ΕΥΑ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΛΙΑΝΟΥ - ΠΟΙΗΜΑΤΑ

 

Η ποίηση είναι ένα αγγελικό άγγιγμα στην καρδιά 

Να γράφεις...

Σε χαρτί αρωματισμένο 

 τα όνειρα και τις ευχές σου.

Να καλό πιάνεις τη μοίρα σου

Με το αρωμα του γιασεμιού και της γαρδενιας

Να ξαναγράψει τη ζωή σου

Ώστε να έχεις αγάπη και υπέροχους ανθρώπους γύρω σου...

Επλ

*****

Ζώ σε ένα μικρό σημείο,

        περιμένοντας την αγάπη,

        περιμένοντας την αγκαλιά,

        περιμένοντας τον έρωτα,

        Ζώ σε ένα μικρό σημείο,

        στο χαμόγελό σου.

©Eva Petropoylou Lianoy-Writer

******

Σουρούπωσε…..

Σουρούπωσε, κιτρινισμένες σελίδες

 Φύλλα κιτρινισμένα

Σουρούπωσε , απόμακρες λέξεις 

 Μοναχικές εκφράσεις

Ηλιος γεμάτος χρώμα κεχριμπάρι 

Γέμιση πορτοκαλί

Στα πρόσωπα τουριστών 

-για λίγο αισθάνονται ο Περικλής ή Ασπασία-

Το χρυσούν αιώνα να ζήσουν 

Στα γινάτια ξένων προγόνων

Το κέρας σάλπισαν 

Οι μαθητάδες ομπρός 

Την Ελλαδα να αναστήσουν 

Από το νεκροκρέβατο 

Τη πύλη ν ανοιξουν 

Κόρες και νιοι να ενωθούν για μια άλλη Ελευθερία.

ένα ποίημα .. ελπίζοντας σε μια νεα μέρα 

Εύα Πετροπουλου Λιανού

*****

Παραμυθοκαληνυχτες

Οι άνθρωποι έχουν 2 πλευρές

Την δεξιά

Την αριστερή

Την κακία και την καλή...

Oι άνθρωποι φοβούνται να δείξουν τον αληθινό εαυτό τους...

Όταν συναντούν ανθρώπους καθρέφτες μπερδεύονται...

Αρχίζουν τα φτιασίδια, τα μεικ απ, το βάψιμο

Αρχίζουν να φορούν τις βλεφαρίδες τις ψεύτικες

Να αγαπούν τις κολακείες..

Να αγαπούν τις τσέπες όχι την καρδιά

Να κοιτάς τα μάτια των ανθρώπων όχι τα κρύσταλλα από τα γυαλιά ηλίου

Να μείνεις παιδί στον κόσμο ενός ενήλικα που θέλει να βολευτεί.....

Να μείνεις με τα όνειρα

Να μείνεις με τις ευχές

Ακόλουθα τις λέξεις...

Ακόλουθα τον άνεμο...

Ακόλουθα την καρδιά

Ενας χτύπος.... Μια μέρα....

Μια εμπειρία

Ένα κομμάτι...

Μην αφήνεις τα κομμάτια σου...

Μην τα αφήνεις...

Maζεψε τα ένα ένα...

Μαζέψτε τα

Να φτιάξεις τον κόσμο σου δυνατό

©Ευα ΠετροπουλουΛιανου

*****

ΟΝΕΙΡΑ

Τα όνειρα τα πλέκω με δυο μακριές βελόνες,

Εργόχειρα απαράμιλλης ομορφιάς

Για το παρόν που έζησε

Τα όνειρα τα κλώθω με το βελονάκι,

Μια καλή και μια ανάποδη

Τα κάνω πλεχτά με χρώματα και σχέδια ελπιδοφόρα

Για το μέλλον που έρχεται

Τα όνειρα ελπίζω το αύριο να συναντήσουν

Με αγάπη

Και υπομονή

©Ευα Πετροπούλου Λιανού

*****

Μαμά

Μάνα είναι το γιατρικό του κόσμου

ΜΑΝΑ είναι η χώρα που όλοι αγαπούν χωρίς να κατακτούν

ΜΑΝΑ είναι η χαρά και η θλίψη

ΜΑΝΑ η δύναμη

ΜΑΝΑ η μετάνοια

Μια λέξη εδημιούργησε ο Θεός 

Για να συγχωρέσει τους ανθρώπους

Να τη λες κάθε μέρα

Να τη φωνάζεις αν σου βάλουν αλυσίδες

Να τη γλυκάνει όταν θα υπάρχει ειρήνη

Μαμά μου, εσύ μοναδική

Τις στεναχωρείς ποτέ δεν τις είπες

Με χρυσά φλουριά

Διακρίσεις

Σε στεφανώνω

ΜΑΝΑ μου

Ήλιε μου

Πυξίδα μου

Viky Petropoulou

 Eva Petropoulou Lianoy

*****

Παραμυθοκαλημερα

Με μια προσευχή

Με μια πένα

Κάνε το καλό

Οι μέρες που έρχονται δεν σου ανήκουν

Πολεμά με το Σταύρο

Γράψε με το μολύβι

Πες το δικό σου σκοπό

Να σε αναγνωρίσουν οι Άγγελοι

Είναι δύσκολη μάχη

Αυτοί που ετοιμάζουν

Μη γίνεις μηχανή

Λιγοψυχείς ως άνθρωπος

Ζήσε ως παιδί

Αντάρα ο κεραυνός

Χάσου Χάσου

Να γίνει η πλάση ο παράδεισος

Να γεννηθεί καινούργιο Εγώ

©Eva Petropoulou Lianoy

*****

Κατέβηκαν οι ιδέες σε νυφοπάζαρα

Μα ήταν όλοι ώριμοι και γιομάτα τα ποτήρια...

Κανείς δεν είχε τα μυαλά ανοιχτά μα τις τσέπες μόνο γεμάτες από παράδες

Ντύθηκαν στα μαύρα οι ιδέες και πήγαν στα κοιμητήρια.....

© Αγαπημένη Eva Petropoulou Lianoy

*****

Trying new ...thinks

Rap

I am akoblarixik

Yo

Τις νύχτες που άλλοι κοιμoυνται

Τσατάρουν

Σερφάρουν

Κοιτούν το μάγκα άφτερ μεσάνυχτα

Ψάχνω τις λέξεις

Την φράση

Την φάση, την έμπνευση

Yo

Tον ουρανό να κοιτάω

Μια ψυχή που αγαπάω

Ψάχνω

Μιλάω

Κοιτάω

Νοσταλγώ

Υο

Ιam akoblarexik

Τις μέρες το μάτι δεν ανοίγει

Εχει αποπροσανατολισθεί

Κι αυτό το κορμί

Αμαρτάνει κάθε μέρα

Μα ένα χαμογελά το κάνει παιδί . 

Yo

Put the hand in th air and say

Yoooo

Yoooo

I am akoblarexik

Υο

(Epl)

*****

Ποίηση

Παναγιές

Καλυμμένες

Με μάτια δακρυσμένα

Για τον καθημερινό Σταυρό

Χριστούγεννα

Ας ευχόμαστε το διαφορετικό

Να υπερισχύσει

Ενας νέος κόσμος

Να γεννηθεί

Χωρίς πορτοκαλί κοστούμι

Χωρίς να πέφτουν μωρά από μπαλκόνια

Είμαστε όλοι καμωμένοι από αστερόσκονη

Ας ακούσουμε τα παιδιά όταν κλαίνε

Και εκείνο το κόκκινο σωσίβιο

Στα βαθιά νερά της θάλασσας χάθηκε

Και παραμύθια δεν ακούστηκαν ποτέ ξανά.

ΕυαΠετροπούλου Λιανού

*****

ΑΓΑΠΗΣ .. ΚΑΜΩΜΑΤΑ

Τα μικρά , μικρά μου

είναι τα μεγάλα Εκείνων

έργα πιασμένα

σε δίχτυα σαν ψάρια

του θαλασσινού νερού.

Τα μεγάλα μεγάλα μου ,

είναι τα μικρά έργα ενός Θεού

η φύση

η αρμονία

το μπλε του ουρανού

να ακουμπάει το πράσινο πέπλο μιας θάλασσας

μια γυναίκα έγκυος

που μόλις έφερε στον κόσμο το μωρό της

Ολα μικρά και μεγάλα καμώματα

της Αγάπης .

ΕΥΑ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΛΙΑΝΟΥ

Ο θάνατος πήρε παιδιά και νέους

Ο θάνατος πάντα έτσι ήταν

Αδικος..

θες να μάθεις για το θάνατο;

είναι αργός και επώδυνος,

δεν κάνει διακρίσεις,

έρχεται ξαφνικά και  παίρνει αγαπημένους 

σαν αστραπή 

σαν μια βροντή 

σαν ένα κοφτερό μαχαίρι..

Να τους κρατάς βαθιά στην καρδιά

Αυτούς που έφυγαν

Να καις ένα κερί για να βλέπει η ψυχή

στο σκοτεινό το μονοπάτι

Νερό να βάζεις κοντά στο κερί

να ξεδιψάει η ψυχή

Μια προσευχή,

Θεός σχωρέστον να λές...

Ακούει ο Θεός και πράττει.

Επλ

(Για τον πατέρα μου Δημήτρη)

*****

Να πονάς,

Γιατί υπάρχει λόγος σοβαρός

Να φωνάζεις,

Γιατί σου στέρησαν την ελευθερία

Να θυμώνεις

Με τους σωστούς ανθρώπους

Τη σωστή στιγμή

Αλλά όταν κλαις να είναι αληθινό το δάκρυ σου

Αλμυρό

Και να ρέει από τα μάτια

Έτσι, θα ελευθερωθεί ο πόνος από την ψυχή σου

©®Εύα Πετροπουλου Λιανού

*****

Να κοιτάς στα μάτια έναν άνθρωπο

Να αγκαλιάζεις μια καρδιά

Να κάνεις όνειρα σαν παιδί

Να ελπίζεις

Και ξαφνικά...

Ξυπνάς

Ξυπνάς σε μια πραγματικότητα

Όλα ήταν μονάχα λέξεις...

Κούφιες λέξεις

Εύα Πετροπουλου λιανου

Συγγραφέας Παιδικής λογοτεχνίας

*****

Κάποτε θεωρούσαν τους ποιητές ανθρώπους ξεχωριστούς.. Οι αρχαίοι Έλληνες τους είχαν δώσει μια θέση δίπλα στους Βασιλιάδες, τους Ιερείς και τους τιμούσαν....

Τη χρονιά του Υδροχόου οι ποιητές έγιναν γραφικοί.

Τα ποιήματα ακαταλαβιστικα

Όλοι με μια οθόνη τετράγωνη το παίζουν Θεοί

Μια μέρα ήρθε ένα μαύρο ψέμα κι σφάλισαν οι πόρτες έκλεισαν τα παράθυρα.

Σφάλισε η καρδιά κι έβγαλε αγκάθια

Κοιτούσε ο ένας τον άλλο μέσα από σκάφανδρο.

Μιλούσαν μα δεν έλεγαν τίποτα..

Και για δεύτερη φορά έδιωξε ο Θεός τους πρωτόπλαστους από τον Οίκο του

Μόνοι να περπατούν

Να θλίβονται

Να δακρύζουν

Μέχρι να έρθει ο Ένας

Να φανερωθεί

Να φέρει την Ανοιξη

Σάβανο ντύθηκε ο λαός

Με θερμόμετρο κυκλοφορεί

Ανάθεμα σε φίλο κι αδερφό

Σε αγαπητικό

Σε παιδί

Σε πατέρα

Ο Κάιν κυριαρχεί

Δύσκολες οι μέρες

Δύσκολα τα πρωινά

Μα δύσκολα η αλήθεια να σταθεί

Πες με λέξεις την Αγάπη

Μη χαθείς

Μην λιγοψυχεις

Όλα στο Θεό να πεις

©Εύα Πετροπουλου Λιανού

*****

Η επικοινωνία

γράφω γράφεις 

αλλά οι λέξεις μας δεν ακούγονται 

δεν με κοιτά πια,

άλλαξα 2 φορές χρώμα μαλλιών  σε  ένα μήνα 

κοιτάς την οθόνη του κινητού σου 

και γράφεις  - γράφεις 

αναρωτιέμαι σε ποιον; 

αφού εγώ είμαι εδώ δίπλα σου ..

βγήκαμε έξω 

μια βόλτα να πάρουμε αέρα 

να ξεχάσουμε τα προβλήματα μας 

καταλήξαμε να κοιτάμε μια οθόνη

φωτεινή  μα ψυχρή 

σταμάτησα  να νιώθω

σταμάτησα να βλέπω  

κι ήταν όλα σκοτεινά 

μα κατάλαβα ότι μόλις είχε μείνει το κινητό μου από μπαταρία !!

αναρωτήθηκα γιατί δεν έχουν βάλει κάδους με φορτιστές σε κάθε σημείο απόκεντρο  ή ακόμη και σε πλατείες ;

όπως νερό και φαι για τα αδέσποτα 

μου λες δεν σε καταλαβαίνω 

γιατί το λες αυτό 

έχω κάνει 3 τουιτ 

10 λαικ

κι έκανα κι ταγκ σε φίλους κοινούς 

νιωθω .... μοιράζομαι  αλήθεια λέω 

παλια υπήρχε το ΄χασμα γενεών

κι ήταν αφόρητα μεγάλο 

τώρα υπάρχουν τόσες μηχανές 

και δεν σε βρίσκω πουθενά 

δεν σε βρίσκω πουθενά 

δεν σε βρίσκω πουθενά 

παλιά αναρωτιόμουν 

υπάρχουν εξωγήινοι 

μα τώρα νομίζω 

βρήκα την απάντηση 

αφού .. είμαι κι εγώ μια από αυτούς 

τους εξωγήινους !!!!!!!!

ευα πετροπουλου λιανου

*****

Μια μέρα ξυπνάς και δεν έχεις χέρια,

Δεν έχεις πόδια

Δεν μπορείς να φας, να πλυθείς,

Μια μέρα ξυπνάς και το σώμα σου δεν υπάρχει. Μένει μονάχα το μυαλό σου.

Πρέπει να το εξασκήσεις.

Να μάθεις να φιλτράρεις τα θέλω και τα γιατί

Μια μέρα ξυπνάς κι ενώ δεν έχεις πόδια

Ούτε χέρια

Πηγαίνεις στο ανοιχτό παράθυρο

Και αρχίζεις να πετάς ψηλά στον ουρανό

Εύα Πετροπουλου Λιανού

*****

Την ποίηση 

την δημιουργείς

την κρατάς ζωντανή

με γλυκόλογα

Την ποίηση

 την μεγαλώνεις

γαλουχίζοντας 

Ηλιο

Ελευθερία

Ελπίδα

Επλ

*****

Το τίμημα

Όλοι ζητούν απεγνωσμένα φίλους καρδιακούς, αυλικούς και λάικ...

Εναν ψυχαναλυτή για να τους θεραπεύσει..

Εναν οπαδό να τους ακολουθεί σε ινσταγκραμ, σε ποντιουμ,σε πιριμπαράμ

Ξεφεύγουν με μια selfie, μιλουν σε Vip  κι όλοι έγιναν σταρ εν μια νυχτί

Παχυλά σαρκώματα σε ξανθιές περούκες

Βρες κι εσύ ένα χορηγό!!!!

Οι σύμβουλοι αυτού του κόσμου, την έχουν δει αγγέλοι , δίνουν συμβουλές και περιμένουν το τιμημα να είναι σεβαστό.

Ετσι, θα πάρουν την προαγωγή τους, να γίνουν αρχάγγελοι.

Ισως κάποια μέρα και Θεοί!!!!

Επλ

*****

Το Πάσχα αυτό θα το θυμάμαι

για την απέραντη μοναξιά της ματαιοδοξίας

Το Πάσχα αυτό θα το θυμάμαι

για πρώτη φορά έκλεισαν οι πόρτες της εκκλησίας και το Άγιο Φως δεν πήγε στα σπίτια μας

Το Πάσχα αυτό θα το θυμάμαι για τον εγωισμό

την όρεξη των ανθρώπων για μια ατελείωτη κρεατοφαγία

Η τσίκνα γέμισε τα μυαλά

Το φαΐ τους έδωσε μια ικανοποίηση

Ότι όλα είναι όμορφα και  δίκαια καμωμένα . 

Ας αφήσουμε όμως τις ψυχές μας

Να ανακαλύψουν το δύσβατο δρόμο των συμβόλων. 

Να παραδειγματιστούν από την Σταύρωση

Και την μετά τρεις μέρες Ανάσταση

Οι οιωνοί δεν είναι ακόμη ευοίωνοι.. 

Άναψε ένα κερί μεγάλο, να τάξεις,

να έρθει γρήγορα στο μυαλό των γιγάντων ο νους, ειδάλλως, η ανθρωπότητα έχει μεγάλη συμφορά πίσω και μπροστά...

Ψάξε την πίστη στον Ουρανό!!

Ψάξε την καλοσύνη στην Καρδιά!!

Εύα Πετροπουλου Λιανού

*****

Για μια ελευθερία

Γέμισε η θάλασσα πτώματα

Και οι ιδέες στον βυθό

Για μια ελευθερία

Έγιναν εχθροί οι φίλοι

Χωρίστηκαν οι ερωτευμένοι

Γιομίσαμε γαρούφαλλα

Και άδεια φέρετρα

Για μια ελευθερία

Πληρώνουν παιδιά

Να λένε ζητώ τα δέντρα

Και κρυμμένοι

Παίρνουν 30 αργύρια για κάθε γουλιά

Που πίνεις από τους νερόλακους

Για μια ελευθερία

Δεν μπορείς να λες το Σκέφτομαι

Φορολογείσαι.

Ας αναπαύσει ο Θεός τις ψυχές τους

Εύα Πετροπουλου λιανου

*****

Μέρες...

Μέρες περισυλλογής

Μέρες αναμαλιασμένες

Μέρες απασφαλισμένες

Ενας άντρας ποτέ δεν έχασε την τιμή του

σε περσινές κλειδαριές.

Μάρτιος 2016

Ευα Πετροπούλου Λιανού

*****

Ποίηση

Tί είναι το ελάττωμα ;

αφού όλοι το έχουν στην ψυχή τους ..

ξυπνάει σαν ένα τέρας πληγωμένο από την πείνα , την διψα , την απόρριψη

και θέλει να φέρει δικαιοσύνη 

τι είναι το ελάττωμα , αν όχι μια αρετή

 καλυμμένη από αγκάθια !!!!!

©Ευα Πετροπούλου Λιανού

*****

Είσαι για μένα γιος της χαραυγής

Παλικάρι του Ουρανού

Ένα αστέρι που έπεσε από εκεί ψηλά, όταν έκανα την ευχή για αγάπη..

Αφέθηκα στο βλέμμα σου...

Ένα χάδι ένιωσα

Όλα γύρω σου όμορφα

Όλα μέσα σου όμορφα

Μέλι γλυκό το φιλί σου

Ένα παράθυρο ανοιχτό

Δύο αετοπουλα οι καρδιές μας να πετούν

Να βρίσκονται ψηλά...

#©Εύα Πετροπουλου λιανου

*****

Kεντάς με χάντρες τα βάσανα, με πούλιες τις μέρες τις καλές, με μαύρες πέτρες οψιδιανού τα όνειρα..

Κεντάς την προίκα της ψυχής σου βράδυ πρωί

Πρωί και χάραμα

Και γέμισες με κομπολόγια πολύχρωμα τα μπαούλα της ζωής σου..

Χρόνια αργότερα θα κοιτάς όσα δεν έκανες και θα αναρωτιέσαι ποιο παιδί δεν άκουσες;

Το παιδί της καρδιάς;

Η

Το παιδί της λογικής;

©Εύα Πετροπουλου λιανου

*****

Έρχονται όλοι για να φύγουν..

Έρχονται σαν κάμπιες μετά από μια διεργασία θετικού περιτύλιγμα τος, γίνονται όλοι πεταλούδες..

Και φεύγουν αφήνοντας πίσω τα μουχλιασμένο κουκούλα τους

Τα άσχημα μπαλωμένο κουκούλα τους.

Αυτή είναι η δουλεία μου..

Είμαι το θετικό περιτύλιγμα και η φύλακας των μουχλιασμένων κουκούλιων

Έφυγαν όλοι λαμπεροί;;

Πέταξαν όλοι ψηλά; 

Αυτές είναι πάντα οι ερωτήσεις μου

©Εύα Πετροπουλου λιανου

*****

Έψαχνα εκεί που ποτέ δε θα ήθελα

Να βρω παρηγοριά

Θα επιθυμούσα όταν ο έρωτας χτυπήσει την πόρτα

Να περάσει

Να ξαποστάσει

Να πιει κόκκινο κρασί

Κάτω από τα μεταξωτά θαλασσί σεντόνια μου.

Κείμενο: Εύα Πετροπούλου Λιανού. 

*****

Ηδονοβλεψίες

Εποχή κρίσης

Αυτό που μας πήραν δεν είναι τα χρήματα

Το ήθος μας πήραν και το βγάλαν στο γυαλί με φρου φρού και μπλιν μπλιν κι αρώματα.

Μας κάνουν εκπαιδευτική τηλεόραση με διαλείμματα λίγες διαφημίσεις

Κραυγάζουν στα νωπά κρέατα γάλακτος χωρίς σφραγίδες

Δείξε πόδι, δώσε τον εαυτό σου

Δείξε μπούστο

Κατέβασε φούστα

Ανέβασε μπλούζα

Ελα στον παππού

Να περνάς καλά

Η αγάπη μοιράζεται μέσα από facebook twiter instagram

Για να πας μπροστά πρέπει να έχεις ένα κουσούρι ή να το αποκτήσεις.

Ηδονοβλεψίες της κρίσης γίναμε

Τρεφόμαστε από like

από emoticon

Περνάμε ώρες άνεργοι σε θαλάμους, οθόνες και δείχνουμε απόκρυφα σημεία χωρίς ντροπή

Γυμνώθηκα άρα υπάρχω..

Fashion icon άρα υπάρχω

Γρήγορο χρήμα σε ένα κεφάλι ξανθό

Δίνω άδεια να με ποδοπατήσουν για να γίνω νούμερο..

Ηδονοβλεψίες κρίσης

Το τσουκάλι άδειο

Οι τσέπες αδειες

Τα μάτια έγιναν τετράγωνα σαν τις οθόνες υπνωτισμένες να κοιτούν οι μάζες

το είναι τους να θυσιαζεταικαρφωμενο σεσταυρούς των τα μπλοιντ

Ηδονοβλεψίες κρισης γίναμε..

Βαφτήκαμε όλοι έγχρωμοι και γίναμε

 προσφυγες  στην ιδια την πατριδαμας

Ηδονοβλεψιες της κρίσης

ΕυαΠετροπουλου Λιανου

*****

Όταν σιωπούν οι ποιητές

Σιωπούν οι λέξεις

Ο έρωτας κρύβεται

Όταν σιωπούν οι ποιητές,

Η αγάπη γίνεται πέτρα

Και οι καρδιές αμμόλοφοι

Όταν σιωπούν οι ποιητές...

Μια σωτήρια λέξη μπορεί να τους αναστήσει...

Η ελπίδα

©Εύα Πετροπουλου λιανου

*****

Χριστούγεννα

Πως να μιλήσεις για χριστουγεννιάτικες ιστορίες

σε εκείνα τα παιδιά

που φόρεσαν ένα πορτοκαλί κοστούμι.

Ρίχτηκαν με την οικογένεια τους

ανάμεσα από βόμβες και τοξικά

για ένα καλύτερο μέλλον

μέσα σε μια βάρκα πλαστική

με ένα κουπί για συντροφιά

Χριστούγεννα και ελπίδα

Πως να σκεφτείς 

να δώσεις χαρά και αγάπη

Όταν μέρες, βδομάδες και μήνες περπατάς 

Κάθε άνθρωπο που συναντάς

σε κοιτάει με μάτια θλιμμένα

με ένα μεγάλο ερωτηματικό

Τι θα γίνει αυτή η γεννιά;

Χριστούγεννα

Ενα αστέρι όλοι περιμένουν

Κοιτώντας ψηλά

Οι ουρανοί γιόμισαν πίσα

ακούγονται πυροβολισμοί

απο κάθε μεριά

Τα σπίτια εμειναναδεια

τα κάδρα ξεχασμένα

σκουριασμένα

σετοίχους μαραζωμένους

Βομβαρδισμένους...

Χριστούγεννα

Ευα Πετροπουλου Λιανού