ΠΗΓΗ ΔΡΟΣΟΥ “ Πυξίδα μου "

Πίνακας: Roberto Liang

Στον αρχικό της χρόνο μας κυκλώνει η Εποχή
Τοπίο αχαρτογράφητο η θωριά της
Σιγοκαίει εστέρας εύπλαστος η αβεβαιότητα
στο απροσπέλαστο γαλάζιο των καιρών
Μας γυροφέρνουν Θερμοπύλες
Σε στενωπούς ασάφειας δίχως πλοηγό
χάνεται το παρόν
Μοναδική πυξίδα ο Χρόνος
Κολλημένη ακίδα στο βόρειο σέλας των παθών
χαράζει ανήλιαστη πορεία
σε βράχο κόκκινο
Διστακτικά ακολουθούν
τα ερωτευμένα βλεφαρίσματα του Ήλιου
ανάμεσα σε σύννεφα τυφλά
Φυτρώνουν διψασμένες ρίζες οι λαχτάρες μας
στις παρυφές του αινίγματός Σου
Υδάτινοι πίδακες ένθερμων αναμνήσεων
στέρφα η γη
Mε δανεικούς ανθούς πορεύεται το καλοκαίρι

Τούτη η πραγματικότητα…
απροσάρμοστη…
πασχίζει μάταια να ταυτιστεί
με την ιδεατή Ουσία
της ανοικτής εξημερωμένης Θάλασσας…
.
Π.Δ.

ΠΕΛΕΚΟΥΔΑ ΓΡΗΓΟΡΙΑ " ΑΤΙΤΛΟ "

Artist Jake Baddeley

Ζούσε απλά κοιμόταν κάτω από τα άστρα
ταξίδευε με την φαντασία σε μέρη που
ποτέ δεν είχε πάει,
να γνωρίσει ανθρώπους δεμένους με τη γη
που κατείχαν γνώση και σοφία
γιομάτους αγάπη.

Ήξερε όμως ότι τα συναισθήματα
ήταν διαβατάρικα πουλιά
καθώς τα κοιτούσε απάνω στις επάλξεις
να σκαρφαλώνουν γαντζωμένα στη σκιά
κι απ΄τη ρωγμή του ουρανού είδε
ν΄αστράφτει σαν υγρό μέταλλο λοξή
αχτίδα φως ήλιου, άπλωσε τις παλάμες
και φτερούγισε στον ουρανό η ελπίδα
και κάηκε ...

Γρηγορία Πελεκούδα

ΙΩΑΝΝΑ ΛΑΖΟΥ " Ατιτλο "

Πίνακας - Inna Tsukakhina

Μιλάς φωναχτά
με λαρυγγισμούς
σεργιάνι βγαίνεις με το πάθος
με το μοβ σεντόνι
θανάτους κεντάς
στα παλιά στέκια σε φωνάζουν φιλαράκι
κτίζεις το υπονοούμενο
με ένστικτο κυνηγού
σέρνεις άλογα από τα χαλινάρια
απορώ πως τους μιλάς
ανακυκλώνεις με οίστρο το χαρτί
ποτέ την ίδια την ζωή
τα δεδομένα της πονάνε

αποσπερού με ξέχασες στα στέκια
να κοιτώ στις βιτρίνες
τις πράσινες τσόχες
τα ζάρια
το μοβ σεντόνι
κρεμασμένο σε καταστολή
να μου λέει παραμύθια
για πράσινα άλογα.

ΒΑΣΙΛΑΤΟΥ ΟΥΡΑΝΙΑ " ΦΙΛΙΚΗ ΘΑΝΑΤΩΣΗ "

πηγή φωτογραφίας 

Ξύπνησε από ύπνο βαθύ 
για ακόμη μία φορά
κι έρπεται μ’ αργό συριγμό.
Σκίστηκε η ραφή του δέρματος
με το ψηφιδωτό μοτίβο.
Η αλλαγή επήλθε.
Ενδύεται μ’ ώχρας χρώμα.
Προσεκτικά επιλεγμένο καμουφλάζ
τα βλέμματα να το προσπερνούν,
τον κίνδυνο να επιφέρει απαρατήρητο.

Μ’ άκρως φιλήδονη κίνηση
το θήραμά του προσεγγίζει,
τα δόντια μπήζοντας στην σάρκα.
Πόνος οδυνηρός
αναμεμειγμένος
με καυτού φιλιού αίσθηση,
εγχέοντας του θανάτου υγρό
στο αίμα.

Διάτρητη η πληγή,
που δώρισε στο σώμα.
Αποχωρεί
απ’ τον τόπο του εγκλήματος
στον ίδιο ρυθμό κινούμενο
έχοντας πλήρη συνείδηση
για τ’ αποτέλεσμα της πράξης του.

Λυπηρή η αδυναμία
έκφρασης συναισθημάτων ηδονής
αφού οι μύες στο πρόσωπο
συσπάσεις αδυνατούν να κάνουν.
Παγερό το αίμα που τ’ αποτελεί.
Καιροφυλαχτεί,
θανατώνει αισθήματα,
δεν απομακρύνεται
έως το επόμενο δάγκωμα.
Οι διδαχές του
τέτοιας συμπεριφοράς είναι.

Ιδού
η όψη της ανιδιοτέλειας,
του κατ’ επιλογήν
«εγκάρδιου» φίλου…

ΟΒ 

ΜΑΡΙΑ ΓΚΟΥΜΑ " Ατιτλο "

Φωτογραφία - Μαρία Γκούμα 

Φοράω τα καλά μου
ελπίδες
όνειρα 
χαμόγελα
Γλέντι
σε Ιούλιο θερμό
στήνουν τα κύματά μου
Το πέλαγος χορεύω μπάλο
με άσπρο μαντήλι αλμυρό
με βόλτες αναστεναγμούς
και τσαλιμάκια έρωτα
Μάτια κοχύλια με ρουφούν
γοργόνα σε ήχους αγκαλιάς
να χαίρομαι
ήλιους γυμνούς
απόρθητα φεγγάρια
βυθούς αμύθητους
Το πέλαγος μου
Ο βυθός σου
Σε συνάντηση μυστική
Ημερομηνία θανάτου το χτες
Ημερομηνία γέννησης το τώρα

Μαρία Γκούμα

ΜΑΡΙΑ ΚΑΤΕΙΝΑ " Ατιτλο "

Πίνακας - Κωνσταντίνος Γραμματόπουλος.

Αν κάποτε ζωντάνευαν οι πίνακες,

θα γέμιζε το σπίτι μου γαλάζιο,

θα πάταγα σε βότσαλα υγρά,

θα έβρεχα τα πόδια σε νερά,

θα πέταγα στις ράχες των πουλιών,

θα έφευγα ταξίδια μακρινά.

ΑΛΥΓΙΖΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ - ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ ΤΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ " ΜΑΡΙΝΑ "

ΜΙΚΡΕΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ

ΜΑΡΙΝΑ

Δώσε μου δυόσμο να μυρίσω
λουίζα και βασιλικό
μαζί μ’ αυτά να σε φιλήσω
και τί να πρωτοθυμηθώ.

Τη βρύση με τα περιστέρια
των Αρχαγγέλων το σπαθί
το περιβόλι με τ’ αστέρια
και το πηγάδι το βαθύ.

Τις νύχτες που σε σεργιανούσα
στην άλλην άκρη τ’ ουρανού
και ν’ ανεβαίνεις σε θωρούσα
σαν αδερφή τ’ Αυγερινού.

Μαρίνα πράσινό μου αστέρι
Μαρίνα φως του Αυγερινού
Μαρίνα μου άγριο περιστέρι
και κρίνο του καλοκαιριού.

THE LITTLE CYCLADES

MARINA

Give me mint and basil
and verbena to smell
as with these I would kiss you
and what first would I recall

The fountain with the doves
the Archangels’ sword
the orchard with the stars
and the well so deep

The nights that I took you to a stroll
to the sky’s other side
and I’d stare at you rising
like the Morning Star’s sister

Marina my green star
Marina light of the Morning Star
Marina my wild dove
and summertime lily.

~Odysseus Elytis, translated by Manolis Aligizakis