Δευτέρα 2 Απριλίου 2018

Debra Bernier - Γλυπτά με υλικά της θάλασσας και της φύσης .


Υλικά της φύσης είναι αυτά που προτιμά να πιάνει στα χέρια της η Debra Bernier, καλλιτέχνης από τον Καναδά: ξύλα που έβγαλε η θάλασσα, πηλός, κοχύλια.
Με αυτά, τη φαντασία και την τέχνη της φτιάχνει εξαιρετικά «γλυπτά» επιχειρώντας να δώσει μορφή στη φύση, να απεικονίσει την ένωση του ανθρώπινου στοιχείου με τα φυσικά υλικά.
«Όταν δουλεύω με ξύλα που βγάζει η θάλασσα, ποτέ δεν αρχίζω σαν να έχω έναν λευκό καμβά. Κάθε κομμάτι είναι ήδη γλυπτό, το έχει σμιλεύσει το χάδι των κυμάτων και του ανέμου», τονίζει η ίδια. «Το ξύλο αφηγείται μια ιστορία και προσπαθώ να σκέφτομαι το ‘ταξίδι’ αυτό καθώς κρατώ το ξύλο στο χέρι μου. Επεκτείνω ή περιορίζω τις καμπύλες του και τη μορφή του, που υπάρχει ήδη, με σκοπό να δημιουργηθούν εικόνες ζώων ή ανθρώπων».
Τα γλυπτά της αντλούν έμπνευση από την αγάπη της προς τα πιο «ιερά» πράγματα στον κόσμο: τα παιδιά, τα ζώα, τη φύση. «Τα ολοκληρωμένα έργα αντανακλούν όχι μόνο τη ζωή μου, την οικογένειά μου και τα παιδιά αλλά και τον αιώνιο ιερό δεσμό που όλοι μοιραζόμαστε με τη φύση», εξηγεί.
Η Debra λάτρευε την παραλία και τους «θησαυρούς» της από μικρή και είναι ευγνώμων που μοιράζεται την αγάπη της αυτή και την τέχνη της με τους ανθρώπους. «Το μικρό κορίτσι μέσα μου βρίσκει ακόμα συναρπαστικές τις μορφές του ξύλου, τον ήλιο που λάμπει πάνω στο νερό, τις λείες γκρι πέτρες, τα αλμυρά φύκια. Η απλότητα που φέρνει μεγαλύτερη ευτυχία από την πολυπλοκότητα. Ελπίζω να το μοιραστώ αυτό με άλλους ανθρώπους», καταλήγει.https://www.newsbeast.gr/


 









  






























Περισσότερα έργα της Debra Bernier :





ΠΟΛΥΛΙΜΝΙΟ - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΗΣ ΝΕΛΛΑΣ ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΥ








Πολυλίμνιο, ένα σύμπλεγμα από λίμνες και καταρράκτες στην καρδιά της Πελοποννήσου, ένα απίστευτα όμορφο τοπίο, ένα εξαιρετικό φυσικό περιβάλλον περίπου 30 λεπτά (32 χλμ) από την πρωτεύουσα της Μεσσηνίας.
Στον Νομό Μεσσηνίας, στην κοινότητα Χαραυγή του Δήμου Μεσσήνης, βρίσκεται το Πολυλίμνιο, μια μοναδική τοποθεσία η οποία λόγω του ανώμαλου εδάφους αποτελείται από πολλές λίμνες και καταρράκτες.



Δύο χιλιόμετρα δρόμος με τα πόδια η με ΙΧ...και φτάνουμε στο απότομο καλντερίμι που οδηγεί στις λίμνες! 


Περπατώντας ένα μικρό διαμορφωμένο μονοπάτι για 5-10 λεπτά, περνώντας μέσα από πυκνή βλάστηση και με τη βοήθεια γραφικών ξύλινων γεφυριών, θα βρεθείτε σε ένα κρυφό παράδεισο από μικρές λίμνες και καταρράκτες, περικυκλωμένους από ελαιώνες και αμπέλια. 15 λίμνες με διάφορα περίεργα ονόματα όπως Μαυρολίμνα, Κάδη, Καδούλα, του Τυχερού, του Ιταλού, του Πανάγου, της Σταθούλας, καλά κρυμμένες για πολλά χρόνια, μόλις πρόσφατα έγιναν γνωστές στο ευρύ κοινό και άρχισαν να δέχονται τις επισκέψεις των φίλων της φύσης.



Το καλοκαίρι είναι πολλοί αυτοί που προτιμούν τα δροσερά νερά των λιμνών του Πολυλιμνίου για να κάνουν το μπάνιο τους, όπως για παράδειγμα στη λίμνη Καδούλα, η οποία πήρε το όνομά της από το σχήμα της που μοιάζει με καρδιά. Ο καταρράκτης, με τα νερά του να σκάνε πάνω στην επιφάνεια της λίμνης από ύψος 25 μέτρων, προσφέρει μία μοναδική εμπειρία σε όποιον τον πλησιάσει, ενώ οι πιο τολμηροί επιδίδονται σε εντυπωσιακές βουτιές από τους γύρω βράχους, στα βαθιά νερά της λίμνης.



Τα μικρά φαράγγια, η πλούσια βλάστηση και οι πανέμορφοι καταρράκτες θα μετατρέψουν μια μέσης δυσκολίας πεζοπορία 3 χιλιομέτρων σε μια εμπειρία μοναδική και αξέχαστη. Τα νερά του φαραγγιού, που έρχονται από το Μεσοπόταμο, αφού περάσουν το γεφύρι του Τζάνε, στο Πεταλίδι, χύνονται στην αγκαλιά του Μεσσηνιακού Κόλπου. Εάν κανείς ακολουθήσει το φαράγγι προς τα κάτω, θα φτάσει στη σπηλιά με τις υπέροχες πεταλούδες.



 *Αν είστε fun των βουτιών, μια ανεμόσκαλα από σκοινί θα σας οδηγήσει στο πρώτο σημείο για βουτιές. Αν είστε πιο τολμηροί, δύσβατα μονοπάτια θα οδηγήσουν ακόμη πιο ψηλά και απόκρημνα.


Μέσα στον λαβύρινθο της φύσης,η αίσθηση είναι μοναδική!






Ανεβαίνοντας προς τα πάνω,θα βρεθώ σε μια απότομη πλαγιά βραχώδη,που τον χειμώνα είναι απροσπέλαστη από τα νερά του ποταμού!



Καδούλα......έτσι λέγεται η λίμνη αυτή...



Και η λίμνη Κάδη...η μεγάλη,που πέφτει μέσα ο μεγάλος καταρράχτης....Και φυσικά ο ένας πάνω στον άλλον οι λουόμενοι στις όχθες!!


Η  Κάδη με τον καταρράχτη της...











 "Να πετύχεις μονόλογο σε όλες τις διαλέκτους του τρεχούμενου νερού..." Ο.Ελύτης




Κοτσύφια γύρω στα  κλαδιά και κίχλες τραγουδούνε,
προς τον αέρα και στο φως   σκορπούν σκοπό φαιδρό·
και τα ελάτια ολόγυρα τη   θλίψη τους ξεχνούνε,θαρρείς, 
μπροστά στο  ολόφωτο της λίμνης το νερό.
.....Κωνσταντίνος Χατζόπουλος.....






 Φύλλα φθινοπωρινά..










Το σμαραγδί χρώμα των νερών..






Οι ουρανοί του φθινόπωρου.....



























Μέτοικοι - «Τα ψεγάδια» - νέο single









Σας παρουσιάζουμε το καινούριο τραγούδι των Μετοίκων με τίτλο ”Τα ψεγάδια”, που περιλαμβάνεται στον πρώτο τους δίσκο, με ξεχωριστές συμμετοχές όπως του Γιώργου Νταλάρα και τις Αρετής Κετιμέ ο οποίος θα κυκλοφορήσει σύντομα κι επίσημα πλέον.

Η μουσική και η ερμηνεία είναι του Κωνσταντίνου Πλακίδα και οι στίχοι της Ευτυχίας Σκεύη.

Δείτε στο YouTube το βίντεο του τραγουδιού 



Επισκεφτείτε τα επίσημα social media των Μέτοικων




Καραμιχάλη Ελεονόρα
Αngels prοmotion
6906095020  














Παραμύθι για τον Αυτισμό από τα παιδιά των ΚΔΑΠ Δήμου Καλαμάτας Ράχης (6ο Δ.Σ.) και Λεΐκων , με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό ( 2 Απριλίου )


 Με αφορμή την σημερινή ημέρα 2 Απριλίου, η οποία έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου αλλά και ως Παγκόσμια Ημέρα ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό, τα παιδιά των ΚΔΑΠ Δήμου Καλαμάτας Ράχης (6ο Δ.Σ.) και Λεΐκων εμπνεύστηκαν και υλοποίησαν το δικό τους παραμύθι για τον αυτισμό με τη βοήθεια των εκπαιδευτικών τους Πρωτόπαπα Παναγιώτας και Τσιγαρίδη Θανάση.
Την εβδομάδα αυτή θα πραγματοποιηθούν σε όλα τα ΚΔΑΠ του Δήμου ανάλογες δραστηριότητες ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης για τον αυτισμό ώστε όλοι μαζί να δημιουργήσουμε μια μεγάλη αγκαλιά γι αυτά τα παιδιά και να τα βοηθήσουμε να ενταχθούν στην κοινωνία μας.


Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα μικρό παιδάκι που το έλεγαν Παύλο. Ο Παύλος πήγαινε στην πρώτη τάξη του δημοτικού. Αγαπούσε πολύ το σχολείο και ανυπομονούσε κάθε πρωί να ξυπνήσει για να πάει. 
Κάτι όμως τον στεναχωρούσε...ο συμμαθητής του ο Φώτης δε μιλούσε σχεδόν καθόλου.Έπαιζε μόνος του κάνοντας συνέχεια κάποιες περίεργες κινήσεις με τα χέρια του, ενώ όταν είχε πολλή φασαρία έκλεινε τα αφτιά του, νευρίαζε και φώναζε. Ο Παύλος δεν μπορούσε να καταλάβει τον λόγο. Κάτι για αυτισμό άκουγε από τους μεγάλους που συζητούσαν γι’ αυτόν, αλλά τι στο καλό είναι αυτός ο αυτισμός; Το μόνο που καταλάβαινε ήταν ότι δεν του άρεσε που οι υπόλοιποι συμμαθητές του κορόιδευαν τον Φώτη. Έτσι αποφάσισε να μάθει!! 
Πρώτα πήγε και ρώτησε τους γονείς του. Ο πατέρας του του είπε να μην ασχολείται με αυτά, γιατί είναι πολύ μικρός και απλά να μην πολυμιλάει στον Φώτη. Του Παύλου όμως δεν του φαινόταν και πολύ σωστό αυτό. Για αυτό αποφάσισε να ρωτήσει τον θείο του, που ήταν επιστήμονας. Κάτι περισσότερο θα ήξερε αυτός! 
Όταν,λοιπόν, πήγε και τον ρώτησε, ο θείος του του είπε: «Αυτισμός είναι μια αναπτυξιακή διαταραχή, με αποτέλεσμα το άτομο να παρουσιάζει μειωμένη κοινωνική αλληλεπίδραση, καθώς και περιορισμένη, επαναλαμβανόμενη και στερεότυπη συμπεριφορά. Α! Και τώρα που είπαμε «άτομο», με συγχωρείς αλλά πρέπει να συνεχίσω τη μελέτη του ατόμου του οξυγόνου.» 
Ο Παύλος μπερδεύτηκε ακόμα περισσότερο!! Τι είναι όλα αυτά για διαταραχές και άτομα που του είπε ο θείος του; Και τι σχέση έχει το οξυγόνο που αναπνέουμε; Μήπως τελικά ο Φώτης είχε αναπνευστικό πρόβλημα και για αυτό δε μίλαγε;
Απογοητευμένος ο Παύλος αποφάσισε να πάει να ρωτήσει τη γιαγιά του. Σαν πιο μεγάλη και σοφή, αυτή σίγουρα θα ήξερε! Άλλωστε η γιαγιά είχε τον τρόπο της να τα κάνει όλα πιο εύκολα και κατανοητά! Έτρεξε, λοιπόν, γρήγορα για να πάει να τη βρει.Μόλις τη ρώτησε, η γιαγιά του το σκέφτηκε για λίγο πριν απαντήσει. Έπειτα, γεμάτη σιγουριά, του είπε ότι ο Φώτης προφανώς δε μιλάει πολύ, γιατί τον πονάει το αυτί του! Χμμ! Λογικό του ακούστηκε αυτό, αλλά τόσο καιρό τον πονάει το αυτί του πια; Περίεργο του φαινόταν!
Έτσι αποφάσισε να ρωτήσει τον μεγάλο του αδερφό. Έξι ολόκληρα χρόνια τον περνούσε. Κάτι περισσότερο θα ήξερε! Αφού όμως έφτασε στο δωμάτιο του αδερφού του, τον είδε να παίζει βιντεοπαιχνίδια. Ακούγονταν πολύ δυνατοί θόρυβοι και ο Παύλος φώναξε δυνατά για να ακουστεί: «ΝΙΚΟ, ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΥΤΙΣΜΟΣ;». Ο Νίκος, χωρίς να διακόψει καθόλου το παιχνίδι του, του απάντησε: «Μάλλον ότι τον ενδιαφέρει μόνο ο εαυτός του. Να, όπως ο συμπαίκτης μου στο παιχνίδι! Άντε άσε με τώρα, γιατί θα χάσω!»
Πολύ μπερδεμένος πια ο Παύλος πήγε στο δωμάτιό του. Όλο το βράδυ το σκεφτόταν και το ξανασκεφτόταν. Μα ποιος θα μπορούσε να του το εξηγήσει; Τότε του ήρθε μια τρομερή ιδέα! Σκέφτηκε να πάει να ρωτήσει τη δασκάλα του. Αυτή σίγουρα θα ήξερε!
Την επόμενη μέρα πήγε πρωί πρωί στο σχολείο. Με το που είδε τη δασκάλα του, έτρεξε γρήγορα κοντά της για να τη ρωτήσει: 
- Κυρία, τι είναι ο αυτισμός; 
- Καλημέρα Παύλο! Γιατί με ρωτάς; τον ρώτησε εκείνη.
- Επειδή θέλω να καταλάβω τι έχει ο Φώτης για να γίνω φίλος του! απάντησε με ανυπομονησία ο Παύλος.
- Α! Πολύ ωραία η σκέψη σου! Λοιπόν, Παύλο μου, τα παιδιά με αυτισμό δυσκολεύονται να βρουν τον τρόπο για να επικοινωνήσουν με τα άλλα παιδιά, ενώ το θέλουν πάρα πολύ. Αντιλαμβάνονται με λίγο διαφορετικό τρόπο τα πράγματα και μπορεί να έχουν διαφορετικά ενδιαφέροντα.Για παράδειγμα, μπορεί να θέλουν να παίζουν μόνα τους.
- Δηλαδή να τον αφήσω να παίζει μόνος του; Μα εγώ θέλω να τον έχω φίλο. Τι πρέπει να κάνω; ρώτησε ο Παύλος γεμάτος απορία.
- Θα πρέπει να τον πλησιάσεις σιγά σιγά και να του δώσεις χρόνο να σε συνηθίσει, του εξήγησε η κυρία. Μπορείς να τον πλησιάσεις μιλώντας του για πράγματα που τον ενδιαφέρουν και μετά να προσπαθήσεις να τον βοηθήσεις να κάνει κι άλλα πράγματα, όπως το να παίζει με τα υπόλοιπα παιδιά.
- Χμμ… μάλιστα! Κυρία, μια τελευταία ερώτηση! Κάποιες φορές όταν έχει πολλή φασαρία κλείνει τα αφτιά του και φωνάζει, με αποτέλεσμα τα άλλα παιδιά να τον κοροϊδεύουν. Γιατί το κάνει αυτό; Τι πρέπει να κάνω;
- Παύλο μου κάποια παιδιά με αυτισμό ακούνε τους ήχους πιο έντονα απ’ ότι τους ακούμε εμείς. Ακόμα και τους μικρότερους ήχους, όπως το κλείσιμο της πόρτας, την κιμωλία στον πίνακα, ακόμη και το κελάηδημα των πουλιών. Έτσι, όταν τα υπόλοιπα παιδιά κάνουν φασαρία, πονάει το κεφάλι του και ξεσπάει. Εσύ μπορείς να πεις στα υπόλοιπα παιδιά να μη φωνάζουν ή να τον πάρεις να πάτε σε ένα ήσυχο μέρος για να ηρεμήσει.
- Ωραία αυτό θα κάνω! Ευχαριστώ κυρία!
Έτσι κι έγινε! Ο μικρός Παύλος ακολούθησε τις συμβουλές της κυρίας του και σιγά σιγά πλησίασε τον Φώτη. Ξεκίνησαν να μιλάνε για τα ενδιαφέροντά του και να παίζουν τα παιχνίδια που του άρεσαν. 
Ο Παύλος, όμως, ακόμα δεν ήταν απόλυτα ικανοποιημένος. Ήθελε να βοηθήσει τον Φώτη, ώστε να παίζουν και με τα υπόλοιπα παιδιά. Αυτή τη φορά πήγε κατευθείαν στην κυρία του και τη ρώτησε:
- Κυρία, προσπαθώ να πείσω τον Φώτη να παίξουμε με τα άλλα παιδιά, αλλά δυσκολεύεται να καταλάβει τους κανόνες που του εξηγώ συνέχεια. Τι να κάνω;
- Παύλο μου, τα παιδιά με αυτισμό για να τα βοηθήσουμε να καταλάβουν κάτι, όπως τον τρόπο ενός παιχνιδιού και τους κανόνες που πρέπει να ακολουθούν, πολλές φορές πρέπει να χρησιμοποιούμε εικόνες. Αυτές τους βοηθούν να οργανώσουν τη σκέψη τους και να θυμούνται τι πρέπει να κάνουν. 
- Α! Κατάλαβα! Θα με βοηθήσετε να ετοιμάσω μία τέτοια καρτέλα με κανόνες και εικόνες για να βοηθήσω τον Φώτη;
- Εννοείται!
Έτσι κάθισαν μαζί και ετοίμασαν την καρτέλα για τον Φώτη.
Ύστερα από λίγη ώρα…
- Ορίστε έτοιμο! Πρέπει να του το δείχνεις και να τον βοηθάς να το διαβάζει πριν ξεκινήσετε κάθε φορά το παιχνίδι. Αργότερα,μπορείς να του φτιάξεις παρόμοιες καρτέλες και για άλλα παιχνίδια.
Ο Παύλος ενθουσιασμένος έτρεξε να βρει τον Φώτη και να το δοκιμάσει. Αφού διάβασαν μαζίτους κανόνες, ξεκίνησαν το παιχνίδι με τα υπόλοιπα παιδιά. Ο Φώτης ήταν πολύ καλός και ακολουθούσε τους κανόνες. Οι δυο αχώριστοι πλέον φίλοι ήταν πολύ χαρούμενοι που έπαιζαν με όλα τα παιδιά!!

Οι μικροί μας συγγραφείς

6ο ΚΔΑΠ: Ηλιοπούλου Σταυρούλα, Μαλεύρη Ιωάννα, Νικολακοπούλου Βασιλική, Ποτηριάδη Αλεξάνδρα

ΚΔΑΠ Λεΐκων: Αθανασόπουλος Γιώργος, Κάτσος Χρήστος, Κολοκοτρώνη Έλενα, Κολοκοτρώνης Παύλος, Παναγόπουλος Δημήτρης, Παναγόπουλος Δημήτρης Πετσοπούλου Βασιλική, Πετσοπούλου Ιφιγένεια, Στυλιανόπουλος Παναγιώτης, Τσαούσης Δημήτριος- Ραφαήλ

Υπεύθυνοι Εκπαιδευτικοί

Γιώτα Πρωτόπαπα
Θανάσης Τσιγαρίδης














Κυριακή 1 Απριλίου 2018

ΗΛΙΑΣ ΠΑΡΑΘΥΡΑΣ " Σιωπή, η άλλη Μούσα "


Lorena Tinajero - Loud Silence


Μέσα στη νύχτα η Μνημοσύνη ήρθε
παρέα με τις κόρες της να με επισκεφτεί
-Βάλε κάτι να πιούμε ήρθαμε να σε δούμε.
-Καλώς τα κορίτσια!!
Σε δίσκο σκαλιστό κι ολόχρυσο
λικέρ τους πάω και δέκα κατά το πρέπον
της περίστασης κρυστάλλινα ποτήρια
Ξερόβηξε η μάνα ξέχασες τους τρόπους σου
ή να μετράς γλυκέ μου είπε χαμογελώντας
Μια , δυο , τρεις.. Έντεκα τις βγάζω
Ποια είναι η κοπέλα ψιθυριστά της λέω
-Η κόρη μου η πρώτη που την γνωρίζουν λίγοι
Η πιο σπουδαία απ' όλες ήρθα να στη συστήσω
Την κοίταξα στα μάτια πιο φωτεινή
και πιο λευκή στο ρούχο της
έμοιαζε με άνοιξη μέσα στην άνοιξη
Ανάμεσα στις άλλες
-Λοιπόν ποιο είναι τ' όνομά σου
Με κοίταξε μου χαμογέλασε
Όμως δεν είπε λέξη
-Σιωπή την λένε αετέ μου την κόρη τούτη
Χωρίς αυτήν ο Ποιητής ,ο μύστης ,ο ιερέας
ο μουσικός και ο φιλόσοφος
των αρετών θωρούνε την κορφή
Δίχως ποτέ τους να την φτάσουν
Κι ο λόγος τους και η γραφή τους
Σπίθα επάνω σε ξερόκλαδα
που δε κατάφερε να γίνει πυρκαγιά
Απότομα σταμάτησε
Ευοί Ευάν ευχήθηκε και χάθηκε μετά
Αφήνοντας μες στο δωμάτιο
Άρωμα γιασεμιού κ'  ένα χαμόγελο εντός μου

Ηλίας Παραθύρας







ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ " Έκθετοι Μονόλογοι " Ποιητική Συλλογή .


Kωνσταντίνος Κομιανός - Έκθετοι Μονόλογοι
Εκδόσεις - Γαβριηλίδης, 2018
Είδος - Ποιητική Συλλογή
σελ. 104
διαστ. 14.5 x 21.5
ISBN: 978-960-576-749-5
Έργο εξωφύλλου - Κώστας Κουκουζέλης , Πουκάμισο
Μακέτα εξωφύλλου - Κατερίνα Σισκοπούλου



Δυο λόγια για το βιβλίο 

Αν θα έπρεπε να προκρίνω έναν κυρίαρχο άξονα γύρω από τον οποίο περιστρέφεται η θεματολογία του (χωρίς να υπολείπονται άλλοι που ανακύπτουν από την δημιουργική εμπλοκή του αναγνώστη, ανάλογα με τα προσωπικά του βιώματα ή την έλλειψή τους) είναι ένας μακρύς σε πολλά επεισόδια μονόλογος του (ενός) μεταϊδεολογικού ανθρώπου. Ότι κι αν αυτό σημαίνει για τον καθένα ξεχωριστά. 
Στο βιβλίο, όπως και στα δύο προηγούμενά μου, τα ολιγόστιχα προλογίζουν το ποίημα που έπεται και είναι συγγενικού νοηματικού περιεχομένου με εκείνο. Κ. Κομιανός 

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΣΥΛΛΟΓΗΣ


ΠΑΓΙΑ ΟΦΘΑΛΜΑΠΑΤΗ

Παραισθησιόπληκτες συνήθειες
συνομολογούν στο τέλος μιας μουδιασμένης μέρας
τα ψευδή τους οράματα
Aντικρινός τοίχοςτης ενόρασής μου η αυταπάτη

Ζώντας σε μια υποφωτισμένη έρημο
στο άνευρο φως του είναι
βυθισμένος στην αδράνεια
μιας κούφιας νύχτας του υπάρχειν
το αιωρούμενο σώμα μου αναπαύεται
στην αμήχανη υποστήριξη της όασης
ενός καναπέ στο χρώμα της άμμου

Aνολοκλήρωτη ψευδαίσθηση αλήστου μνήμης
αναμνήσεων

Αύριο στην ίδια καθημερινή ρουτίνα
η κάμηλος ζωή μου θα διανύσει διψή
σαν δεύτερη φύση
και θα μετουσιωθεί την υποχρέωσή της
να διασχίσει τη μονοδιάστατη διαδρομή
σε ανυπαρξία όασης και παραισθήσεων

Και το καλοκαιρινό όνειρο, κακοκαιρία ζωής

✧  ✧  ✧  ✧
ΑΥΓΗ


Εκεί που ο θάνατος συναντά
της φτώχειας το δάκρυ
Στου άμαχου ανθρώπου την παράδοση
στο μαστίγιο της αδιαφορίας
Στου ελπιδοφόρου ορίζοντα
τη μαύρη καταιγίδα
Στων σφαγμένων αμνών το ζεστό αίμα
Στην αμείλικτη δράση
του παράλογου θερισμού των ψυχών
Στην άδικη μοίρα της αιώνιας σύνθλιψης
θα εκρήξω την πιο ισχυρή μου ιαχή
και θα ταριχεύσω ακίνητο της ζωής τον ζόφο

✧  ✧  ✧  ✧
ΑΤΡΩΤΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ

Στον ορίζοντά μου

τόξο γκρίζο
τόξο λευκό
τόξο γαλάζιο

Κι’ εξακοντίζομαι μέσα του

‘Ανεμο δίχτυ
έμπνεης πτήσης
στην απελεύθερη διαφυγή

Στο χάραμα της προσμονής

Ψυχή μου αψηλοθώρητη
πέτα ψηλά

Στο χάραμα της προσδοκίας

Ψυχή μου ανεμοπέραστη
σήκω ψηλά

Και πιάσε ρεύμα

✧  ✧  ✧  ✧

ΔΙΑΦΑΝΟ ΔΕΡΑΣ

Στο λαγούμι της ζωής φτυαρίζω
ώρες και μέρες

Κάθε φτυαριά
μερικά δράμια αυταπάτης έξω από το λάκκο
μερικούς πόντους εγγύτερος
στη σάρκα και τα οστά της ύπαρξής μου
σοδιάζοντας ότι έχω σπείρει

Και η ψυχή από ψηλά να κοιτάει
ίδια και απαράλλαχτη

‘Οπως την πρώτη μέρα που άρχισα να σκάβω

✧  ✧  ✧  ✧
ΠΛΗΓΩΜΕΝΑ ΒΗΜΑΤΑ


Ευκρινώς παραλληλόγραμμες στο σχήμα
πλάκες, κομμάτια στη σειρά τοποθετημένα
με μια ομοιομορφία διάχρονη
Και είμαι στο κατόπι τους εποπτεύοντας στιγμές

Αυτή η ακαμψία τους η δομική πώς με διαολίζει
τη στιγμή πού λυγίζω σαν κλαρί λεύκας στον άνεμο
Μια μετακίνηση αδύναμης θέλησης
όχι από ηθική αδυναμία αλλά σωματική καχεξία

Πώς ένα σώμα να σηκώσει τόσο ήθος
σφιγμένο σαν από τανάλια σε τσιμεντένιο καλούπι
οριοθετημένο από την ακατάσχετη φλυαρία
των περιορισμών μιας έκκεντρης μετακίνησης

Στην ακάνθινη γη πατούσαν ξυπόλητες οι προσμονές
πότιζε τη δίψα θειάφι - πυρομανούς ήλιου παρουσία
στου όζοντος το στρώμα απουσία - οδυνηρή
η έκθεση στην καθεστηκυία αντίληψή του·
ακρίδες μόλυναν την επιούσια αναπνοή
έραινε την τόλμη ιδρώτας κι ύστερα… έδυσαν κι’ οι πνοές

Και να η αντίθεση, θαυμάστε ένα ράκος
να περπατάει σε στιβαρό πεζοδρόμιο
✧  ✧  ✧  ✧

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ

Κρεμάσου απ’ το λαιμό σου
ακούμπα το κεφάλι-σου
στον ώμο-σου

Αφέσου με εγκατάλειψη
σε σίγουρα χέρια

Στηρίξου πάνω-σου
✧  ✧  ✧  ✧

ΚΛΙΜΑΚΑ BLUE

Είναι στιγμές που μια σειρά από νότες
τσακίζονται στη σειρά σαν μπάλες μπιλιάρδου
κι ενδιάμεσα προλαβαίνεις ν’ ακούσεις
το χτύπο της καρδιάς να βροντοφωνάζει απουσία

Ανεπιθύμητη αίγλη μοναξιάς
στην πασαρέλα του κλαμπ των ανένταχτων της ζωής·
τριγμοί στερημένης απόγνωσης - σποτ λίγων βατ
στου μισοφωτισμένου δωματίου την περιφραγμένη κυριαρχία

Κι ο αδαής πόθος γκελάρει
το δυσκολονόητο εύρος των επιθυμιών του
κόντρα στης κουρτίνας την απλωμένη αμηχανία
στο απογευματινό αεράκι των αναμνήσεων 



✧  ✧  ✧  ✧

ΟΡΙΣΤΙΚΟ

Το σκεφτόμουν καιρό κάμποσο
μα δεν ήταν η δυσκολία της σκέψης το πρόβλημα
αλλά η απόφαση της εφαρμογής της

Στο τέλος είπα να το δοκιμάσω·
να παραιτηθώ των επιθυμιών
για να με αποθυμίσουν οι απογοητεύσεις


Βιογραφικά στοιχεία 





OKωνσταντίνος Κομιανός γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά κατοικεί από τα παιδικά του χρόνια στην Κέρκυρα, όπου και εργάζεται.

Έχει εκδώσει τα βιβλία: 
Μαχόμενος έρως (Γαβριηλίδης 2014) 
και Ποιητικές αφηγήσεις (Γαβριηλίδης 2015). 

Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε ανθολογίες, λογοτεχνικά περιοδικά και στο διαδίκτυο.
























ΓΙΩΡΓΗΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ " ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ "

Πίνακας - Γιώργης Παπανικολάου 

Η δοξολογία της Άνοιξης
απλώνεται παντού...
απ' τα βρύα
και την ταπεινή περικοκλάδα,
μέχρι του πλάτανου
τα νιόβγαλτα φυλλώματα,
που βλεφαρίζοντας
διυλίζουν νότες φωτός,
συμμετέχοντας
στην μοναδική ορχήστρα
μιας συνεχόμενης
οργασμικής συμφωνίας.
"Άνω σχώμεν τας καρδίας".

(Από την συλλογή "Ακτινο-γραφία",
Εκδόσεις Σ.Ι. Ζαχαρόπουλος)
Η ζωγραφιά είναι ακρυλικό σε χαρτόνι.