ΡΩΞΑΝΔΡΑ ΣΤΟΥΡΤΖΑ
Καταγόταν από άρχοντες η Στούρτζα η Ρωξάνδρα
και τη ζωή της έδεσε μ’ έναν σπουδαίο άνδρα
που κυβερνήτης έγινε στη φτωχική Ελλάδα
γιατί μέσα του έκαιγε της προσφοράς η δάδα.
Τον Καποδίστρια, θαύμασε εκείνη τον Ιωάννη
που γνώριζε μες στη ζωή να δίνει και να χάνει.
Οι δύο τους γνωριστήκανε στην τσαρική αυλή
κι ερωτεύτηκαν πολύ μέσα σε μια στιγμή.
Ο Ιωάννης σπούδασε γιατρός και νομικός
και μες στη ρωσική αυλή έγινε αποδεκτός.
Κόμης από την Κέρκυρα, έφτασε στη Ρωσία
και ο τσάρος του προσέφερε μέγιστη ευκαιρία.
Πρώτο υπουργό τον διόρισε στις υποθέσεις ξένων
μα αυτός σκεπτόταν διαρκώς τη μοίρα των σκλαβωμένων.
«Ρωξάνδρα» ,της είπε, «σε χαιρετώ, φεύγω για την Ελλάδα
γιατί το χρέος προς αυτήν με καίει σα λαμπάδα»
Η Στούρτζα το αποδέχτηκε, δεν είχε επιλογή
και δε βρεθήκανε ποτέ ξανά οι δυο μαζί.
Υπόδουλη της θέσεως της παρέμεινε πιστή
καθώς κυρία των τιμών είχε επιλεγεί.
Όταν όμως της δόθηκε κατάλληλη ευκαιρία
φρόντισε του Γένους το καλό μέσα απ’ την περιουσία.
Τους Έλληνες που έφταναν πρόσφυγες στη Ρωσία
τους περιέθαλπε ενεργά και με γενναιοψυχία .
Έστειλε ακόμα επιστολές προς την αριστοκρατία
για να συνδράμουν, όσο μπορούν, στην ελευθερία.
Η θέση της τη βοήθησε, καθώς και το όνομα της
κι ανταποκρίθηκαν πολλοί στο επείγον κάλεσμα της.
Έτσι η Ρωξάνδρα βοήθησε το έργο εκείνου να ανθίσει
γιατί το χρέος τους χώρισε και όχι η μητέρα φύση.
Ήταν αυτό που ελάττωνε τη δύσκολη απουσία
του Ιωάννη που έδειξε τόση αυτοθυσία.
Εκείνος μαυροντύθηκε στο Γένος να προσφέρει
κι από το πλήθος κρύφτηκε μη δουν ότι υποφέρει.
Μόνη του παρηγοριά οι επιστολές σε κείνη
που έδειχναν έρωτα βαθύ κι αγάπη που δε σβήνει.
Μα όταν οι εχθροί του τον σκότωσαν με ύπουλη χωσιά
το τελευταίο γράμμα του έφτασε πολύ αργά.
Μόλις εκείνη έμαθε πως ήτανε νεκρός
στα μαύρα επίσης ντύθηκε, πενθούσε διαρκώς.
Κι έτσι τα χρόνια πέρασαν στο πένθος για εκείνη
και ο άτυχος της έρωτας στην ιστορία θα μείνει.
~ Γιάννα Βλάχου ~ © All rights reserved
