ΣΟΦΙΑ ΤΑΝΑΚΙΔΟΥ "Oι λύκοι που ονειρεύτηκα" Μυθιστόρημα

Τίτλος : Oι λύκοι που ονειρεύτηκα
Τύπος Μέσου: έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ
Συντελεστές: Σοφία Τανακίδου, Συγγραφέας ;
Χρήστος Παπαχρυσάφης, Επιμελητής έκδοσης
Εκδότης: Σοφία Τανακίδου (Αυτοέκδοση)
Έτος Έκδοσης: 2021
Σελιδοποίηση: 252
Μέγεθος: 15 Χ 21
ISBN : 978-618-00-3296-3

Οπισθόφυλλο

Η Άννα ξυπνάει μετά από ένα χειρουργείο και δεν αναγνωρίζει την οικογένεια της. Αμνησία λένε οι γιατροί! "Εγώ είμαι ο άντρας σου, Άννα μου " υποστηρίζει ένας ξένος, κι ένα νεαρό κορίτσι την φωνάζει "μαμά "... Μα η Άννα ξέρει... Ο γιος της κι ο αληθινός άντρας της δεν είναι δίπλα της!

Δεν είναι αυτή η οικογένειά της! Πρέπει να τους βρει γρήγορα, χωρίς αυτούς, οι λύκοι θα ξαναγυρίσουν και θα την κυνηγήσουν στους εφιάλτες της...

Μήπως όμως... κάνει λάθος;

Μήπως ψάχνει άδικα να βρει τον γιο της και τον άντρα της; Μήπως οι λύκοι που χρόνια τώρα ονειρεύεται έχουν κατασπαράξει το παρελθόν της μια για πάντα;

Αποσπάσματα

«Μία φορά κι έναν καιρό ξημέρωσε μια ατέλειωτη νύχτα στο μυαλό ενός νεαρού αρνιού. Μπήκαν οι λύκοι μέσα του και κατασπάραξαν τον ήλιο του, το φεγγάρι και τα αστέρια του και το βύθισαν στο απέραντο σκοτάδι.

Κατασπάραξαν τα ποτάμια, τις λίμνες και τις θάλασσες του και το ανάγκασαν να ζει σε μια αιώνια δίψα. Κατασπάραξαν τα δέντρα, τα λουλούδια και τα λιβάδια του, στερώντας του την τροφή του κορμιού και της ψυχής του.

Κατασπάραξαν στο τέλος τα όνειρά του, αφήνοντας μόνο έναν εφιάλτη να στοιχειώνει τον ξύπνιο του. Κι όταν δεν υπήρχε τίποτα άλλο να κατασπαράξουν, το αρνί έγειρε αποκαμωμένο να πεθάνει. Δεν ήθελε να ζήσει! Δεν είχε τίποτα, για να ζήσει! Ούτε φως, ούτε νερό, ούτε τροφή, μα πάνω απ' όλα δεν είχε όνειρα! Ποιος θέλει να ζει με έναν εφιάλτη μόνο; Αυτός ο εφιάλτης ήταν ό,τι του είχε απομείνει. Κι όπως έπεσε αποκαμωμένο στο χώμα, για να πεθάνει, εμφανίστηκε ξαφνικά ένας τρομακτικός λύκος, σταλμένος από τον αρχηγό της αγέλης, που είχε κατασπαράξει το μυαλό του αρνιού. Τώρα τον έστειλε για να κατασπαράξει και το κορμί του. Όταν, όμως, αντίκρυσε από κοντά το αρνί, κοίταξε στα μεγάλα πράσινά του μάτια κι είδε εκεί μέσα όλο τον εφιάλτη που ζούσε και το λυπήθηκε τόσο, που αποφάσισε να μην το σκοτώσει.

«Σήκω και φύγε» του είπε. «Σήκω και φύγε από αυτά τα λημέρια!

Εγώ σε λυπήθηκα και δε θα σε σκοτώσω, αλλά αύριο ο αρχηγός θα στείλει τον επόμενο λύκο, κι ύστερα τον επόμενο και τον επόμενο, μέχρι να σε σβήσει από προσώπου γης!». Κι έφυγε χωρίς να το αγγίξει. Το αρνί μάζεψε το κορμί του κι ό, τι είχε απομείνει από την ψυχή του κι εξαφανίστηκε για πάντα. Κανείς δεν το ξαναείδε από τότε. Ο αρχηγός το έψαχνε και το έψαχνε αδιάκοπα, αλλά δεν το βρήκε ποτέ. Είχε κρυφτεί μέσα στο σκοτάδι, που εκείνος ο ίδιος το είχε ρίξει, ζώντας καθημερινά τον εφιάλτη στο μυαλό του, έναν εφιάλτη που είχε σφηνωθεί, απλωθεί και πλημμυρίσει κάθε του ίνα. Είχε γίνει η τροφή του, το νερό του, το φως του, είχε γίνει αυτός ο εφιάλτης η ίδια η κινητήρια δύναμη που τον κράτησε στη ζωή, προσδοκώντας τη στιγμή που θα κατασπάραζε, όχι τον εφιάλτη του πια, γιατί είχε μάθει να ζει μ' αυτόν, αλλά τον ίδιο τον λύκο, που τον γέννησε».

🍁🍁

«Λοιπόν, αρχίζουμε την πρώτη μας ιστορία, Λεωνίδα» είπε η Άννα, άνοιξε ένα μεγάλο βιβλίο που κρατούσε στα χέρια της κι άρχισε να διαβάζει...

«Σε ένα δάσος απομακρυσμένο και κρυμμένο από του κόσμου το βλέμμα, ζούσε ένα ζευγάρι λύκων. Οι λύκοι αυτοί δεν είχαν παιδιά. Χρόνια προσπαθούσαν ν' αποκτήσουν, αλλά η λύκαινα αντί για μήτρα μέσα της είχε έναν δαίμονα που δεν άφηνε να γονιμοποιηθούν λυκάκια, τα έλιωνε πριν δημιουργηθούν στο λεπτό. Μια μέρα ο λύκος πήγε στον μάγο της αγέλης και τον ρώτησε τι έπρεπε να κάνουν για να σκοτώσουν τον δαίμονα της κοιλιάς της λύκαινας και να δουν επιτέλους ένα παιδί στην αγκαλιά τους. Ο μάγος του είπε να υιοθετήσουν ένα αρνί.

«Ένα άσπρο αρνί θα διώξει το δαίμονα και θα σας φέρει μια ευτυχισμένη οικογένεια, αλλά πρόσεξε, θα προσέχεις το αρνί σαν τα μάτια σου, δε θα αφήσεις να του συμβεί ποτέ κακό!».

Έτσι κι έγινε. Την επόμενη κιόλας μέρα ο λύκος κατέβηκε στο χωριό, πήγε σε μια στάνη και διάλεξε το πιο άσπρο αρνί. Το άρπαξε και το έφερε σπίτι του. Οι υπόλοιποι λύκοι όρμησαν να το ξεσκίσουν, αλλά δεν τους άφησε να το πλησιάσουν.

«Όποιος τολμήσει να φάει το αρνί θα έχει να κάνει μαζί μου» τους είπε.

Κι επειδή ήταν ο πιο δυνατός λύκος της αγέλης, όλοι τον φοβόντουσαν και δεν ξαναπλησίασαν το αρνί. Σε λίγους μήνες ήρθαν τα πρώτα λυκάκια, τρία πανέμορφα λυκάκια, που αγάπησαν το αρνί από την πρώτη στιγμή. Έπαιζαν μαζί του σαν να ήταν πραγματικό τους αδερφάκι. Κι όλη η αγέλη με τον καιρό αγάπησε το αρνί και δεν το έβλεπε πια σαν αρνί, ούτε το μύριζε σαν αρνί. Αν κοιτούσες μέσα στα μεγάλα τους μάτια, δεν έβλεπαν παρά έναν τεράστιο πανέμορφο λύκο. Μόνο οι γονείς που το υιοθέτησαν το έβλεπαν αρνί, δεν μπορούσαν να δουν τον λύκο που μεγάλωναν, γι' αυτούς πάντα ήταν ένα άσπρο αρνί, που έκλεψαν από μια στάνη για να διώξουν τον δαίμονα από την κοιλιά της λύκαινας. Κι ο δαίμονας είχε φύγει! Ήδη η λύκαινα είχε ακόμα δύο καλές γέννες κι έφερε στη ζωή ακόμα έξι λυκάκια. Έπεσε βαρύς χειμώνας εκείνον τον χρόνο, τα λυκάκια πεινούσαν κι έκλαιγαν και δεν υπήρχε πουθενά τροφή. Μάταια έψαχνε όλη η αγέλη.

Τότε η λύκαινα είπε στον λύκο.

«Καιρός να φάμε το αρνί, πρέπει να ταΐσουμε τα παιδιά μας» κι ο λύκος συμφώνησε.

Κι έπιασαν το αρνί μέσα στα δυνατά τους δόντια και το σκότωσαν κι ύστερα το έκοψαν κομματάκια και το μοίρασαν στα παιδιά τους. Εκείνα κοίταξαν το κρέας μπροστά τους και δεν το άγγιξαν.

«Δεν τρώμε λύκο εμείς» είπαν όλα με μια φωνή κι έμειναν νηστικά ακόμα μία νύχτα.

Το πρωί είχαν πεθάνει όλα από την ασιτία κι ο δαίμονας ξαναγύρισε μέσα στην κοιλιά της λύκαινας. Ο λύκος ανέβηκε επάνω στο βουνό κι άρχισε να ουρλιάζει και να καταριέται το αρνί που έγινε λύκος κι άφησε νηστικά τα παιδιά του».

Η Άννα έκλεισε το βιβλίο και ρώτησε τον Λεωνίδα.

«Σου άρεσε η ιστορία μου; Δεν ξέρω αν την κατάλαβες, σκέψου την όλη τη νύχτα, το πρωί θα έρθω να σου πω μια καινούργια, έχουμε μέρες μπροστά μας κι έχω πολλές ιστορίες με λύκους να σου διηγηθώ, θα τους γνωρίσεις όλους τους ήρωες λύκους μου κι είναι πολλοί, τους δουλεύω χρόνια και τους έχω μάθει πια καλά, ξέρεις γιατί; Γιατί ήμουν αρνί κι έγινα λύκος! Γιατί όταν συναναστρέφεσαι με λύκους, όσο κι αν είσαι αρνί, γίνεσαι λύκος, για να επιβιώσεις. Θα μου πεις ότι στην ιστορία που σου διάβασα δεν επιβίωσε το αρνί, αλλά θα σου πω κι εγώ πως κάνεις εσύ λάθος, αυτοί που δεν επιβίωσαν ήταν οι μικροί λύκοι, το αρνί επιβίωσε γιατί έγινε ένας καινούργιος δαίμονας, που μπήκε μέσα στην κοιλιά της λύκαινας. Ούτε οι απάνθρωποι γονείς λύκοι επιβίωσαν, γιατί χειρότερο είναι να χάνεις παιδιά από το να μην γεννήσεις ποτέ. Ο πόνος τους τρέλανε γι' αυτό ούρλιαζαν μερόνυχτα κι έχασαν το μυαλό τους για πάντα. Καλό βράδυ Λεωνίδα, ονειρέψου τους λύκους, τα λέμε αύριο» του ψιθύρισε στο τέλος στο αυτί κι έφυγε.

Ο Λεωνίδας προσπάθησε να μιλήσει αλλά μόνο κραυγές βγήκαν από τα χείλη του, κραυγές σαν του λύκου που ούρλιαζε, αναζητώντας πίσω τα παιδιά του.

Βιογραφικά στοιχεία 

Η Σοφία Τανακίδου γεννήθηκε στην Μακρυνίτσα Σερρών και μεγάλωσε στους Αμπελόκηπους Θεσσαλονίκης.Μένει μόνιμα πια στη Χαλάστρα Θεσσαλονίκης είναι σύζυγος και μητέρα δύο παιδιών.Γράφει από την εφηβική της ηλικία ποίηση.Έχει λάβει μέρος σε ποιητικούς διαγωνισμούς και ποιήματα της έχουν φιλοξενηθεί σε blogs, sites και ραδιοφωνικές εκπομπές.

Συμμετέχει σε αυτοέκδοση ποιητικής συλλογής με τη συνεργασία δύο ακόμα ποιητών με τον τίτλο "Τρι-λογία ψυχής" το 2018. Το 2020 εκδίδει την πρώτη της προσωπική συλλογή με τίτλο «Σοφίας ποίηση» από την εκδοτική Δυάς. Το ίδιο διάστημα εκδίδει την πρώτη της νουβέλα αυτοέκδοση «Ελπίδα. Το βιβλίο που κάηκε» που διακινείται σε έντυπη και σε ηλεκτρονική μορφή. Το 2020 πήρε μέρος στην πρώτη ποιητική συλλογή του blog https://poetry-road-dream.blogspot.com που διαχειρίζεται μαζί με τον Χρήστο Παπαχρυσαφη. Η συλλογή έχει την ονομασία του blog «Ποίηση. Ένας δρόμος προς το όνειρο. Θεσσαλονίκη- Αθήνα».Το 2021 πήρε μέρος στο δεύτερο βιβλίο του μπλογκ με τίτλο " Ποίηση. Ένας δρόμος προς το όνειρο. Σεργιάνι στην Ελλάδα" στη συλλογή ποίησης "Του έρωτα το κόκκινο" από τις εκδόσεις Όστρια, στη συλλογή ποίησης της "Ποιητική έλξη" από τις εκδόσεις ποιειν στο τρίτο βιβλίο του μπλογκ "Ποίηση. Ένας δρόμος προς το όνειρο. Ελλάδα - Κύπρος" και στην συλλογή "Τεχνών συναπαντήματα" από τις εκδόσεις "Όστρια" με ένα διήγημα της.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΚΙΡΤΖΗΣ "Η γέφυρα του κόσμου" - Εικονογραφημένη νουάρ νουβέλα

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η γέφυρα του κόσμου

του Γιάννη Βακιρτζή 

ISBN: 978 618 5456 55 9

Λιανική τιμή 13 ευρώ + ΦΠΑ

Κυκλοφόρησε η εικονογραφημένη νουάρ νουβέλα του εικαστικού Γιάννη Βακιρτζή.

40 πρωτότυπα σχέδια υπηρετούν μια σκοτεινή υπόθεση, ενδιαφέρουσας πλοκής, που διαδραματίζεται σε μια παραθαλάσσια ελληνική, επαρχιακή πόλη.

Με όλα τα χαρακτηριστικά του νουάρ: ονειρική, παράξενη, ερωτική, αμφίσημη και σκληρή, η νουβέλα συντηρεί το ενδιαφέρον του αναγνώστη, με όλες τις ανατροπές, που επιφυλάσσει, μέχρι την τελευταία σελίδα.

 

Πινελιές εικαστικής οπτικής και λογοτεχνικής διάθεσης προσθέτουν στο τελικό αποτέλεσμα του βιβλίου.

Η γέφυρα του ποταμού έμοιαζε να είναι η γέφυρα του κόσμου, καθώς το φως του ήλιου γινόταν ολοένα και πιο χρυσό, ώσπου άρχισε να χάνεται, σκαρφαλώνοντας στα σπίτια, για να καταλήξει σ’ ένα  θαμπό κόκκινο, που έσβησε τελικά στις κορυφές των υψηλότερων κτηρίων.

Το ζευγάρι έμενε εκεί, έως ότου τα φώτα της πόλης άρχισαν να ανάβουν και οι αντανακλάσεις τους στα ήσυχα νερά έφτασαν να αναμειχθούν για τα καλά με αυτές από τ’ άστρα και το φεγγάρι.

Η ρόδα, από το κοντινό πάρκο του φεγγαριού, κατάφωτη από χρωματιστές πυγολαμπίδες, γύριζε σαν φλεγόμενη βάτος.

       Στη μία όχθη του ποταμού είναι τα κτήρια της καινούργιας πόλης. Η άλλη προσφέρει ένα διαφορετικό τοπίο, δρομάκια της παλιάς πόλης ανακατεμένα, στην αρχή της μόνο, δίπλα στην όχθη, με πιο καινούργια. Λίγα φανάρια φωτίζουν, εκεί που διασταυρώνονται οι δρόμοι. Συνθήματα γραμμένα. Ένα κλειστό μαγαζάκι, που πουλάει πέταλα και κουδούνια για τα πρόβατα. Οι τοίχοι γδαρμένοι σαν από κάποιο μεγάλο ζώο, που αόρατο κάνει βόλτες στην πόλη.

Βιογραφικό: Ο Γιάννης Βακιρτζής γεννήθηκε στον Πειραιά το 1957, από οικογένεια ζωγράφων. Πρώτη ατομική έκθεση 1980, Αίθουσα Τέχνης Πειραιά. Από τότε μέχρι σήμερα έχει πραγματοποιήσει πάνω από 40 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και κυρίως στο εξωτερικό.

Ενώ είχε εισαχθεί στους ηλεκτρολόγους μηχανολόγους στο Ε.Μ.Π., τα παράτησε, για να αφοσιωθεί στη ζωγραφική, ενώ παράλληλα έκανε σπουδές μουσικής και αρχιτεκτονικής χώρου.

Σπούδασε στην ΑΣΚΤ, τελείωσε με άριστα, και υποτροφία στην τέχνη του βιβλίου, συνέχισε με ελεύθερες μεταπτυχιακές σπουδές στο εξωτερικό.

Σημαντικότερες παρουσίες του έργου του: Richard Gray gallery, New York και MOMA Μuseums Contemporary Αrt, με το βίντεο τέχνης «Vanito».

Στο έργο του έχουν αναφερθεί επιφανείς προσωπικότητες: Ντόρα Ηλιοπούλου-Ρογκάν, Ελένη Βλάχου, Bassam Taufik Μαρίνα Κανακάκη, Έπη Τρίμη κ.α

Έργα του βρίσκονται: Μουσείο Μπουζιάνη, Εθνική Πινακοθήκη, Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, Μουσείο Πολεμικού Ναυτικού, Αρχιεπισκοπή Πειραιά, Gray Gallery New York, Place des minimes de la vile de Lyon, Μουσείο Βορρέ κ.α.

Βραβεύσεις: Το 1971, βραβείο σε ομαδική έκθεση, που διοργάνωσε η Νομαρχία Πειραιά. 1973 για την απεικόνιση της Καινής Διαθήκης σε διαγωνισμό, που ξεκίνησε από την Επισκοπή του Πειραιά. Το 1974 και 1975 κέρδισε βραβεία σε διαγωνισμό του Αρχηγείου Ναυτικού. Το 2000 από το Σύλλογο Ελλήνων Λογοτεχνών για βιβλίο του (ΟΕΔΒ) σχετικό με τα εικαστικά.

Πρόσφατες εκθέσεις του: Μάρτιος 2020, Palazzo ca Zanardi, Βενετία, συμμετοχή με το art video «music and body», μια μουσική σύνθεση, που έγραψε και εκτελεί στο πιάνο σχεδιάζοντας γυμνά σώματα, που αιωρούνται.

2020, art Quid, συμμετοχή στη διεθνή έκθεση του Βερολίνου.

2020, Μάρτιος, Πινακοθήκη Γρηγοριάδη. «Μορφές και Μετασχηματισμοί».

2021, έκθεση με τίτλο αναζητήσεις στην Αυστρία Atelier Perchtoldsdorf.

2021, Μάιος, art gallery Epsilon, με το «μαύρο κίτρινο», μια παλαιότερη ενότητα έργων, που εκτέθηκαν για πρώτη φορά.

2021, συμμετοχή στα «Απρεπή» του Μουσείου Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου Κρήτης.

2021, επιλέχθηκε το βίντεό του «The bridge of the wold», να προβληθεί στην Μπιενάλε της Ουρουγουάης.

Εκδόσεις Φίλντισι

Ξανθίππου 123,
Παπάγου, 15669
Τηλ.: 210 6540170
www.filntisi.gr
info@filntisi.gr

ΓΙΩΡΓΟΣ Σ. ΚΟΚΚΙΝΟΣ - ΔΕΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

 ''Ο Δημιουργητής''

Στην πλάση γεννιούνται νότες και πεθαίνουν από τη φύση τους

δίχως ποτέ να κηδευτούν

πεινασμένα γεράκια παρασύρονται από τους ήχους

ψάχνοντας την τροφή τους στα βράχια

ερπετοειδή, σαύρες, μαζεύονται για λίγα αποφάγια πλάι στις καλαμιές

ασυνόδευτες, λησμονημένες νότες αναζητούν πεντάγραμμο

για να έχουν λόγο ύπαρξης

αιχμηρά παπούτσια σέρνονται στις παραλίες

και κατατροπώνουν την μοίρα των ερώτων

ενίοτε ένας εκσκαφέας των παλινδρομήσεων των ήχων

που απορροφώνται στα έγκατα

- χλωμός, ρακένδυτος στρατιώτης, υπηρέτης της αλήθειας -

ορκισμένος αρνητής υπό τους ήχους των κυμβάλων

σηκώνει το μολύβι, σημαδεύει στην πληγή

κι ας σμίγουνε τα όρνεα μπροστά του

στα χέρια μάζευε τις λέξεις της αυγής

που μίλαγαν τα βότσαλα κι η αλμύρα

ικέτης των ερώτων, της γαλήνης μαχητής

των απομακρυσμένων εργαλείων της γλώσσας ένας δημιουργητής

να ζωγραφίζει καστροπολιτείες σε αμμουδιά

όπου πολλοί ταξιδευτές κουρσέψαν πριν εκείνος αγαπήσει

και πήρε ένα στίχο από το χώμα

κανείς δεν τον λαμβάνει αληθινά

νομίζουν πως απώλεσε τα αλλότρια

μα το μελάνι σφίγγει και γεμίζει η χαρακιά

όπου απ’ τη μοίρα είχε η πραμάτεια του αφήσει

πρόθυμος την τελευταία πνοή ν’ αφήσει

κι η νύχτα κατατρώγει τα ψωμιά του

των απομακρυσμένων φθόγγων της γλώσσας, ο συγγραφέας-ποιητής

και να που απολαμβάνει τη σειρά του

κοίτα να τον δεις, πιο χαμηλά απ’ τη θωριά σου

μπλέκεται στα κάλλη σου και χάνει τη ζαριά

τα πάντα που απ’ τη φύση του έχει χάσει.

(22/08/2021)

                🍁  

''Άτιτλο''

Θέλω να σου πω

πως φτάνει κάπου εδώ και σώνεται η ζωή

κι αν πεις πως δεν χόρτασα, να θυμάσαι πως δεν την ευχαριστήθηκα

γιατί είναι δύσκολο να αποχωρίζεσαι τα ηλιοβασίλεματα

την πρωϊνή βροχή, τις στάλες στο παραθύρι

την υγρασία. Το φως, στο σκοτάδι της νύχτας.

Είναι δύσκολο να έχεις όλα αυτά που σου λείπουν

για να τα εγκαταλείπεις δίχως σφάλμα

να τα αφήνεις να μεγαλώνουν αυτούσια

να τα μοιράζεσαι με τις ενοχές σου

να μαρτυράς για τις υπερβολές σου

κι ύστερα να ξεχύνεσαι στο σύμπαν.

Εδώ, που τώρα δα σταματούν οι χτύποι

αρχίζει μια κοσμο-συμπαντική γενετική ιστορία

το στίγμα μιας πιθαμής σώματος

που χωρά ανάμεσα στη συζυγία του Κρόνου με τον Δία.

Και οι μέρες μας έτσι θα κυλούν. Τι νόμιζες;

πότε αναλαμπές και πότε σκοτάδι

λίγο να μπαίνει το φως και λίγο θάνατος

και στο τέλος να μένει μονάχα μια γλυκιά ανάμνηση..

(25/12/2020)

                  🍁  

''Ξεκίνησε να βρέχει''

Ξεκίνησε να βρέχει

πάει καιρός που τώρα βρέχει κάθε μέρα

να δεις τις στάλες πως διασπώνται στα πλακάκια που βαδίζαμε

βαδίζαμε σκυφτοί και σιωπηλοί

άυλοι άνθρωποι, αδειανοί

σα να μην είχαμε ανταλλάξει μια κουβέντα

ένα χάδι, μια αγκαλιά ή ένα φιλί

μες στον πολύπαθο έρωτά μας

σα να μην ήμασταν εμείς, οι τελευταίοι μιας στιγμής

που ερωτικά σ’ ένα κορμί είχαμε ενώσει

- πώς είχες νιώσει; -

νιώθω απίστευτη οργή, θλίψη κι ανάγκη και θυμό

νιώθω αμέτρητα "γιατί" να μ’ έχουν ζώσει

πως θέλω κάπου να μιλήσω, να ξεσπάσω

νιώθω εγκατάλειψη μ’ απίστευτο λυγμό

- κι αντιλαμβάνομαι πως όλα έχουν τελειώσει -

πάει καιρός που βρέχει τώρα κι απ’ τα μάτια μου

αυτά τα μάτια αν θυμάμαι είχες λατρέψει

βλέπεις, τα πίστευα όλα ο τρελός, πολλά τα λόγια

και ό,τι άκουγα και μ’ άγγιζε είχα κλέψει

- πολλές θυσίες για να κλέψω κομματάκι-κομματάκι την καρδιά σου -

πολλές οι μέρες και τα δάκρυα με πνίγανε κι υπέμενα

πολλά μου κάτσαν’ στο λαιμό και τα κατάπινα

κι όλα που είχαν μαζωχτεί με κατατρώγανε

μα απαντούσα, πως εσένα είχα διαλέξει

ευχαριστώ λοιπόν, που χόρτασα με κλάματα

κι απ’ την ανάγκη ν’ αποδείξω τις αξίες μου

λυπάμαι μόνο - και κοίτα με κατάματα -

αν κάπου έσφαλα ... και σου ζητώ συγνώμη

θέλω να φύγω από ‘δω με καθαρή συνείδηση

και για τα λάθη μου συγνώμη να ζητήσω

από τον φίλο, τον εχθρό ή τη γυναίκα μου

ό,τι κι αν πλήγωσα ζητώ να το εξαγνίσω

βλέπεις, εκεί που θα ανταμωθούμε πάλι

μόνο γαλήνη θα υπάρχει και τα αισθήματα

δε θα μπορείς να διασκεδάζεις με τα χρήματα

θα ‘σαι ένα ράκος απ’ τη μέρα που θα φύγω

- σημάδι δείχνει ο καιρός κι είναι ευκαιρία να διακόψει αυτή η αγάπη -

αυτή η πολύπαθη, η αγνή, αυτή που είχαμε ορκιστεί

πως θα κρατούσε μια ζωή, μέσα απ’ τα λάθη

άλλο να μη μακρηγορώ

δε ψάχνω μέσα από τους στίχους μου να κλαίγομαι

απλά θυμήσου ταχτικά, να μου προσέχεις τα παιδιά

κι όσο για μένα ... ε! βγήκα λίγο να ξεσκάσω.

(21/11/2014)

               🍁  

''Παραμονή Χριστούγεννα''

Ανάμεσα στο ψέμα κι η αλήθεια μας

εκεί είναι κρυμμένο το καλό μες το κακό

της έχθρας τα παιχνίδια στη μαγεία μας

αιώνιο το αποτέλεσμα για κάποιον χωρισμό

αγάπη που χωρίστηκε στα δύο

παλάτι που γκρεμίστηκε κι απόμεινε μισό

φεγγάρι π’ αποκόπηκε να γίνει φυλαχτό

οι στίχοι σου αγάπη μου, κορδέλα στο λαιμό

μαντήλι στα μαλλάκια σου, λουράκι στον καρπό

να μ’ έχεις κάπου επάνω σου να φέγγω

- ιδού η τιμωρία μας -

μα τώρα είναι το φως μου λιγοστό.

Τα μάτια μου γερμένα, κουρασμένα απ’ το κρύο

στην άκρη π’ ανταμώσαμε τα δυο

γνέθω απόψε ένα δικό μας παραμύθι

- παραμονή Χριστούγεννα -

να έχει όσο γίνεται πιο μαυρισμένη τύχη

ο χάρος με αντάμωσε στην πόρτα

τις περασμένες τις φορές, του γλύτωσα από θαύμα

μα σήμερα ζητούσε την ψυχή μου ή εσένα

κι αντάλλαγμα δε βρήκα να του δώσω. Διάλεξα εμένα.

Η όμορφη ψυχή σου έρωτά μου, έτσι απλά δε χαραμίζεται

δε δίνεται γι’ αστείο, δε χαλιέται

δε σπαταλιέται η αγάπη ν’ απογίνει μαύρο κλάμα

ούτε κυλάει σα νεκρώσιμο ποτάμι

που αδειάζει σε μια λίμνη με ξερόχορτα, η αγάπη

εμμένει, επιμένει, παραμένει και διαχέεται

και βρίσκει τρόπο όταν φτάσει η στιγμή να μεταλαμπαδεύεται

- για όλα σου, του έδωσα εμένα, έρωτά μου -

εμένα που με πρόδωσε η αχάριστη ζωή

ζωή φέρνει τα όνειρα κι εκείνη μας τα παίρνει

ζωή γεννά ο έρωτας κι αν κάποτε χαθεί

νομίζεις πως δεν πρόλαβες, δεν ένιωσες ακόμα

της ευτυχίας τις στιγμές, ποτέ να τις γευτείς.

- Του έδωσα εμένα, έρωτά μου, μη θυμώνεις -

νιώθω απλά πως δε γεννήθηκα, δεν έφτασα στη γη

μισός τί να πρωτόμαθα, μισός τί χάρες είδα;

μονάχα ένα χάροντα να μου ζητάει ψυχή

κι αυτή που παραδίδω εδώ δεν είναι η ψυχή μου

πλαστή είναι και κάλπικη, αέρινη ψυχή

κούφια και άδεια, μάτια μου, γιομάτη από λύπη

για λύπηση, για πέταμα, μία και μοναδική.

(24/12/2008)

              🍁  

''Σημαίνεις πολλά''

Σημαίνεις πολλά

έχεις χαράξει μια πορεία στο νου, που τα βράδια αγρυπνώντας

η μνήμη τρελαίνει τις σκέψεις. Ίσως το χθες να μην έσβησε

κι ίσως να άντεξε έτσι το βλέμμα, να περιφέρεται

ανάμεσα στους διαδρόμους της φαντασίας

τρία χρόνια γύρω-γύρω από τη θύμηση και την απόγνωση

δε μου ‘λειψε ούτε μια στιγμή απ’ τα περασμένα

όλα φωτογραφήθηκαν στη συνείδηση

κι εγώ συνέχιζα τη ζωή μου βήμα-βήμα, ολομόναχος όπως πάντα

γνώρισα κόσμο, γυναίκες που με λαχταρούσαν

θαυμάστριες της ψυχής μου. Ποθούσα το σώμα τους. Μα όχι τα μάτια τους

τα δικά σου έμεναν καρφωμένα στην καρδιά, σαν βέλη που τη μάτωναν απ’ τον έρωτα

Σε σκεφτόμουν στο κάθε δευτερόλεπτο που περνούσε και παραμιλούσα

δεν αισθανόμουν ότι έλειπες. Ήσουνα δίπλα μου, στο πλευρό μου, φύλακας άγγελος

η καλή νεράιδα του παραμυθιού. Χαριτωμένη και πανέμορφη όπως πάντα

με τα διάφανα φτερά σου πετούσες ψηλά

κι ερχόσουν κατευθείαν στην αγκαλιά μου να ξαποστάσεις

εύθραυστη, λεπτεπίλεπτη, διάφανη και κρυστάλλινη

κάποιο πρωινό, θα έφευγα μαζί σου, για το ταξίδι στον Έρωτα

εγώ ρακένδυτος όπως με γνώρισες

- παιδί του δρόμου και των επαναστάσεων -

Όλοι με μπερδεύουν τώρα με εικοσάχρονο φοιτητή

γεννήθηκα λίγο πιο ανώριμος απ’ τους άλλους

ευφάνταστος, που ψοφάει για τα παραμύθια με τις νεράιδες

ήθελα βλέπεις τα αισθήματά μου να ξεχειλίζουν, από τα μάτια, τη μιλιά, τα χέρια

ήθελα πάντα να ‘μαι ο σκλάβος της γοητείας σου

να προσκυνώ το κορμί σου, να το φιλάω πόντο-πόντο

κι εσύ να χαίρεσαι, να γελάς, να διατάζεις πάνω στο μαρμάρινο βάθρο σου

να εξουσιάζεις τη ζωή μου. Με κάρφωναν οι ματιές σου

με εξουσίαζαν τα βέλη του βλέμματός σου, όπως σπινθηροβολούσαν σαν τις αστραπές

ώρες που με κοιτούσες μες τα μάτια. Ξεχύνονταν και πλήγωναν τα φυλλοκάρδια

- και τα στόχευαν ακαριαία -

είχες για όπλο, μια φαρέτρα με βέλη και τη γοητεία σου

για να τραβάς τ’ αρσενικά απ’ το μανίκι

μα εγώ σ’ αγάπησα και σε πόνεσα. Ήθελα να σ’ έχω μέσα στα χέρια

να γεμίζεις την αγκαλιά μου, τη ζωή μου ολάκερη

να σου χαϊδεύω τα μαλλιά, την ώρα που διηγούμαι ιστορίες για μάγους και ιππότες

με πανοπλίες και ξίφη - Το δικό μου μαγικό ραβδάκι, είναι το μολύβι μου -

το στόμα το κρατώ ερμητικά κλειστό, μήπως και ξεχάσει με το χρόνο να μιλάει για σένα

έμαθα να οσφρίζομαι με τα μάτια και τη φαντασία

ν’ αλητεύω στο κορμί σου κάνοντας κύκλους με το μαρκαδόρο

πάνω στο μπλοκ της ιχνογραφίας - Το χαρτί δεν ξεχνά ποτέ -

μένουν τυπωμένες οι λέξεις πάνω του, να θυμίζουν κάτι απ’ την αγάπη

ό,τι κι αν πει κανείς, θα ξεχαστεί. Κι αν βρίσει, ο θυμός θα ημερέψει

πού να ‘σαι τώρα αγαπημένη; Εσύ θα με εντοπίσεις, θα με διαβάσεις, θα με ανακαλύψεις

μα εγώ θα σε θυμάμαι όπως σε γνώρισα. Αέρινη!

κι η ζωή θα συνεχίζεται σαν τα παραμύθια δίχως τέλος. Καληνύχτα!

τραβάω ανηφόρα γι’ απόψε, μα σ’ έχω στο πλευρό μου και δε φοβάμαι. Καληνύχτα!

Σημαίνεις πολλά…

(21/05/2007)

               🍁  

''Τα βράδια που κυοφορούνται οι μεγάλες ιδέες''

Διπλώσανε οι στίχοι μου σε κάτασπρο πανί

στο πιο υψηλό, με εξόρισαν, της λησμονιάς κατάρτι

με τα μαλλιά μου ξέπλεκα και σείονταν οι ιστοί

κι απάνω που τα έλυσα, τυλίχτηκα μ’ εφιάλτες

μια μελωδία με νότες στο κορμί να συγγραφεί

τουλάχιστον να ‘χει ένα μέρος να κρυφτεί η αλήθεια

τα βράδια που κυοφορούνται οι μεγάλες ιδέες

τα βράδια ξεμυτούν και οι αλήτισσες ώρες

που σέρνουν τους μεθυστικούς τους στίχους

με φθόγγους και αλαλαγμούς αφύσικους

βγαλμένους από λυπημένες απορίες..

Συγκίνηση, θα πει κανείς. Συμπόνοια. Σύμπνοια;

Η εύνοια των προνομιούχων συρφετών

των όχλων, δύστυχων ιστοριών μας

των αλληλουχιών που δέσανε ακατάλληλη στιγμή

κι ακούμπησε ημίγυμνη η περηφάνια στο οδόστρωμα

κι απώλεσε κάθε ίχνος αξιοπρέπειας ανθρώπινης.

Ντροπή μας ! Φώτα ρε, για τους πεζούς

Φώτα για τους περαστικούς και για τον ποδηλάτη

Φώτα για τον ηθοποιό που σχίζεται για να Ποιήσει ήθος

Φώτα και για τον Καλλιτέχνη που πλημμύρισε με στίχους τα τραπέζια

[και με μπογιές πασάλειψε την πολυθρόνα της γιαγιάς.

Φώτα ρε, γι’ αυτή τη νότα που αβοήθητη ψυχορραγεί

[λίγο πριν πέσει απ’ το πεντάγραμμο αναίσθητη.

Φώτα και για τον προβολέα, στην οθόνη

που μόλις παίχτηκε το έργο της ζωής μας

και γύρισε κακήν κακώς τ’ ανάποδα η ταινία

κι απ’ το φινάλε φτάσαμε στα κρεμαστά πανό.

Διπλώσανε οι στίχοι μου σε κάτασπρο πανί

στο πιο υψηλό, με δέσανε, της λησμονιάς κατάρτι

με τα μυαλά τ’ ανέμελα και σείονταν οι ιστοί

κι άξαφνα κατέπεσα στο πιο βαθύ αμπάρι

τουλάχιστον να ‘χει ένα μέρος να κρυφτεί η αλήθεια

τα βράδια που κυοφορούνται οι μεγάλες ιδέες.

(08/05/2020)

               🍁  

''Οδηγός Marketing και προώθησης προϊόντος''

‘’..έξω αφήκαν το κλειδί του Μανωλιού

έξω απ’ την κάμαρα του δόλιου κι ορφανού

κι η αδερφή του η Κατίνα, κοίμισε όλη την Αθήνα..’’

φτιάξε ένα καινούργιο προϊόν

συσκεύασέ το, στόλισέ το, γνωστοποίησέ το

προώθησέ το μ’ ένα εύπεπτο σιγκλάκι

πλήρωσε μερικούς διαφημιστές

ασήμωσε δικούς σου καλοθελητές

απηύθυνε ρητορική μίσους

φύτεψε έχθρες, να καρπίσεις πελατεία

να μαζέψεις ψήφους, να θερίσεις έσοδα

κι ας μην πουλάς με την Δημοκρατία, ιδεολογία

μιας και η Δημοκρατία ισοπεδώνει τις απόψεις

φτιάξε ένα brand name προϊόν

IDEOLOGIA ™®

κι αμόλησέ το ελεύθερο με άγνωστο περιεχόμενο

έχοντας εξωθήσει μερικές ελπίδες να πορεύονται

για το δικό σου νέο κι εύπεπτο προϊόν Δημοκρατίας

φυσάει απρόσμενα στην καινούργια γη

το μένος του ανέμου θεριεύει

θερίζει τα δένδρα που ξεγυμνώνονται

μπορείς να σπείρεις περιβόλια

να φτιάξεις κήπους με μενεξέδες

σε περιμένει η παρθένα γη να την κοιμίσεις

μέσα στα κάλλη της και τη θερμή αγκαλιά της

είναι πρωτόγνωρες οι ευθύνες

κι είναι πρωτόγονα τα αισθήματα

κάθε κορυφή να κατακτήσεις

- μη λησμονήσεις –

(04/03/2020)

               🍁  

''Χλωμό Σαββατόβραδο''

Και να μια μελωδία π’ ακούγεται, ξεχασμένη

καιρός πάει πολύς που άκουγα και διάβαζα για νέους κόσμους

εδώ να μασουλάω Μαγιάτικο ψωμί, με ελαιόλαδο και δυόσμο

πόσα φεγγάρια μάτια μου να περιμένεις ακόμα;

γεμίσανε τα φεγγάρια, αδειάσανε

περάσανε μήνες, χρόνια, δεκαετίες

γεμίσανε τα ποτήρια με πίκρες, φαρμάκι από χάπια και αηδία

σπάσανε τα ποτήρια με μια μανία τόση, σε ραγισμένους τοίχους

σπάσανε πάνω τους τα μπολ, τα πιατικά

σε στίχους που με κλάματα και με φωνές βαφτήκαν

και σκέπασε η ερημιά την πλάση κι όλα χαθήκανε...

και οι ψυχές ολούθε να περπατούνε, σα στοιχειωμένες οι κάμαρες

κι έξω και μέσα η ερημιά να πλανάται στον ορίζοντα

άγνωστες ψυχές να περπατάνε στο πλευρό σου ...τί φρίκη!

άλλες σ’ ακολουθήσανε και πήρανε το κατόπι σου

κι άλλες γίναν το έλκηθρο για την καταστροφή σου

κι όταν είδαν την ανημποριά που κουβαλάς στις πλάτες σου

εσύ που μόχθησες να τις κερδίσεις με τις βολές σου

εσύ που περπάτησες χιλιόμετρα, που έφτυσες αίμα

που κουβάλησες, που βράχηκες απ’ το χαλάζι

που ξεποδαριάστηκες να μαζεύεις και να μαζεύεις τόσα χρόνια

κι όταν είδαν την ψυχή σου ...λάκτισαν

κι όταν είδαν τη ζωή σου, τις ομορφιές σου, τα πάθη σου

όταν σε είδαν να κλαις απαρηγόρητος

ή άκουσαν τα επιβεβαιωμένα σου λόγια στην αφοσίωση

κι όταν γεύτηκαν τους εγωισμούς σου, τις αξίες σου, τις ιδέες σου

τότε ήταν που σ’ αποχαιρέτησαν κουνώντας στοργικά το μαντήλι

πόσα φεγγάρια περιμένεις ακόμα μάτια μου να γεμίσουν;

δώσαμε τα χέρια, δώσαμε την ψυχή μας

τις πενιχρές μας οικονομίες για την αγάπη μας

πουλήσαμε τα, δεδουλευμένα απ’ τα χρόνια μας, αποκτήματα

δώσαμε τη στοργή και υπομείναμε του κόσμου τις κατραπακιές

μέχρι που αρρωστήσαμε, δακρύσαμε, απελπιστήκαμε

στο τέλος σβήσαμε, πέφτοντας, σαν άλλα πεφταστέρια

καθόμαστε εδώ και συγκεντρώνουμε αναμνήσεις

συλλέγουμε όμορφες στιγμές, να μπουν στη βιβλιοθήκη με το τζάμι

πες μου! αλήθεια ναυαγήσαμε, άλλοτε σκληρέ και ψυχρέ κόσμε;

απόκοσμε πελαγίσιε ορίζοντα, μασουλάμε βότσαλα να ξεχάσουμε το θυμό μας

πονάω! μέσα μου, γύρω μου κι εκτός μου

εδώ που υπάρχω, πονάω ακόμα...

και νυχτιές σαν και τούτη, με ξαστεριά κι ομίχλη

- χλωμό Σαββατόβραδο -

ψάχνω εναγωνίως να δω αν γέμισε το φεγγάρι.

(02/05/2015)

               🍁  

''Πασχαλιά''

Ανοίξτε τα παράθυρα της Άνοιξης

μ' αγάπη να γιομίσουν τα κελιά μας

με χρώματα να βάψουν τα φιλιά μας

πιο ρόδινος να γίνει ο ουρανός

ανοίξτε τα παντζούρια στα υπόγεια

πολύτιμα αισθήματα να μάσουμε

πιο κόκκινη να φέγγει η καρδιά μας

περήφανος να στέκει ο Αυγερινός

στα γκρίζα πρωινά τα πικραμένα

ας διώξουμε τα δάκρυα της μοναξιάς

ας δώσουμε τα χέρια, στα όνειρά μας

τα χείλη πια να σμίγουν με φιλιά

στους άχρωμους καιρούς και τη μιζέρια

βοηθήστε ν' αγγίξουμε τ' αστέρια

τη λάμψη αυτή να βρούμε απ' τον Απρίλη

που σήμερα γιορτάζει η Πασχαλιά.

(20/04/2006)

               🍁  

''Σύννεφο''

Μακρύναν τα μαλλιά μου και γίνανε χιλιόμετρα

σε λίγο θ’ ακουμπήσουν το κατώφλι σου

να μην τρομάζεις απ’ το χτύπημα στην πόρτα

δώσε ένα σάλτο κι ανέβα στο χαλί

ακολούθησε εκείνο το περίεργο σύννεφο, με τ’ αξύριστο πρόσωπο

και τη μεγάλη μύτη

ακολούθησε τα σημάδια μου, μετρώντας τα βήματά σου

τα χνάρια που αφήνεις στο έδαφος, είναι πληγές

απ’ τον λαβωμένο μας έρωτα

σκίσαμε την αγάπη, σαν ένα χαρτόνι

κι από μέσα της πετάχτηκε

εκείνος ο κόκκινος διαβολάκος, με την τρίαινα

- χαμογέλασε αυθόρμητα κι έτριψε τα χέρια του -

με είδε που μακρύναν τα μαλλιά μου

στον ώμο κουβαλάω το σταυρό του μαρτυρίου μου

με πνίγει η αδικία

βήχω για να διώξω από πάνω μου κάθε ευθύνη

το βλέμμα μου χαμηλωμένο στη γη

κι έτσι όπως είμαι, δε θα ματαδείς τα μάτια μου

παρά μονάχα τα μακριά μαλλιά μου

και για οδηγό εκείνο το περίεργο σύννεφο

με τ’ αξύριστο πρόσωπο και τη μεγάλη μύτη.

(12/11/2007)

Γιώργος Σ. Κόκκινος

Ο Γιώργος Κόκκινος ξεκίνησε τη συγγραφική του δραστηριότητα το 2004 κι έκτοτε συνεχίζει να γράφει αποσπασματικά, στίχους, ποιητικά κείμενα και άρθρα αποκλειστικά στο διαδίκτυο ως διαδικτυακός εραστής της τέχνης του Λόγου. Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (2007) και έχει στο ενεργητικό του το Γ΄ Βραβείο ποίησης του διαγωνισμού της ΠΕΛ για το έτος 2006. Είναι μέλος επίσης του σωματείου ''Το σπίτι του Καλλιτέχνη'' (2021). Γεννήθηκε στην Κηφισιά Αττικής τον Σεπτέμβρη του 1977 και ζει ακόμα στην Αθήνα, έχοντας επιπλέον στο ενεργητικό του συνεντεύξεις, δημοσιεύσεις σε περιοδικά (Λογοτεχνικά, Κινηματογράφου και ποικίλης ύλης) - έντυπα και του διαδικτύου: Περί-Γραφής, Εξιτήριον, Ποιείν, Βακχικόν, Λογοτεχνικά Επίκαιρα, FreeMinds, Se-Skepseis, Sparmatseto, Θεματοφύλακες Λογω-Τεχνών, Πνευματική Ζωή, Νέα Αριάδνη, Συμπαντικές Διαδρομές, Εκδοτικά Νέα, MusicHeaven, Apostaktirio, pontokomicom.blogspot, MemoryLife Magazine, Homo Universalis, Idimokratia, Εφημερίδα Κηφισιά, Εφημερίδα Αμαρυσία, Εφημερίδα Ευρυτανικά Νέα, Magazino1, Culture365, Depart, Your e-Articles, MyFilm και ShortFilm

Έχει συμμετοχές σε ετήσια ημερολόγια και ανθολογίες ποίησης:

''Ανθολογία - Ποιήματα και τραγούδια για την Φωτογραφία'' (Fotoart 2021)

"Μενεξέδες εφήμερη ομορφιά" (Κηφισιά 2009)

"Κι εγώ θα σ' αγαπάω κάθε μέρα 2008" (Εμπειρία Εκδοτική 2007)

"Τα λουλούδια της ψυχής μας" (Έκδοση stixoi.info 2006)

Διετέλεσε συντάκτης στο eBooks4Greeks από τον Αύγουστο του 2018 έως τον Απρίλιο του 2019, ενώ στο eBooks4Greeks, στο openbook, στο free-ebooks, στο Culture365 και στο Τwirpx, έχουν αναρτηθεί τμηματικά από τον Αύγουστο του 2018 έως σήμερα τα ηλεκτρονικά του βιβλία : "Φυγείν εστί", "Τα Λυρικά", "Πρότερον Θνητοί", "Πρότερον Θνητοί - μεταγραφή σε Μπράιγ", "Κατηγορώ", "Τα Ανένταχτα", "Τα Ανένταχτα II", καθώς και οι συλλογές "Σκάλες" και "Κλίμακες" με το φιλολογικό ψευδώνυμο Προκρούστης. Διανέμονται επίσης δωρεάν οι συλλογές στίχων του ''Άτλας'' και ''Παράθεση''. Η συλλογή "Φυγείν εστί" έχει αξιολογηθεί με κριτική αναφορά από τον Αντώνη Χαριστό για τα "Εκδοτικά Νέα" (Τεύχος 2ο, 4 Ιουνίου 2020). Το βιβλίο "Πρότερον Θνητοί" στην επίτομη έκδοσή του έλαβε μέρος, ως θεατρικό έργο γραμμένο στην Ελληνική γλώσσα, στο διαγωνιστικό τμήμα του ευρωπαϊκού προγράμματος θεατρικών έργων Eurodram 2020 European network for drama in translation.

Συμμετείχε στη δημιουργία της ταινίας μικρού μήκους "ΜΠΛΕ" (25 Απριλίου 2020) με την Σπυριδούλα-Υρώ Γιολδάση, με την ιδιότητα του Παραγωγού της ταινίας, του Κειμενογράφου/Σεναριογράφου και του Τεχνικού ήχου/μοντάζ. Η ταινία μικρού μήκους "ΜΠΛΕ" διαγωνίσθηκε στο International Film Festival of Larissa: ‘προβολές ταινιών από το διαγωνισμό με θέμα Unlocked 2020’. Συμμετείχε επίσης με τρία ποιήματα στην "Μικρή ανθολογία σύγχρονης ανέκδοτης ελληνικής σατιρικής ποίησης" σε επιμέλεια Βαγγέλη Παπαδιόχου (Τόμος συγκεντρωτικός, Ιούνιος 2020)

Το 1994 συνεργάστηκε με τον Βάσο Αδριανό και την Ρένα Βουτσινά για τις ανάγκες μαθητικής παράστασης στο 2ο Λύκειο Κηφισιάς, για το μονόπρακτο των Κιντέρο Σ., Κιντέρο Ι. "Ένα ηλιόλουστο πρωινό". Το πρόγραμμα της παράστασης διατίθεται στο Scribd.

Συνεντεύξεις του έχουν φιλοξενήσει οι ιστότοποι: Your e-Articles, Culture365, FreeMinds, Se-Skepseis, Θεματοφύλακες Λογω-ΤεχνώνΕίναι ιδιοκτήτης του Λογοτεχνικού ιστολογίου "Πορφυράδα" (στο BlogSpot) που βρίσκεται σε συνεχή λειτουργία από τον Μάρτιο του 2007, καθώς και της αντίστοιχης σελίδας Λογοτεχνικών έργων ‘Συμβατός Δότης Συναισθημάτων’ (στο FB). Διατηρεί επίσης την επαγγελματική του σελίδα στο Facebook "Γιώργος Σ. Κόκκινος/George S. Kokkinos".

Two poems of Rezauddin Stalin, poet from Bangladesh

 

One Footstep Away

The Sun exists inside of each and everyone
And there is an obvious astounding morning
And a tender evening which is almost primitive
And the Earth is orbiting constantly
The mouth is a stair of fire
And there is whirling of water in eye

Tardiness and fastness are not that measures of accomplishment
The destination is the ultimate destiny
And travels millions of stars in a speed, which just blink of eye
The sunset is just one footstep away
Bethlehem is one footstep far
Golgotha and cross-sprinkled Jerusalem just one footstep away

 Rezauddin Stalin

🍁

Ideal

The man who sat for a long time
In the middle of the fire
His head turned into a path

He refused thirst
Thrown away aarti
And all offers tempting

He is afraid of losing his way again
Stood in the middle of patience
And slowly turned
A waiting rock.

 Rezauddin Stalin

Rezauddin Stalin is a well-known poet in Bangladesh and beyond and is born on 22nd November 1962 in Jessore, Bangladesh.HehasdonehisBachelor'sdegreeinEconomics and MA in Political Science from Dhaka University. He is the former Deputy Director of Nazrul Institute where he was employed for 35 years. Stalin’s poems got translated into most languages in the world and he is also a well-known TV anchor and media personality in Bangladesh. Stalin is the founder and chairman of the Performing Art Center andis also the senior editor of Magic Lonthon - a literary organization.

 

Rezauddin Stalin’s total number of books are more than 100 now and his Wikipedia link is: https://en.m.wikipedia.org/wiki/Rezauddin_Stalin

He has received many awards and some accolades are:

Darjeeling Natto Chokhro Award India (1985), Bangla Academy (2006), MichealModhushudhan Dutta Award (2009), ShobhoShachi Award West Bengal (2011), Torongo of California Award USA(2012), Writers club Award California USA (2012), Badam Cultural Award California USA (2012), City Ananda Alo Award(2015), West Bengal, India, Centre Stage Barashat Award (2018), Journalist Association Award UK (2018) and Silk Road Poet Laureate Award Xi’an China (2020).

 

His Social Media links are:

Facebook: https://www.facebook.com/rezauddin22stalin

Twitter: https://twitter.com/RezauddinStalin

Instagram: https://www.instagram.com/rezauddinstalin/

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΕΣ | META-FRASTES - Project:Ελευθερία και Θάνατος

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΕΣ | META-FRASTES

Χώρα: Ελλάδα

Πόλη: Αθήνα

Συμμετέχοντες Καλλιτέχνες: Νίκη Αθανασοπούλου, Αλέξανδρος Bούτσας, Σπύρος Δελάλης, Φλώρα Ζαφειράκη, Μαρία Ζυγομαλά, Αθηνά Κάρκα, Ελευθερία Παπαδουράκη, Στεφανία Τσουπάκη, Τερίνα Χιουρέα

Συντονιστής ομάδας: Αλέξανδρος Βούτσας

Πρότζεκτ: Ελευθερία και Θάνατος

Φωτογραφία  Cover - ΔΕΛΑΛΗΣ ΣΠΥΡΟΣ

Country: Greece

City: Athens

Participating Artists: Nicky Athanasopoulou, Alexander Voutsas, Spyros Delalis, Flora Ζafeiraki, Maria Zygomala, Athina Karka, Eleftheria Papadouraki, Stefania Τsoupaki, Terina Chiourea

Team coordinator: Alexander Voutsas

Project: Eleftheria & Thanatos (Freedom and Death)

Φωτογραφία  Cover - ΔΕΛΑΛΗΣ ΣΠΥΡΟΣ

https://platformsproject.com/

ΔΕΛΤΊΟ ΤΥΠΟY

Platforms Project 2020-21

To Platforms Project 2020-21 – Independent Art Fair θα παρουσιαστεί φέτος, από τις 21 έως τις 24 Οκτωβρίου 2021 στον Εκθεσιακό χώρο «Νίκος Κεσσανλής» της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (Πειραιώς 256, TK 182 35 Αγ. Ιωάννης Ρέντης), με ένα πλούσιο και πολύπλευρο πρόγραμμα ομιλιών, βίντεο και περφόρμανς από τις συμμετέχουσες ομάδες.Στη διεύθυνση του πρότζεκτ είναι η Άρτεμις Ποταμιάνου και ο Μιχάλης Αργυρού. Την καλλιτεχνική επιμέλεια του Platforms Project 2020-21 έχει ηΆρτεμις Ποταμιάνου.

Η διεθνής έκθεση Platforms Project για ένατη συνεχόμενη χρονιά, έχει ως αντικείμενο την από κοινού αναζήτηση λύσεων σε σύγχρονα εικαστικά ερωτήματα και την ενδεικτική χαρτογράφηση της εικαστικής δράσης, όπως αυτή παράγεται σήμερα στο πλαίσιο ομαδικών πρωτοβουλιών νέων καλλιτεχνών στο διεθνές περιβάλλον της τέχνης.

Τα έτη 2020 και 2021 το Platforms Project δημιούργησε λόγω της πανδημίας, μία διαδικτυακή έκθεση το Platforms Project NET που λειτούργησε τον Μάιο του 2020 και 2021 αποτελώντας όχι απλώς μία διαδικτυακή εξέλιξη του Platforms Project- Independent Art Fair αλλά ένα ψηφιακό τόπο συνάντησης και δικτύωσης καλλιτεχνικών ομάδων από όλο το κόσμο, δίνοντας την ευκαιρία στο ευρύ φιλότεχνο κοινό, να έρθει σε επαφή με τα έργα και τους καλλιτέχνες των ομάδων. Ήταν η πρώτη διαδικτυακή φουάρ στην Ελλάδα και η δεύτερη στο κόσμο. Το Platforms Project Net 2021 επισκέφθηκαν θεατές από 82 χώρες και είχε περισσότερες από 315.000 προβολές. Το κανάλι youtube του Platforms Project έλαβε τις ίδιες μέρες πάνω από 10.000 προβολές.

Στο Platforms Project 2020-21 θα συμμετέχουν 54 πλατφόρμες από 24 χώρες, και με περισσότερους από 800 καλλιτέχνες, δημιουργώντας ένα παγκόσμιο network.

Στο Platforms Project 2020-21 θα παρουσιαστούν πλατφόρμες-ομάδες καλλιτεχνών:

ABC Gallery (Ρωσία), ACEY Europe (Ελλάδα, Κύπρος), AMV (Καναδάς), ArtCode (Ελλάδα), ARTIA GALLERY(Ελλάδα ), artplatform |elsewhere (Ολλανδία), ASSOCIATION THÈÂTRE DIONYSOS ET APOLLON (Ελλάδα, Γαλλία, Καναδά, Χιλή, Ρωσία, Σλοβενία, Αργεντινή, Βραζιλία, Βενεζουέλα, Η.Π.Α.), ATHENS STREET ART FESTIVAL (Ελλάδα), Αυτοβιογραφικά Συστήματα / Autobiographical Systems (Ελλάδα), Bcademie (Ολλανδία ), BEASTON Projects (Μ. Βρετανία), Binary art group (Κύπρος), Bureau d'art et de recherche, Roubaix (Γαλλία), Cable Depot (Μ. Βρετανία), Come alone (Ελλάδα, Γαλλία), Cube Art Editions (Ελλάδα), CYBORG/ASMA (Ελλάδα), DAS ESSZIMMER – space for art+ (Γερμανία) , D.E.U.S (Ελλάδα & Βέλγιο), ΔΙΠΟΛΑ-DIPOLA (Ελλάδα), Ed Video (Καναδάς), EN FLO (Ελλάδα), EULENGASSE (Γερμανία), Five Years & Darling Pearls & Co (Μ. Βρετανία), Fragments of truth + LaLa Art Group (Ελλάδα), Future Scenarios (Ολλανδία & Ελλάδα), GREYLIGHT PROJECTS (Ολλανδία & Βέλγιο), ID:I GALLERI (Σουηδία), IFAC Arts ( Η.Π.Α), IN VIVO (Ελλάδα), ITSONLYARTS (Ελλάδα), JAW (Μ. Βρετανία), Κ4+1 project (Ελλάδα ), Kaktos Project (Ελλάδα ), ΚΟΙΝΩΝΩ Τhe Tinos Gathering (Ελλάδα), ΚαλλιέργειαΚαλλιέργεια - CultivationCultivation (Ελλάδα ), Kunsthalle Graz - association for contemporary art (Αυστρία), Kunsthallekleinbasel (Ελβετία), Lab for Arts (Ελλάδα), METAPOLIS (Ελλάδα), ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΕΣ | META-FRASTES (Ελλάδα), Mnky Bizz Group (ΗΠΑ), Museum of Forgetting/TILT platform (Σουηδία , Ελλάδα), MUU Galleria (Φιλανδία), ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ - ORIZONTAS GEGONOTON (Ελλάδα), Penelope's webs (Ελλάδα), personal identity (Ελλάδα), Pow Wow (Ελλάδα), Project 2 (Ελλάδα), Rhythm Section (Αυστραλία, Κίνα, Γερμανία, Μεγάλη Βρετανία, Ιταλία, Ολλανδία, Ουκρανία), rosalux (Γερμανία), Sans Titre, Tourcoing (Γαλλία), SHELTER Artists Run Space (Τουρκία), TIDAL FLOW ART (Ελλάδα), Topp & Dubio (Ολλανδία), Y@oldnursery (Ελλάδα )

Παράλληλα με την παρουσίαση της έκθεσης του Platforms Project 2020-21, θα πραγματοποιηθούν ομιλίες, περφόρμανς και workshops. Το Platforms Project δεν αποτελεί μια απρόσωπη εκδήλωση αλλά μια εικαστική κοινότητα γεμάτη ενέργεια, φρεσκάδα, δίνοντας χρόνο και τόπο παρουσίασης σε μία εναλλακτική τέχνη που δεν θα μπορούσε να εκφραστεί αλλού.

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Ωράριο Platforms Project 2020-21:

Άνοιγμα έκθεσης: Πέμπτη 21 Οκτωβρίου 2021 και ώρα 16.00 – 22.00

Διάρκεια Έκθεσης: Πέμπτη 21 Οκτωβρίου 2021 έως Κυριακή 24 Οκτωβρίου 2021

Ώρες λειτουργίας:

Πέμπτη 21 Οκτωβρίου, 16.00 – 22.00

Παρασκευή 22 Οκτωβρίου έως Κυριακή 24 Οκτωβρίου, 12.00 – 21.00

Website:www.platformsproject.com

Πληροφορίες:

Άρτεμις Ποταμιάνου: τηλ.6937768769/ email: platformsproject@gmail.com

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΙΓΑΛΑΣ "ΑΝΑΛΑΜΠΕΣ" Ποιητική Συλλογή

 

Ιωάννης Σιγάλας : Αναλαμπές Εκδότης : ΠΙΚΡΑΜΕΝΟΣ Χρονολογία Έκδοσης : Μάιος 2020 Αριθμός σελίδων : 80 Διαστάσεις : 24x17 ISBN : 13 9786188488601 Επιμέλεια ΤΣΙΟΥΜΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ Ποιητική Συλλογή με ασπρόμαυρες φωτογραφίες που έχει τραβήξει ο ίδιος ο ποιητής. ΣΑΝ ΠΡΟΛΟΓΟΣ Ευχήθηκα αρμονική συμπόρευση κι ενότητα στις επιμέρους συνιστώσες του εγχειρήματος. Εις μάτην! Είθε τουλάχιστον να αποδεχθούμε κάποιον διάλογο.

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΣΥΛΛΟΓΗΣ 

ΠΟΙΗΣΗ

Σχήματα λόγου
στο πέρασμα του χρόνου
με συνέθλιψαν

-----

ΧΑΜΟΓΕΛΟ

Ο Παράδεισος.
Ένας αγρός σπαρμένος
με χαμόγελα

-----

Μια πεταλούδα
φώτισε φευγαλέα
τον χειμώνα μου

-----

Η ανεμώνη
με το χάδι της βροχής
αποφασίζει

να ξεγυμνώσει
ντροπαλά την φωτεινή της
αθωότητα

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Ιωάννης Σιγάλας ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Είναι παιδοψυχίατρος.

Του ίδιου κυκλοφορεί επίσης το φωτογραφικό άλμπουμ “Το άνθος του κάκτου” από τις εκδόσεις Πικραμένος.