ΛΙΜΝΗ ΚΕΡΚΙΝΗ - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΗΣ ΝΕΛΛΑΣ ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΥ

Η Κερκίνη είναι μια τεχνητή λίμνη που σχηματίστηκε το 1932 με την δημιουργία φράγματος στον ποταμό Στρυμόνα. Βρίσκεται στον νομό Σερρών. Αποτελεί ιδιαίτερα προστατευμένο υδροβιότοπο και τοπίο σπάνιας ομορφιάς με θέα το βουνό Μπέλες και την κοιλάδα Σερρών. Απέχει 80 χλμ. από Θεσσαλονίκη και 35 χλμ. από Σέρρες. 

Η Κερκίνη δημιουργήθηκε το 1932, όταν έγινε το φράγμα στην περιοχή του Λιθότοπου, ώστε να συγκρατεί τα νερά του ποταμού Στρυμόνα και αργότερα χρησιμοποιήθηκε σαν μέρος αποθήκευσης νερού για την άρδευση της πεδιάδας του Νομού. Το 1982, λόγω της μείωσης της χωρητικότητας της λίμνης εξαιτίας των φερτών υλών από τον Στρυμόνα, κατασκευάστηκε νέο φράγμα. Η έκταση της λίμνης ποικίλλει από 54.250 έως 72.110 στρέμ. ανάλογα με την εποχή. Θαυμασμό προκαλούν τα παραποτάμια δάση, τα νούφαρα, και η ποικιλία των ψαριών που αποτελούν και πηγή εισοδήματος για πολλούς κατοίκους της περιοχής. Η λίμνη τροφοδοτείται με νερό κυρίως από το Στρυμόνα και λιγότερο από τους Κερκινίτη και Κρούσια.

Η Κερκίνη προστατεύεται από τη σύμβαση Ραμσάρ και αποτελεί περιοχή του Ευρωπαϊκού Δικτύου «Φύση 2000» ή «Natura 2000». Στην περιοχή της Κερκίνης συναντούμε πολλά είδη θηλαστικών όπως το τσακάλι, το λύκο, την αγριόγατα, τη βίδρα, τη νυφίτσα, το ζαρκάδι, το λαγό, το αγριογούρουνο κ.λ.π. Υπάρχουν 10 είδη αμφίβιων και περίπου 20 είδη ερπετών. Η ιχθυοπανίδα είναι επίσης πλούσια αφού υπάρχουν 30 είδη ψαριών με κυριότερα τα χέλια. Στην περιοχή γύρω από τη λίμνη έχουν καταγραφεί περίπου 300 είδη πουλιών. Ο αργυροπελεκάνος και η λαγγόνα που ζουν εκεί είναι μοναδικά στον κόσμο είδη, απειλούμενα με εξαφάνιση. Υπάρχουν και πολλά σπάνια αρπακτικά όπως ο χρυσαετός, ο βασιλαετός, ο πετρίτης, ενώ η περιοχή αποτελεί μοναδικό πεδίο έρευνας σχετικά με τους υγρότοπους και τη διαχείριση τους.

Στο βάθος το όρος Μπέλες.....Εχει χαρακτηριστεί το πιο κατάφυτο βουνό ...Στους πρόποδες φύονται Δρυς,συνεχίζει με οξιές και τελειώνει με κωνοφόρα και φυσικά και με την Αλπική ζώνη στις κορυφές του!! 

 Στην φάρμα με τα βουβάλια.

Ο  ήλιος πριν την δύση του καθρεπτίζεται μέσα στα έλη..

 Τα τελευταία χρόνια η Κερκίνη γνωρίζει μεγάλη τουριστική ανάπτυξη και με την ελεγχόμενη αξιοποίησή της βοηθά και στην ενίσχυση των εισοδημάτων των κατοίκων της περιοχής. Οι σημαντικότερες απειλές για τη λίμνη, εκτός από τις φερτές ύλες του Στρυμόνα, είναι η ρύπανση του Στρυμόνα, η παράνομη υλοτόμηση, η παράνομη αλιεία, το παράνομο κυνήγι, οι επισκέψεις στις αποικίες των πουλιών που έχουν αρνητικέςσυνέπειες στην αναπαραγωγή τους και η ανύψωση αναχωμάτων που συντελεί στην ελάττωση των ειδών των ψαριών. Στη λίμνη ζει και ο μεγαλύτερος πληθυσμός βουβαλιών στην Ελλάδα: υπολογίζεται ότι ξεπερνούν τα 500. Η λίμνη και η περιοχή γύρω από αυτή προσφέρεται για περιβαλλοντική εκπαίδευση και αποτελεί ιδανικό μέρος για την ανάπτυξη του οικοτουρισμού ώστε να συγκεντρώνει πλήθος ανθρώπων που αγαπούν τις ειδικές μορφές τουρισμού και την οικολογία.

 Το πρωινό καθρέφτισμα του ήλιου μέσα στην Λίμνη...

 Σε λίγο θα βγει ο ήλιος

 Οταν ξεκινάει η μέρα σου μ αυτές τις εικόνες και ειδικά η πρώτη μέρα του μήνα..

 Η άλλη όψη της αυγής

 Η ώρα είναι 7 π.μ.

 Ενα πρωινό....κοιτάζοντας από την άλλη μεριά....Με φόντο το Μαυροβούνι..

Πρωί πρωί......με φόντο το Μαυροβούνι..

Απέναντι το Μενοίκιο όρος,πέρα από τις Σέρρες.

Από το ανάχωμα της Λίμνης Κερκίνης..

Με έναν πρωινό ουρανό ζωγραφισμένο

 Οι φτερωτοί κάτοικοι της περιοχής που αναδεικνύουν την ομορφιά της φύσης.......Και είναι πολύ πιο πολλοί απο τους δίποδους κατοίκους!!......................λιγνό πριν ανατείλει ο ήλιος!!

Χελιδόνια .

Ζευγάρια πελαργών..

 Η οροσειρά βρίσκεται βορειοανατολικά της λίμνης Δοϊράνης και έχει μήκος περίπου 60 χλμ και πλάτος 7 με 9 χλμ. Το υψηλότερο σημείο της βρίσκεται στην κορυφή Ράντομιρ (Radomir – Kalabak), στα 2.029 μέτρα, ενώ το γενικότερο υψόμετρο ποικίλει μεταξύ των 300 και 1900 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Το κλίμα της περιοχής παρουσιάζει έντονα Μεσογειακά χαρακτηριστικά.

Η οροσειρά του Μπέλες ταυτίζεται με τη δασώδη και ακατοίκητη Κερκίνη, που μνημονεύεται από τον Θουκυδίδη στην περιγραφή της πορείας του Σιτάλκη, βασιλιά των Θρακών Οδρυσών, κατά την εκστρατεία του εναντίον της Μακεδονίας (το 429 π. Χ.). Επίσης, ταυτίζεται με τον Όρβηλο ή καλύτερα αποτελούσε παρακλάδι του, αφού σύμφωνα με τον Ηρόδοτο υψωνόταν πλάι στην αρχαία λίμνη Πρασιάδα (σημ. Δοϊράνη)[1].

Η περιοχή υπήρξε το πεδίο της μάχης του Κλειδίου το 1014, η οποία αποδείχθηκε σημαντική για την πτώση της Πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, ενώ υπήρξε θέατρο μαχών κατά την Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. 

 Στο βάθος τα Ανω Ποροια!!

 Το πέταγμα των πελεκάνων!! 

Εξέδρες μέσα στο πλημμυρισμένο δάσος των Ιτιων......στο Δέλτα του Στρυμόνα!!

 Το Δέλτα του Στρυμόνα που αδειάζει μέσα στην Λίμνη Κερκίνη

 Λιμνοπούλια στις φωλιές τους..

 Στο βάθος το όρος Μπέλες....2030 μέτρα και φυσικό σύνορο με την Βουλγαρία η κορυφογραμμή  του.....

Ιτιές ...Το δάσος του Δέλτα της Κερκίνης κάποτε ήταν δεκαπλάσιο...Οταν ανάβασαν τα αναχώματα για να συγκεντρώνουν περισσότερο νερό, σιγά σιγά πέθανε και εξαφανίστηκε!!

 Η  περιοχή της λίμνης Κερκίνης,έχει υποστεί σοβαρό περιβαλλοντολογικό πρόβλημα από τις παρεμβάσεις ανεγκέφαλων Δημοτικών και Περιφερειακών αρχών που έδρασαν χωρίς επιστημονικές γνώμες !! — 

Οι κάτοικοι της λίμνης που φθίνει ο πληθυσμός τους!!Ευτυχώς που υπάρχουν οι άνθρωποι της "Οικοτουριστικηή" που τα βάζουν με θεούς και δαίμονες για την αποκατάσταση της περιοχής!!

 Φωλιά κορμοράνων  ...οι γονείς και το μικρό τους..

 Πελεκάνος σε χαμηλή πτήση.

Η οροσειρά Μπέλλες ή Κερκίνη (Βουλγαρικά: Беласица, σλαβομακεδονικά: Беласица, μτφ. Belasitsa ή Belasitza) βρίσκεται στην περιοχή της Μακεδονίας και ανήκει στην Ελλάδα (βορειοδυτικό τμήμα, σε ποσοστό 45%), στην ΠΓΔΜ (νοτιοανατολικό τμήμα, σε ποσοστό 35%) και την Βουλγαρία (νοτιοδυτικό τμήμα, σε ποσοστό 20%). Αποτελεί φυσικό σύνορο της Ελλάδας αφενός από νότο, και αφετέρου Βουλγαρίας και ΠΓΔΜ από βορρά. Στο Ελληνικό τμήμα βρίσκεται στις περιφερειακές ενότητες Σερρών και Κιλκίς. 

Η περιοχή του Μπέλλες χαρακτηρίστηκε ευρωπεριοχή το 2003. 

Το Δέλτα του ποταμού Στρυμόνα....

 Από τους πρόποδες του Μπέλες

Τα Άνω Πορρόια είναι μεγάλος οικισμός του νομού Σερρών της Μακεδονίας. Είναι κτισμένα στις υπώρειες του Μπέλες βορειοδυτικά της λίμνης Κερκίνης και έχουν 970 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 

Λιβάδια γύρω από την λίμνη Κερκίνη! 

Ο ποταμός Στρυμόνας από τον λόφο με τα λουτρά και τα χαμάμ της περιοχής!!Οκτώ χιλιόμετρα μετά,το Σιδηρόκαστρο!

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ - ΚΕΙΜΕΝΑ ΝΕΛΛΑ ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΥ 

πηγή πληροφοριών https://el.wikipedia.org/

ΗΛΙΑΣ ΠΑΡΑΘΥΡΑΣ " Αγάπη σε σνακ "

Αγάπη σε σνακ για τον δρόμο Αγάπη τσέπης για την βαρεμάρα Αγάπη των αγίων με εισαγωγικά για φτερά Αγάπη μιας χρήσης για ώρα "ανάγκης" Αγάπη του έμπορα σε προσφορά με το κιλό Αγάπη της ομάδας βρώμικη αλλά με καθαρά ρούχα Αγάπη για να λέμε Αγάπη που εκπαιδεύει, εκλογικεύει, αθωώνει Οπως βολεύει και συμφέρει Αγάπη που εγκαταλείπει δέρνει προσβάλλει Αγάπη των ευαίσθητων τεράτων Αγάπη που σε πονάει αλλά αυτή πονάει περισσότερο από εσένα Αγάπη του καλοκαιριού για τις διακοπές για να μην είσαι μόνος Αγάπη που αγαπάει με όρους Ανάλογα διαθέσεων και ευκαιριών Αγάπη του γκουρού και του γιόγκι χάδι με γάντι σεξ με καπότα Αγάπη, αγάπη, αγάπη Αν έχεις μια από όλες αυτές τις αγάπες Σίγουρα δεν αγαπάς και θέλεις αγάπη

Παρουσίαση του βιβλίου της Κατερίνας Ραμανδάνη " Βασιλιάς ή σκύλος "

Οι εκδόσεις Πνοή σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της Κατερίνας Ραμανδάνη 

Βασιλιάς ή σκύλος

Το Σάββατο 6 Μαΐου 2017, 
και ώρα 20:00
στο Polis Art cafe 
 ( Πεσματζόγλου 5 - Αίθριο Στοάς βιβλίου )

Θα μιλήσουν και θα διαβάσουν αποσπάσματα 
η Καίτη Λιανού - Ιωαννίδου , συγγραφέας , μουσικός 
και η Δέσποινα Μπλαστροπούλου , καθηγήτρια Γαλλικών 
Στο συντονισμό η Ελένη Λύτρα - Χαραρά , φιλόλογος , ποιήτρια .
Βιολί θα παίξει η μουσικός Μελίνα Γαλανού 

ΜΙΜΗΣ ΚΟΥΡΤΗΣ ' Η αυγή του Απριλομάη..."

Τώρα σαν έγειρε στο στρώμα,το κουρασμένο μου κορμί,
μακάρι θεέ μου η αγρύπνια,να μη μου βρει την αφορμή.
Γιατί αν μπει στην αγκαλιά μου,εκεί θα μείνει δεν θα βγει,
κι αρρωστημένος θ’ αντικρίσω,την ομορφότερη αυγή.

Είναι η αυγή του Απριλομάη,
άπ’ τις αυγές που δεν λησμόνησε κανείς.
Είναι η αυγή που θα με τυραννάει,
γιατί το ξέρω τώρα πια δεν θα φανείς.

Τώρα που φεύγω από το σπίτι και ξεκινώ για τη δουλειά,
στον ουρανό ξανακοιτάω,να δω τα γνώριμα πουλιά.
Θε να τους πω να τραγουδήσουν,τραγούδια για το λυτρωμό,
προτού με δούνε να γερνάω,από τον πιο πικρό καημό.
Μίμης Κούρτης (1 9 8 3 ).

Το ποίημα είναι από το βιβλίο ’’ΓΙ’ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΧΑΣΑΝΕ ΝΩΡΙΣ’’,
των εκδόσεων ‘’Α Ρ Ι Σ Τ Α Ρ Ε Τ Η ‘’.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ - ΜΙΜΗΣ ΚΟΥΡΤΗΣ 

epikouros sofista " Στην μνήμη του Αλέκου Παναγούλη "

Μάη με ευωδιά ανοιξιάτικη μυρώνεις τα νεκρά κορμιά ελπίδων ηττημένων για οράματα ανατρεπτικά που στην ζωή τόσο πολύ αγάπησαν έφηβοι εραστές του απόλυτου Μάη μια παπαρούνα αιμάτινη καρφίτσωσες στο μέρος της καρδιάς αγωνιστών που στην εαρινή σαγήνη σου υπέκυψαν Μάη ήσουν και συ μια αυταπάτη έρωτα μιας προδοσίας αύρα ανοιξιάτικη που επανέρχεται στον χρόνο να μας θυμίζει το εφήμερο των αποπλανημένων ονείρων της νιότης μας

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΔΡΑΓΟΥΝΗ " ΜΑΤΑΙΑ "

Temple of the wind  by Cestica

Το πρόβλημα ήταν στη φαντασία,

τα μάτια δεν μπορούσαν να τη ζωντανέψουν.

 Η πόλη περιβαλλόταν από τείχη

που, αν και αδιαπέραστα, δεν είχαν κανένα λόγο

να είναι εκεί. Η ιστορία παρέμεινε χωρίς ενδιαφέρον.

Οι πέτρες μιλούσαν μια στεγνή γλώσσα.

Μπορούσα να την ακούσω κάθε φορά που περιπλανιόμουν

στις αχαρτογράφητες περιοχές του ύπνου

πατώντας άμμο, κάτω από τα πόδια μου,

που κάποτε ήταν πέτρες. Μου είπαν αυτό συμβαίνει

όταν κάποιος ζει σε αυτόν τον κόσμο.

Μετέφερα ωκεανούς μέσα σε μια κορνίζα

πιστεύοντας πως έτσι η ζωγραφιά θα ολοκληρωνόταν

όμως ξεθώριασε στο πρώτο άγγιγμα της μέρας.

Στον ορίζοντα ήμουν σε θέση να διαβάσω

τα μεταβαλλόμενα σήματα των οιωνών

αποκρυπτογραφώντας μετέωρα μηνύματα διάλυσης.

Μπορούσα να περπατήσω ως την άκρη του χρόνου

και να νιώσω την ανάσα του ως μνήμη και ως δυνατότητα

να αναλώνει την ύπαρξή μου.

Συνήθιζα να βλέπω τέτοια όνειρα κάποτε, μα τώρα

υπάρχουν πόρτες στον ύπνο μου

που οδηγούν σε θεωρεία. Κάποια απ' αυτά

έχουν μαρμάρινα καθίσματα που μεγαλοπρεπώς

μου επιτρέπουν να παρακολουθώ την παρωδία

της καθημερινής αναμέτρησης.

Περιπλανιέμαι ακόμα στους καθρέφτες του παρελθόντος,

αδυνατώντας να αναγνωρίσω τον εαυτό μου.

Συναντώ στο δρόμο μου τις σκιές όλων εκείνων

που συνήθιζα να αποκαλώ ζωή μου

και τις ταρακουνώ, μα ανώφελα.

Τις ακούω να με πλησιάζουν για να μου θυμίσουν

πως η καρδιά δεν είναι παρά ένας απλός μυς,

ο ουρανός δεν είναι παρά ένα άδειο δωμάτιο.

Παλινδρομώ στα σκοτεινά τους ηχοχρώματα

μάταια περιμένοντας το εσωτερικό το φως

να ξημερώσει.

Βασιλική Δραγούνη

Η φωτογραφία είναι από http://www.deviantart.com/