ΤΑΚΗΣ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ "Υπερπόντιος δεσμός"

Στο δεύτερο μαϊστράλι δάκρυσε η Άνοιξη
στα πόδια της έλαμψαν βραχιόλια από σταγόνες
στο βάθος του ορίζοντα προσάραζαν καράβια
που έπλεαν ποντισμένα στην κουπαστή της βιοπάλης
μόνο ένας ψίθυρος κροτάλισε
και το παρόν για πάντα χάθηκε!

Κούμπωσε, ξεκούμπωσε τον βελούδινο θησαυρό της
μάζεψε τα κουρέλια της κάτω από θόλους γυάλινους
σκέφτηκε πως δεν μπόρεσε να οικειοποιηθεί το πεπρωμένο της
στο ρήγμα της φωνής έχασκε το φεγγάρι του ξεσηκωμού
στο προσκεφάλι της παλεύαν οι εξουσίες
σ΄άχρωμη γη σε κλίμακα ελάσσονα!

«Υπερπόντιος δεσμός» - ''overseas linkage'' - Takis Chronopoulos - May, 29, 2019

Φρανσουά Μπουσέ - François Boucher ( 29 Σεπτεμβρίου 1703 — 30 Μαΐου 1770 )

Ο θρίαμβος της Αφροδίτης, 1740

Boucher par Gustav Lundberg 1741

Ο Φρανσουά Μπουσέ (François Boucher, 29 Σεπτεμβρίου 1703 — 30 Μαΐου 1770) ήταν Γάλλος ζωγράφος, αντιπροσωπευτικός του ροκοκό, γνωστός για τους ειδυλλιακούς και ηδονικούς πίνακές του σε κλασικά θέματα και για τις διακοσμητικές αλληγορίες του που παρίσταναν τις τέχνες ή τα αγροτικά επαγγέλματα.

Ήταν γιος του επίσης ζωγράφου Νικολά Μπουσέ. Το 1720 έγινε μαθητευόμενος του Φρανσουά Λε Μουάν (François Le Moine). Το 1723 κέρδισε το βραβείο Prix de Rome της Γαλλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών με έπαθλο μια τετράχρονη υποτροφία στη Ρώμη. Από το 1734 εργαζόταν για την βασιλική οικία του Λουδοβίκου ΙΕ΄, και από το 1746 για τη μεγάλη προστάτιδά του, την μαρκησία ντε Πομπαντούρ. Επίσης, εκτός από ζωγράφος εργάστηκε και ως διακοσμητής, ενώ το 1755 μάλιστα ανέλαβε τη διοίκηση του βασιλικού εργοστασίου ταπισερί Γκομπλέν.

Επίσημος ζωγράφος του βασιλιά έγινε το 1765. Δούλευε σκληρά και παρήγαγε εκατοντάδες πίνακες, ενώ απέκτησε και διεθνή φήμη στην Ευρώπη.https://el.wikipedia.org/

Το Λουτρό της Αρτέμιδος, 1742

 Το Λουτρό της Αρτέμιδος (γαλλικά: Bain de Diane) είναι ένα έργο ροκοκό ζωγραφικής που φιλοτέχνησε το 1742 ο Γάλλος ζωγράφος Φρανσουά Μπουσέ (1703-1770). Ανήκει στη συλλογή του Μουσείου του Λούβρου στο Παρίσι, στην οποία εντάχθηκε το 1852.

Το 1742, στο απόγειο της δόξας του, ο Μπουσέ εκθέτει στο Σαλόνι Γάλλων Καλλιτεχνών μια σειρά από έργα, ανάμεσα στα οποία ήταν και ο συγκεκριμένος πίνακας. Αρχικά πιθανώς πέρασε στην ιδιοκτησία του Αμεντέ Κονσταντάν, για να περάσει το 1821 στην κατοχή του βαρόνου Τιμπόν. Αργότερα αποκτήθηκε από τον Κόμη ντε Ναρμπόν και ύστερα εντάχθηκε στη συλλογή van Cuyck, τελευταίο σταθμό του έργου πριν το Λούβρο.

Οι επιδράσεις της παραμονής του καλλιτέχνη στην Ιταλία, μεταξύ των ετών 1727 και 1731, είναι εμφανείς, κυρίως σε ό,τι αφορά την απόδοση της τρυφερής σάρκας των κοριτσιών. Η Άρτεμις, αγνή θεά του κυνηγιού, γυμνή εκτός από το διάδημά της σε σχήμα μισοφέγγαρου, ξεκουράζεται στην όχθη ενός ρυακιού. Έχοντας μόλις ολοκληρώσει το κυνήγι της, έχει εναποθέσει στο χώμα τα όπλα και τη λεία της και δροσίζεται συντροφιά με μία από τις νύμφες ακολούθους της στις παρυφές ενός δάσους.

Ο Ρενουάρ (1841-1919) δήλωσε ανοιχτά το θαυμασμό του για τον πίνακα αυτόν: «Είναι ο πρώτος πίνακας που με μάγεψε απόλυτα. Συνέχισα να τον αγαπώ σε όλη μου τη ζωή, όπως συμβαίνει με όλους τους πρώτους έρωτες».

Αρκετοί γνωστοί καλλιτέχνες φιλοτέχνησαν αντίγραφα του έργου (ο Μανέ το 1852, ο Φαντέν-Λατούρ το 1854, καθώς και άλλοι).https://el.wikipedia.org/

 Η αρπαγή της Ευρώπης, 1732-34

Η τουαλέτα, 1742

Αφροδίτη και Έρως, 1742

Ποιμενικό ειδύλλιο, 1747

Η τουαλέτα της Αφροδίτης, 1751

Ξαπλωμένο κορίτσι, 1752

Μαρκησία ντε Πομπαντούρ, 1756

Ο Ήφαιστος δίνει στην Αφροδίτη τα όπλα του Αινεία, 1757

Παν και Σύριγξ, 1759,

 The Four Seasons. Spring

The Four Seasons. Autumn 

The Four Seasons. Winter

The Four Seasons.Summer

 Allegory Of Music

Allegory of Painting

Portrait of Marie-Louise O'Murphy c. 1752

The Secret Message

Diana and Callisto, 1759

Rinaldo and Armida, 1734

Venus Consoling Love, 1751

 Dreaming Shepherdess

 Mars et Vénus (vers 1754)

The Bridge, 1751

Moulin à Charenton (années 1750)

Rest at the fountain

ΤΑΣΟΣ Σ. ΜΑΝΤΖΙΟΣ "ΞΕΒΑΜΜΕΝΟΙ"

Την άλλη μέρα, έβρεχε. Έβρεχε απ΄τα χαράματα. Φρόντιζε, νοικοκύρης ο ουρανός, τον κουρνιαχτό να καθαρίσει και τη αχλύ των υποσχέσεων. Μες στα ρυάκια ξεβαμμένοι, προς των ομβρίων την κατάληξη, αργά κατρακυλούσανε, οι τεχνητοί παράδεισοι. Τάσος Σ. Μάντζιος

ΛΑΜΠΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ "ΕΙΔΟΠΟΙΟΣ ΔΙΑΦΟΡΑ"

Λίγο πολύ
δεν είναι η ποσότητα
που αμφισβητείς´
είναι το δάκρυ
που φορτίζει την ελπίδα,
είν´ ο λυγμός
που αδημονεί
να βρει διέξοδο
στον πόθο.

Πολύ λίγο
ενδιαφέρονται οι πτώσεις
για το δάκρυ.
Σα κόρη
διατηρείται
μεσ´ στο βλέμμα
έστω και σα παράπονο.

ΛΑΜΠΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ
Διαυγής Αντίδραση
ΕΚΔΟΣΕΙΣ Σαββάλας 2000

Carpe "Παράθυρο Διαφυγής"

Ένα παράθυρο διαφυγής

από το εφήμερο,

από το σκοτάδι του μεσονυχτίου.

Στο βάθος μια πνοή

που αχνοφαίνεται.

Παράθυρο διαφυγής

από τους λυγμούς της ψυχής,

ένας ιδρώτας που βασανίζει

τα χρώματα του φεγγαριού.

Διαφυγή από τα γαντζωμένα στο βυθό

ναυάγια του χρόνου.

Ένα παράθυρο μισάνοιχτο

και συγχρόνως θολό

από στόματα που ζωγράφισαν

με τα χνώτα τους

την τελευταία αναπνοή της νύχτας.

Carpe.

Η Orchestra Laou Laou στην μουσική σκηνή του Ορφέα!

H Orchestra Laou Laou μπλέκει τα έγχορδα με τα χάλκινα πνευστά και την ρεμπέτικη παράδοση με τους ρυθμούς τη folk μουσικής της Μεσογείου. Φτιάχτηκε όταν συναντήθηκαν 4 μουσικοί με τελείως διαφορετικές αφετηρίες και είπαν να ενώσουν τα αγαπημένα ακούσματα και την έμπνευσή τους σε ένα κοινό project. Έχουν κυκλοφορήσει δικά τους τραγούδια, πρωτότυπα και διασκευές, έχουν συμμετάσχει σε γιορτές, φεστιβάλ, έχουν παίξει σε μικρούς και μεγαλύτερους χώρους όπως ο Σταυρός του Νότου, το Περιβόλι του Ουρανού και έχουν συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες με διάφορες αφορμές. Το σχήμα χαρακτηρίζεται από την εξωστρέφεια των χάλκινων πνευστών.

H Orchestra Laou Laou αποτελείται από τους:
Μέλιο Κατσαμάκη (τρομπέτα, φωνή)
Λεωνίδα Μαριδάκη (κιθάρα, φωνή)
Μενέλαο Μοραΐτη (τούμπα)
Λεωνίδα Παλαμιώτη (τρομπόνι)

Ώρα έναρξης 22:00
Είσοδος : 5 ευρώ
Παρασκευή 31 Μαΐου

Orfeas Live
Cafe Bar Restaurant
Φωκίωνος Νέγρη 25
Αθήνα, Κυψέλη
Τηλέφωνο για κρατήσεις 210-8668544

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΚΙΝΤΖΗ " Το φόρεμα της ποίησης"

Το φόρεμα της μάνας μου …
λαχτάρισα όταν ήμουν παιδί μικρό ,
ήταν για εμένα ένα & μοναδικό…

Μόνο η ποίηση τώρα πια …
πάνω μου εφαρμόζει σαν φόρεμα ,
στην πληγωμένη σάρκα μου κολλητό …
σαν φίλος τρυφερός ή σαν βασανιστήριο φριχτό ;

Το φόρεμα της μάνας μου …
είχε μικρό μαοϊκό γιακά
σαν ανοιξιάτικο στεφάνι γύρω από το λαιμό ,
με ένα μικρό άνοιγμα ακριβώς εκεί
που γεννιέται ή γκρεμίζεται
μιας πεταλούδας ο λυγμός …

Μόνο η ποίηση πάνω από όλα …
το θρόισμα των φτερών μιας πεταλούδας μπορεί ,
στο σύμπαν εκκωφαντικά να εκσφενδονίσει …
ύστερα … σε μιας λίμνης τα νερά
πένθιμα να βυθίσει …

Το φόρεμα της μάνας μου …
τους ώμους άγγιζε σαν χάδι , συρτό , ζεστό , ερωτικό …

Μόνο η ποίηση έτσι στην αρχή …
σε πλησιάζει , σε αγγίζει ,
σε ανατριχιάζει , σαν χάδι … φοβερό …

Το φόρεμα της μάνα μου …
είχε βαθύ κατήφορο στο στήθος ,
τόσο αποκαλυπτικό … ίσα που όμορφα το πρόβαλε …
γλυκά το περιέβαλε …
σαν γιασεμιά σε μάντρα ,
που περιμένει το άγγιγμα ή το χούφτωμα
ερωτευμένου άντρα …

Μόνο η ποίηση το ίδιο αιφνιδιαστικά …
σε αρπάζει , σε συνταράζει ,
στα σώματα - στα πνεύματα φωλιάζει
τα σωθικά ξεσκίζει
κατόπιν σαν απαλό φόρεμα αγαπημένο ,
τη γύμνια μας τυλίγει …

Το φόρεμα της μάνας μου …
ήταν πράσινο λαδί … μουντό ,
μεγάλα μαύρα λουλούδια πλέκονταν – έπλεαν
στο φόντο το σκοτεινό ,
σαν του Χιώτη τα τραγούδια ταξίδευαν
γύρω από τη μέση , την πλάτη ,
τους γλουτούς , απαλά κατηφόριζαν & άραζαν
στου γόνατου τους αρμούς …

Μόνο η ποίηση έτσι σε αρμενίζει …
στου κόσμου το κορμί ,
ανατολές - δύσεις σου χαρίζει …
όμως τις ίδιες ακριβώς …
ποτέ δεν θα τις ξαναδείς…

Το φόρεμα της μάνας μου …
κρυφά όταν έλειπε φορούσα ,
στον καθρέφτη της μπροστά …
γινόταν κάτι μαγικό, γιατί αν & ήμουν σχεδόν παιδί
αμέσως ηδονικά το άγνωστο ποθούσα …

Μόνο η ποίηση σαν τον αθώο - άγριο πόθο …
σε ξεσηκώνει - σε ξεγυμνώνει … τελειωτικά σε ξεριζώνει …

Τα φορέματα … ποτέ πια δεν τα χαζεύω …
ηδονικά μόνο τα χαϊδεύω…
Μόνο τα αίματα τώρα …
στα ποιήματα … πολύ ζηλεύω …

Δέομαι το φόρεμα της μάνας μου ,
να μπορούσα να ξαναδώ …
Δέομαι της ποίησης το χάδι ,
με ανοιγμένους τους πόρους της ψυχής μου
να μπορούσα για πάντα να γευτώ …

Κατερίνα...Σκιντζή...