ΣΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ
Μετέωρη, αβέβαιη κι ασπούδαστη και η σημερινή ημέρα,
αχαρτογράφητη στο διάβα των καιρών και της ακολουθίας,
δρομάρισσα απ’ το ξέφωτο σε δρόμους λιοφωτισμένους
κι αναστενάρισσα στο σούρουπο, φευγάτη και διαγουμισμένη,
χωρίς γύρισμα και αυγή ,θα ξεχαστεί σε ισκιώματα και άπλες,
ομοίωμα γλυπτό με τη χθεσινή κι αδέσποτη στη σειρά της.
Ευδόκιμη για πολλούς με προσμονές και επιδιώξεις,
στόχοι, σκοποί και οράματα με πίστη ανηρτημένα
στον ερχομό και τη διάρκεια, στη σύμπτυξη του τέλους
με αισιόδοξο καρτέρεμα και αγαλλίαση ολοκλήρωσης
και βιώνουν την πλησμονή σε τρέχουσες πεθυμιές και ανάγκες
με αγωνία ορθόδοξη και ταύτιση ψυχικής ηρεμίας.
Και για άλλους στενάχωρη, ανέλπιδη και χωρίς αναστροφές,
αγχώδης η προσαρμογή και δυσοίωνη η αναμονή
στα τετριμμένα, τα κοινά της συνήθειας και της τάξης,
ανήμποροι σε προτάσεις και σχεδιασμούς να πρωτοτυπήσουν,
την ψυχική ευμάρεια ως στρατήγημα να επιδιώξουν
και την κόπωση της μέρας τους στα ευτυχήματα να εντάξουν.
Το συνταίριασμα των ενδιαφερόντων και των θελημάτων
με την ένταση και τη βάσανο των καθημερινών δοκιμασιών
για του νου το ημέρωμα και της ψυχής την ευφροσύνη ,
της νύχτας η σιγαλιά γίνεται καταφύγιο και ορμητήριο
για τις επιφυλάξεις, τις φοβίες και τις πρωτοβουλίες,
για την αυτοσυγκέντρωση, τις πεποιθήσεις και τις αναθεωρήσεις.
Της ημέρας οι μικρές χαρές, οι ανάγκες και οι συμβιβασμοί,
της ευτυχίας η ορατότητα και η γειτνίαση του άγχους
στης νύχτας τη διάφανη σιωπή βρίσκουν καταφύγιο και προσφυγή,
απ΄ τα γνωστά να λευτερωθούν στο άγνωστο να καθρεφτιστούν,
αλήθειες και πλάνες να ομολογήσουν και να παραδεχτούν,
για να ‘ναι η μέρα η αυριανή αναφορά, σπονδή και δημιουργία.
Μετέωρη, αβέβαιη κι ασπούδαστη και η σημερινή ημέρα,
αχαρτογράφητη στο διάβα των καιρών και της ακολουθίας,
δρομάρισσα απ’ το ξέφωτο σε δρόμους λιοφωτισμένους
κι αναστενάρισσα στο σούρουπο, φευγάτη και διαγουμισμένη,
χωρίς γύρισμα και αυγή ,θα ξεχαστεί σε ισκιώματα και άπλες,
ομοίωμα γλυπτό με τη χθεσινή κι αδέσποτη στη σειρά της.
Ευδόκιμη για πολλούς με προσμονές και επιδιώξεις,
στόχοι, σκοποί και οράματα με πίστη ανηρτημένα
στον ερχομό και τη διάρκεια, στη σύμπτυξη του τέλους
με αισιόδοξο καρτέρεμα και αγαλλίαση ολοκλήρωσης
και βιώνουν την πλησμονή σε τρέχουσες πεθυμιές και ανάγκες
με αγωνία ορθόδοξη και ταύτιση ψυχικής ηρεμίας.
Και για άλλους στενάχωρη, ανέλπιδη και χωρίς αναστροφές,
αγχώδης η προσαρμογή και δυσοίωνη η αναμονή
στα τετριμμένα, τα κοινά της συνήθειας και της τάξης,
ανήμποροι σε προτάσεις και σχεδιασμούς να πρωτοτυπήσουν,
την ψυχική ευμάρεια ως στρατήγημα να επιδιώξουν
και την κόπωση της μέρας τους στα ευτυχήματα να εντάξουν.
Το συνταίριασμα των ενδιαφερόντων και των θελημάτων
με την ένταση και τη βάσανο των καθημερινών δοκιμασιών
για του νου το ημέρωμα και της ψυχής την ευφροσύνη ,
της νύχτας η σιγαλιά γίνεται καταφύγιο και ορμητήριο
για τις επιφυλάξεις, τις φοβίες και τις πρωτοβουλίες,
για την αυτοσυγκέντρωση, τις πεποιθήσεις και τις αναθεωρήσεις.
Της ημέρας οι μικρές χαρές, οι ανάγκες και οι συμβιβασμοί,
της ευτυχίας η ορατότητα και η γειτνίαση του άγχους
στης νύχτας τη διάφανη σιωπή βρίσκουν καταφύγιο και προσφυγή,
απ΄ τα γνωστά να λευτερωθούν στο άγνωστο να καθρεφτιστούν,
αλήθειες και πλάνες να ομολογήσουν και να παραδεχτούν,
για να ‘ναι η μέρα η αυριανή αναφορά, σπονδή και δημιουργία.
Γιώργος Αλεξανδρής


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου