βρεις αιώνια

στου Ουρανού το Θείο μεγαλείο!

ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΥΔΑΣ