Παρασκευή 3 Απριλίου 2015

ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΝΤΙΝΑ " ΤΟ ΕΞΑΓΝΙΣΜΕΝΟ ΦΙΛΙ "



Βάλσαμο σε χρώμα ιώδες
που έπειτα απλώθηκε
μέσα από τις φλέβες
στον ουράνιο καμβά
της επιθυμίας μου.
Διυλίζει τη τελευταία
θολή βροχή
και γίνεται το πρώτο
εξαγνισμένο φιλί.
Τα δευτερόλεπτα
που ξεγυμνώνουν
το σώμα από τα αγκάθια
στο απόλυτο της αθωότητας.
Αφωνία στο όνομα
που αγκάλιασε το φιλί
και ένα δάκρυ.





SertiCo - «Απαγορευτικό» από την νέα κυκλοφορία «Η πόλη του καρχαρία»


SertiCo και "ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ" από το cd "H πόλη του καρχαρία"

Σας παρουσιάζουμε ένα νέο ροκ ήχο,βαρύ και SertiCo που προκαλεί με τους στίχους και την μουσική του
Αποτελεί μία από τις πιο προσεγμένες και ιδιαίτερες  νέες κυκλοφορίες.
Με τραγούδια όπως τα «Πυγολαμπίδες», «Σέρτικα φιλιά» να ξεχωρίζουν από το πρώτο κιόλας άκουσμα τους, η «Πόλη του καρχαρία» με ήχο βγαλμένο από τα δύσβατα μονοπάτια της εποχής μας, μας  προ(σ)καλεί να βιώσουμε τους ρυθμούς της.

Το cd περιέχει 12  τραγούδια σε στίχους και μουσική του Βαγγέλη Βαζαίου.
Στην πόλη του καρχαρία βρέθηκαν και εκφράστηκαν οι:
Γιώργος Μπίλιος, Γιάννης Ζουγανέλης, Μίλτος Πασχαλίδης, Βίκυ Καραντζόγλου, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας.
Κυκλοφορεί από την  






Σας παρουσιάζουμε ένα ακόμη τραγούδι που συμπεριλαμβάνεται στο cd,
τo «Απαγορευτικό», το οποίο είναι στην διάθεση σας για μετάδοση σε mp3 και wav μορφή.




Παράλληλα κυκλοφορεί και το video clip του τραγουδιού.


Official links


ΚΑΛΗ ΑΚΡΟΑΣΗ!!!



Πληροφορίες Επικοινωνία
για την Αυλός Records
Μάριαν Νικολάου
Promoter / Public Relations
τηλ 6989264494
email marianic1@windowslive.com
FB Marian Nicolaou
Twitter MarianNicolaou






ΥΦΑΝΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ " ΠΡΩΤΟ ΦΙΛΙ"



Ραβδοσκοπώντας σε εβένινα σύννεφα
σε γαλαξίες λογισμών και νεφελοειδείς πλανών,
ο Ήλιος της Εκπλήρωσης φώτισε το άβατο
κι έφτιαξε μονοπάτια.
Ο Μάρτης δεν κάνει πια παιχνίδια.
Άφησε διάπλατα ανοίγματα στην αύρα του απρόσμενου.
Το πρώτο φιλί τρύπωσε σαν λαχτάρα στα σεντόνια.
Πολυπόθητο χελιδόνι.... προμήνυμα ισόβιας Άνοιξης...!!!
Ταξιδιάρικο, ρεμβώδες, υπερκόσμιο, διερευνητικό, χυμώδες,
ζεστό, ατίθασο, άπληστο, λαίμαργο, σαρκοβόρο,
στάχυ μεστό με την θέρμη του πάθους,
αιθέριο λίκνισμα στον αναστεναγμό του ανέμου,
μακρόσυρτο σαν χορός μεθυσμένος,
σαν δίνη νερών, πλημμυρίδα αρχέγονης μουσικής,
σαν τρικυμία σε λυμένα του πόθου άρμενα,
ανεμοστρόβιλος σ' έρημο δρόμο μεσημεράκι καλοκαιριού,
αντίλαλος σε κάθυγρα τοπία, σαν ...βροχή διαττόντων!!!!!
Σπινθήρας μετουσίωσης, ηδύχροο σκίρτημα,
έμπνευση και δίλημμα, βουτιά στην πλάση του γίγνεσθαι,
πτήση μαγικού χαλιού, ταλάντωση στο κενό,
αναγέννηση, θάνατος, ανάσταση,
παράδεισος και πτώση,
ενήδονη οδύνη, γέλιο και δάκρυ,
ευωδία λεβάντας, νοτισμένου χώματος,
άρωμα λεμονανθών ώριμης Άνοιξης,
γεύση καρπού βανίλιας, ηδύτητα σταφυλιών,
αλμύρα που αυξάνει τη δίψα,
απόχρωση δοξαστικού φωτός
στην ηχώ της συστολής των χειλιών.
Ανατριχίλα που πυρπολεί την σάρκα του νου,
ερεθιστική συνωμοσία
σε δοκιμή συμβατότητας παλμών και μορίων,
εξαίσιο μοτίβο,παθιασμένη χορογραφία,
μπαλέτο μικρών αναπνοών, ουράνια προσωδία,
συνακολουθία κοντσέρτων ευτυχίας,
μερτικό στην γιορτή του Ήλιου,
δωρητική αφή απ' την παλάμη του Σύμπαντος,
αίσθηση εγγύτητας του απείρου,
φωτιά που ακροβατεί στο τανυσμένο σχοινί
του απροσδιόριστου της εξερεύνησης,
της προσδοκίας του μείζονος...του διαρκούς!
Σφραγίδα εξομολόγησης, ερωτική υπόσχεση,
πέρασμα στην έκσταση, άγγιγμα ψυχής,
σάρκινη σιωπή που σπαρταρά
σε φυλλωσιές πυρακτωμένες,
αδάμαστη διεκδίκηση ουσίας
από τον κρατήρα της ζωής!
Φύλακας ευρύστερνος στην μεθόριο των ματιών σου,
γκρέμισε τείχη, γεφύρωσε αποστάσεις,
ποίημα έγινε και μύρωσε
την αποκαθηλωμένη αμφιβολία.
Το ασύμπτωτο πια, έστρωσε νωπά τριαντάφυλλα
και χώθηκε σε άλκιμες αγκαλιές άγρυπνων ονείρων!

Το παρόν πόνημα περιέχεται στη συλλογή 
με τίτλο "Στου Έρωτα τη Ρέμβη",
που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Bookstars
ISBN: 978-960-571-019-4










ΣΑΡΡΗΓΙΑΝΝΙΔΟΥ ΕΛΣΑ "Ατιτλο"

Φωτογραφία: Έλσα Σ.

Πέρασμα στην καταχνιά
Κι εμείς αγνάντι.
Τα κομμάτια μας 
Έχουν πάρει μαζί
Της ουσίας μας μέρος.


Μνήμες, όνειρα, πλήθος
Μυστικά, αγαπημένα 
Εν ριπή διαβαίνουν.
Μέσα μας χάσκει
Η πληγή του φευγιού...

Έλσα Σ. Άαχεν. 27.03.2015






ΧΑΤΖΗΘΩΜΑ ΖΩΗ ''Τραγούδι χωρίς φωνή''



Μου κρατάς το χέρι. Τι να το κάνω το χέρι σου, αφού είναι παγωμένο! Φοβάμαι και σε κοιτώ, μα δεν περιμένω από σένα πια ελπίδα. Από πού ήρθες εσύ και κομπάζεις πως κατέλυσες τις άμυνές μου; Χαμογελάς. Είσαι παιδί...μα και γω είμαι ακόμα. Πώς μπορώ εγώ να σου δείξω το δρόμο; Δεν έχω πατρίδα, οι δρόμοι έκλεισαν. Οι φαντάροι έδωσαν μάχες και τις έχασαν. Οπισθοχώρηση και υποταγή ή επανεξέταση και ηρωική έξοδος; Είμαστε άοπλοι, ηττημένοι και χωρίς πατρίδα. Τι μου ζητάς; Περπατώ χωρίς πόδια, με σέρνεις, δε με λυπάσαι. Μη με λυπάσαι. Θες να ζήσουμε μαζί; Πώς με αδιέξοδα και φόβο; Τα ακρογιάλια που ονειρεύτηκες στο δημοτικό τα έχουν καταλάβει και τα σοκάκια που παίζαμε είναι γεμάτα φίδια. Μη μου λες πως είμαστε πολλοί μαζί, δε σώζει μόνο η αγκαλιά. Όχι πια αυταπάτες, μην κάνεις χάζι αυτό το τσίρκο με τον γύφτο και την αρκούδα. Δες, τη σέρνει και ο χαλκάς της μάτωσε τη μύτη, πονάει, μα δε λυγίζει. Αποστρέφω το βλέμμα. Μη με ρωτάς πόσο κρατά η αιμορραγία και μη ρωτάς ''ποιος φταίει'', αλλά ''πόσο φταίει'' αυτό το βράδυ κουλουριασμένοι και φοβισμένοι σαν έμβρυα στη σπηλιά μας, στη μήτρα μας. ''...Μα είμαστε μαζί...'' ψελλίζεις. Φοβόμαστε και θέλω τη μάνα μου, γιατί δεν έρχεται; ''Αγάπησέ με, μαμά, κι ας μην έχω τα μάτια σου...'' Όχι, όχι μη λες αυτό το τραγούδι, δεν του αξίζει η συντριβή, μην το βρομίζεις με τον ξεπεσμό μας. Αυτό ανήκει στα παιδικά μας όνειρα. Ακούς τα αηδόνια; Συνέχισε να δαγκώνεις τις αλυσίδες μας, αφού τα εύκολα δεν μας ταιριάζουν. Δεν είμαι το τυπικό κορίτσι για σένα και δεν έχω διάθεση για κουβέντες απόψε. Αύριο ξημερώνει του Λαζάρου και μεις δεν έχουμε πατρίδα. Κρύψου! οι φαντάροι ξανάρχονται με τις κάννες των όπλων προτεταμένες. Ο ξερακιανός άσχημος και χωρίς στόμα αρχηγός τους μας πλησιάζει. Βοήθησέ με να σπάσω, να γίνω κομμάτια, απόψε τα παίζουμε όλα για όλα. Κρυώνω, θέλω να μου πεις το παραμύθι που μου έλεγε η γιαγιά. Για την πατρίδα μας, για τα βότσαλα και τις ακρογιαλιές δαντέλες και για τα παιδάκια που σήμερα θα πουν το τραγούδι του Λαζάρου στο χωριό. Και δεν έχουν τόπο και τραγουδούν ακόμα πιο δυνατά και με πείσμα μέσα στα γέλια και στα δάκρυα. Δεν έχουμε πατρίδα. Για πόσο ακόμα θα κουβαλάμε αυτή την κόλαση μέσα μας! Πες μου μια προσευχή. Μπορείς να μου πεις ότι θα μου βρεις την πατρίδα μας ξανά; Μπορείς να μου πεις ότι πατρίδα σου είμαι εγώ και για μένα θα έρθεις; Κρυώνω, πλησίασε. Απόψε που δεν έχουμε πλάνες, θα παλέψουμε για να σωθούμε από τη φυλακή μας. Απόψε θα παλέψουμε για την πατρίδα και την Ανάσταση που πλησιάζει. Και θα γιορτάσουμε και θα τραγουδήσουμε δυνατά, ακόμα και χωρίς φωνή!









Πέμπτη 2 Απριλίου 2015

ΗΛΙΑΣ ΜΑΡΚΟΣ " Απρίλης "

Φωτογραφία: Η.Μ.
Στα περιβόλια με τις ελιές
άναψα φωτιές απ' το πρωί
να κάψω με χλωρά κλαδιά
τους πικραμένους μου χειμώνες
και τα κομμάτια μου καπνός
απώλεια αγάπης λένε
σαν θυμιατό της μάνας μου
μια μαύρη σταύρωση
κι ένα βλαστάρι ανάσταση θυμάμαι
στους ανθισμένους σου γκρεμνούς
ψεύτη Απρίλη.

Ηλίας Μάρκος







ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΛΙΛΗ " Ελαφροπάτητή μου αγάπη "


Παντρεύω τον πορφυρό μου έρωτα με την ελαφροπάτητή σου αγάπη. Ελαφροπάτητη αγάπη μου, λιτή και ξο-δεμένη όμοια με σε δεν βρίσκεται σ'όλη την οικουμένη. Χτυπά το κύμα στο γιαλό και η καρδιά στενάζει και στων ματιών σου τον βυθό ήλιος χρυσός χαράζει. Ανοίγουνε οι χάρτες μου απλά στο κοίταγμά σου, γοργόνες του παραμυθιού φέρουν το όνομά σου. Γεύομαι αθάνατο κρασί, που καταργεί τον πόνο και γίνομαι διάφανος παντοτινά στον χρόνο.