ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΖΑΡΑΝΗΣ ΕΥΔΑΙΜΩΝ - Ο ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

Δώδεκα είναι η ώρα η νυχτερινή μα… είναι σε μας πολύ σημαδιακή ο κάθε νέος χρόνος που γεννιέται ο παλιός πάντοτε να λησμονιέται! Χαρές και λύπες πάνε στο παρελθόν από τώρα ο νέος χρόνος είναι παρών έρχεται ελπίδες πολλές να γιομίσει καθώς πίκρες στη πάντα θ’ αφήσει! Τώρα με μιας θα σβήσουν τα φώτα όλα μετά δε θα ‘ναι σαν και πρώτα γιατί η νέα χρονιά που θ’ ανατείλει σημάδι ελπίδας πάντα να στείλει! Ας υποδεχτούμε τώρα το νέο χρόνο να διώξουμε απ’ την καρδιά τον πόνο σαν θέλουμε με μιας αυτό μπορούμε αρκεί μόνο να μην αδιαφορούμε! Φάτε πιέτε κι’ όμορφα γλεντήστε χαρούμενοι τον χρόνο υποδεχθείτε όνειρα φτιάχνοντας πάντα μεγάλα που σαν και δαύτα δεν είναι άλλα! Το ποτήρι σας στα χείλη ανυψώστε και στη διάθεση σας χρώμα δώστε καθώς η νέα χρονιά μας προσμένει δίνοντας ειρήνη στην οικουμένη! «Ευδαίμων Συριανός»

Σαν σήμερα 31 Δεκεμβρίου

1790: Η "Εφημερίς", η αρχαιότερη διασωθείσα ελληνική εφημερίδα, αρχίζει να τυπώνεται στη Βιέννη από τα αδέλφια Μαρκίδες - Πούλιου.

1879: Ο Τόμας Έντισον (Thomas Edison) παρουσιάζει τον λαμπτήρα πυράκτωσης για πρώτη φορά στο κοινό.

1905: Πεθαίνει ο Αλεξάντερ Ποπόφ, Ρώσος φυσικός, από τους πρωτοπόρους της ραδιοφωνίας.

1992: Η Τσεχοσλοβακία διασπάται σε Τσεχία και Σλοβακία. Το συμβάν είναι γνωστό ως "Βελούδινο Διαζύγιο".

Σε μουσικό επίπεδο...

1985: Το αεροπλάνο που επέβαινε ο Ricky Nelson και η μπάντα του συντρίβεται, λόγω βλάβης, έξω από το Τέξας.

Η ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

Ένας καινούργιος χρόνος. Τι μας περιμένει; Τι θα μας φέρει; Όνειρα, φιλοδοξίες, έρωτες, αινίγματα. Κι ω φτωχά ημερολόγια που ύστερα από τόσες γιορτές τελειώνετε τις μέρες σας μέσα σ’ ένα ρείθρο.

Τάσος Λειβαδίτης - Ιανουάριος

Phylis Elinor Legh, Ο πρωτοχρονιάτικος χορός τωv υπηρετών στο Lyme Park. 1907

Κική Δημουλά - Το κοριτσάκι με τα σπίρτα

Απόγευμα πρωτοχρονιάς
ψυχή στους δρόμους.
Μονάχα κάτι γκρίζο παλαιό
καινούργιου χρόνου.

Τρέμουν από το κρύο
τα σταυροδρόμια και οι γωνίες
σφίγγονται κολλάνε να ζεσταθούν
επάνω σε αλλότριας
πατρίδας
πλανόδιους ανθοπώλες

μπουκέτα φασκιωμένα
με αγριωπό χαρτί
και η φτηνή ποιότητα
με τρύπες διανθισμένη γύρω γύρω
από αυτοδίδακτο ψαλίδι καμωμένες

όπως κι εμείς όταν παιδιά
για σχέδια πεινασμένα
σ’ εφημερίδα διπλωμένη ομοιόμορφα
μικρά τετραγωνάκια ψαλιδίζαμε
κι όπως ξεδιπλωνόταν το χαρτί
τι χαρούμενα τι αλλεπάλληλα, τι συμμετρικά
παραθυράκια διάπλατα μάς άνοιγε το μέλλον.

Απόγευμα πρωτοχρονιάς
ψυχή στους δρόμους
μόνο κλειστά μεγάλα γκρίζα παράθυρα
κι ένα φτωχό χιονόνερο που ζητιανεύει χιόνι.
(Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως, 2007)

Friedrich Ortlieb, Πρωτοχρονιά στο σπίτι του παππού. 1873

Αγγελική Σιδηρά - Πρωτοχρονιά στον οίκο ευγηρίας

Απόψε οι πιτζάμες και τα νυχτικά μείνανε απορημένα,
άδεια στα δωμάτια.
Οι γέροι έπλεαν σχεδόν μέσα στα σκούρα τους κοστούμια
με τη χαρακτηριστική γυαλάδα, να επιβεβαιώνει τις μνήμες που’χε συσσωρεύσει ο χρόνος.
Τουναντίον οι ηλικιωμένες ασθμαίνανε στα εφαρμοστά κορσάζ. Κιτρινισμένες δαντέλες στους ποδόγυρους και στα μανίκια πασχίζανε να ξεγελάσουν τους ρόζους και τις φλέβες τους.
Η προϊσταμένη έβαλε έναν δίσκο στο γραμμόφωνο.
Οι νότες ορμήσανε παρείσακτες στο θλιβερό σαλόνι.
Κάποια γριά με καπελάκι βυσσινί ξεκίνησε να κλαίει.
Ο τρόφιμος του 73 μ’ εκείνη τη θεόμουρλη του 4 άνοιξαν τον χορό. Σε λίγο ξεθαρρέψαν
και σμίξαν τα ρυτιδιασμένα μάγουλά τους. Chick
to chick! Κάποιες γριές, ελλείψει καβαλιέρων, χόρευαν
μόνες τους. Ακκίζονταν, αφύσικα κουνώντας τα κυρτωμένα τους κορμιά. Ο πατέρας ξέχασε ότι δεν θυμάται πια και άρχισε παράφωνα να μουρμουρίζει τη Ραμόνα.
Οι λίγοι επισκέπτες συγγενείς αμήχανοι κοιτάζαμε την ώρα.

Μετά κόλλησε ο δίσκος στο γραμμόφωνο κι επαναλάμβανε συνέχεια: Ραμόν, Ραμόν, Ραμόν. Αυτό σαν να τους άρεσε. Κουνούσαν ρυθμικά τ’ ασπρόμαυρα κεφάλια επιδοκιμάζοντας. Ξαφνικά κάποιος γλίστρησε στο πάτωμα. Οι περισσότεροι, νομίζοντας πως πρόκειται για νούμερο ακροβατικό, άρχισαν να χειροκροτούν. Στις 10.30’ επιτέλους η προϊσταμένη κήρυξε τη λήξη της γιορτής. 

(Από τη συλλογή «Silver Alert», εκδ. Κέδρος, 2016)

George Bernard O' Neill, Πρωτοχρονιά. 1889

ΗΛΙΑΣ ΛΑΓΙΟΣ -  Πρωτοχρονιά

Να φτάνεις ώς το 2002
μ’ ένα κοστούμι μόδας του ’30.
Να λες του μεγαλόσχημου ήλιου: «Πάντα
μου αρκεί να δύω».

Να ’ρθείς στην γκρίζα χώρα του Σημίτη,
που ένα τραπέζης κάλπικο βιβλιάριο
θ’ αλλάξεις με μισθό, τζόκερ, ωράριο,
T.V. και σπίτι.

Μ’ αλκοόλ και νύχτα, μπάτσους κι ηρωίνη,
τ’ αδέλφια σου ενοικούν πλατεία Βάθης.
Σπεύσε το δίδαγμά σου να τους μάθεις.
Οργή κι οδύνη.

Τινάζεις απ’ τα ρούχα σου στου «Φλόκα»
άμμο απ’ τους σύσκιους δρόμους της Πρεβέζης.
Με τον Μαύρο μονότονα να παίζεις
πικέτο ή πόκα.

Περιστερές φρουρούν το Παρλιαμέντο.
Φλάσαρε ν’ ανεβείς στο Κολωνάκι.
Ίσκιος με ίσκιους θα πιεις σε λιγάκι
φαρμάκι φρέντο.

Και στην Δεξαμενή ως δεις ν’ απλώνει
του κυρ Αλέξανδρου ο επενδύτης,
θα τυλιχτείς πρηνής, θύμα και θύτης,
λευκό σεντόνι.

Να μπεις απλός πελάτης στην «Εστία»
κι όπως θ’ ακούς μεταμοντέρνους ήχους
να ψιθυρίσεις δυο δικούς σου στίχους,
έτσι στ’ αστεία.

Χλομούς δαίμονες βλέπεις υπεράνω
και στα έγκατα πύρινους ανθρώπους.
Ξέρεις να με πονάς με χίλιους τρόπους,
πριν καν πεθάνω.

Να ’χουνε σβήσει γύρω σου όλες κι όλοι,
δίχως να ονειρευτούν πράσινα δάση.
Ο θάνατος, μοιραίως, τους υφαρπάσσει
μ’ άδειο πιστόλι.

Κι αν παίξεις με τις κάργες, σαν παιδάκι,
στα κεραμίδια άφωνη μια λύρα,
ίσως συμμεριστείς εκ νέου, την μοίρα
του Καρυωτάκη.
Νέα Εστία, τχ. 1741, Ιανουάριος 2002

Childe Hassam, Πρωτοχρονιά. Νυχτερινή σκηνή. Ν. Υόρκη. 1892

Κ. Βάρναλης - Πρωτοχρoνιάτικο

“Σαράντα σβέρκοι βοδινοί με λαδωμένες μπούκλες,
σκεμπέδες σταβροθόλωτοι και βρώμιες ποδαρούκλες
ξετσίπωτοι, ακαμάτηδες, τσιμπούρια και κορέοι
ντυμένοι στα μαλάματα κ’ επίσημοι κι ωραίοι.

Σαράντα λύκοι με προβιά (γι’ αυτούς βαρά η καμπάνα)
καθένας γουρουνόπουλο, καθένας νταμιτζάνα!
Κι απέ ρεβάμενοι βαθιά ξαπλώσανε στο τζάκι,
κι αβάσταγες ενιώσανε φαγούρες στο μπατζάκι.

Όξω ο κόσμος φώναζε: «Πεινάμε τέτοιες μέρες»
γερόντοι και γερόντισσες, παιδάκια και μητέρες
κ’ οι των επίγειων αγαθών σφιχτοί νοικοκυραίοι
άνοιξαν τα παράθυρα και κράξαν: «Είστε αθέοι»”
(Κ. Βάρναλης, Ποιητικά, Κέδρος)

It was Midnight on New Years Eve - Helen Bradley 

Κωστής Παλαμάς, [Ρήγισσα Πρωτοχρονιά]

Αγάπες πρώιμες, όψιμες, αλαργινοί καιροί,
τώρα και χτες, πληγές χαρές, ω ριζικά του κόσμου,
κ’ εσείς που κάπου ζήσατε, και λιώνετε νεκροί,
κ’ εσείς με μάτια ολάνοιχτα που ζείτε ακόμα εμπρός μου,

πατρίδα μου, πατρίδες μου, θύμησες, τόποι, νιάτα,
κ’ εσείς ονείρατα άστρεχτα, κ’ η ελπίδα εσύ, και ο τρόμος
κ’ η ορμή, κ’ εσείς που απάντησα και σύντυχα στη στράτα,
ή καβαλάρης στης ζωής το διάβα ή πεζοδρόμος,

καρποί που μαραγκιάσατε κ’ εσείς βλαστοί δροσάτοι,
φαντάσματα και πλάσματα, χαρίστρα μου η ψυχή.
Της ρήγισσας Πρωτοχρονιάς μεστό είναι το παλάτι,
διάπλατα σας ανοίγεται, και πλούσιοι και φτωχοί.

Ρήγας κ’ εγώ, στο ερημικό νησί μου πάντα, ορίζω
το θησαυρό που δίνεται, και δε θε να στερέψει.
-Ξένοι, δικοί μου, φίλοι μου και οχτροί μου, σας χαρίζω
τη λυρική μου σκέψη!
(Κ. Παλαμάς, Άπαντα- Η πολιτεία και η μοναξιά, εκδ. Γκοβόστης)

 "A New Years Eve Night" a painting by A. Snegirev, 1982

Δημήτρης Μανθόπουλος - Πρωτοχρονιάτικο 

Βράδυ της Πρωτοχρονιάς.
Έξω κρύο και χιονιάς
και βοριάς σφυρίζει.
Στο τραπέζι το στρωτό,
τ' αναμμένο θυμιατό
ευωδιές σκορπίζει.
Μ΄αγωνία τα παιδιά
κι ανυπόμονη καρδιά,
κάποιον καρτερούμε.
Ασπρομάλλη, γελαστό,
μ' ένα σάκο γεμιστό,
που θα μοιραστούμε.
Το ρολόι μας γυρνά
κι ο βοριάς λυσσομανά.
Τι κακοκαιρία!
Θε μου, κάνε να βιαστεί
μην τυχόν κι αποκλειστεί
μες την Καισαρεία.

"New Year´s Eve" Artist Mahmoud Sabzi

Κ. Καλλοναίου - Πρωτοχρονιά 

- Αρχιμηνιά! Καληχρονιά! Καλώς τον άρχοντά μας,
πόχει την τύχην αδερφή και την καρδιά του πλούτος!
- Βάνω το πόδι το δεξί κι όλα δεξά να πάνε!
- Σπάσε το ρόδι τ’ άλικο στη μαλλιαρή την πέτρα,
πιές απ’ τ’ αμίλητο νερό της κρυσταλλένιας βρύσης,
σκόρπα τα φύλλα της ελιάς, πες της καρδιάς τραγούδια!
- Ωσάν την πέτρα με ριζά η αγάπη να ριζώσει,
ξόρκι τ’ αμίλητο νερό ναν’ στο κακό το μάτι,
και σαν το ρόδι μ’ αγαθά το σπίτι να γιομίσει!

New Years Eve, C1876 by Granger

 Ε. Νέγρη - Ξημέρωμα Πρωτοχρονιάς

Το χιόνι πέφτει από ψηλά,
ξημέρωσε Πρωτοχρονιά,
και γέμισαν οι κλώνοι.
Ο Άη Βασίλης τη νυχτιά,
φέρνει τα δώρα στα παιδιά,
που τραγουδούν ακόμη.
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά,
σε κάθε σπίτι και γωνιά,
για να χαρούνε όλοι.

Και με τη νέα τη χρονιά,
υγεία, αγάπη και χαρά,
να ‘ρθει στη χώρα όλη.

New Year's Eve Celebration by William Hogarth.

Γιάννης Ποταμιάνος - Πρωτοχρονιά 

29 Δεκέμβρη 2012

Πρωτοχρονιά

Μεγάλος συνωστισμός

                       στους πάνω δρόμους

Έλκηθρα ανεβοκατεβαίνουν

                                        Φορτωμένα

Κι ο χιονιάς χαμογελαστός

                                 σαν Αι Βασίλης

Καίει ο βοριάς

            τα γυμνά χέρια των παιδιών

Τα μαυρισμένα

                          απ το κρύο δάχτυλα

χαϊδεύουν ένα νεογέννητο

                                           στη φάτνη

Το νεογέννητο χαμογελάει

Εγώ κλαίω γιατί βλέπω

                          τα πάθη να ‘ρχονται

Μια δεκαεξάχρονη μάνα κλαίει

                     τα βάσανα του κόσμου

Εγώ κλαίω τα δικά της βάσανα

Μέρες γιορτινές

               που η πίκρα διαστέλλεται,

όπως ο χρόνος του απελπισμένου

Ανεβοκατεβαίνουν τα έλκηθρα

           στους πάνω δρόμους

                                      γεμάτα δώρα

Κι όμως σε κάθε δρομολόγιο

                                        μας ξεχνάνε

Νύχτες στολισμένες

           που αναβοσβήνουν γιορτινά

Στους κάτω δρόμους

παιδικές καρδιές που περιμένουν

τα έλκηθρα που δεν έφτασαν ποτέ

John Lessore "New Years Eve " 

Γ. Βερίτης - Καινούργιος χρόνος

Καινούριος χρόνος πάλι ξημερώνει
και σβήνεται και χάνεται ο παλιός
μαζί του να σβηστούνε όλοι οι πόνοι
το δάκρυ μας, η λύπη, ο στεναγμός.

Καινούργιος χρόνος πάλι ξημερώνει
και λάμπει ο σκοτισμένος ουρανός
μ’ ελπίδες ο Θεός να τον χρυσώνει
και να ‘ν ευτυχισμένος και καλός.

Ελάτε να γυρίσουμε και πάλι
στην πίστη του Χριστού σαν αδελφοί
και ο χρόνος ο καινούργιος θα μας βγάλει
στης δόξας την ολόφωτη κορυφή.

Χριστέ μεγαλοδύναμε Θεέ μας
Χριστέ γεμάτε αγάπη και στοργή
χαρούμενο το χρόνο χάρισέ μας
και δώσε την ειρήνη σου στη γη.

New Years Eve in Dogville 1903
by Cassius Marcellus Coolidge

πηγές  http://latistor.blogspot.com/
http://www.andro.gr/
http://markos-arthra.blogspot.gr/
https://pampalaionero.wordpress.com/

https://elniplex.wordpress.com/

http://annagelopoulou.blogspot.gr/

Making A List is a painting by Greg Olsen 

ΕΛΕΝΗ ΚΟΦΤΕΡΟΥ - Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ

Η δική μας χώρα δεν είναι έρημη.

Όχι , όχι, αυτό δεν θα μπορούσε κάποιος να το ισχυριστεί.

Είναι μόνο ανεξερεύνητη.

Κανείς δε ζητωκραύγασε τις χαραυγές της ούτε προσκύνησε θρηνητικά τα δειλινά της.

Δεν χαράχτηκαν δρόμοι πάνω της, ούτε ανοίχτηκαν με μόχθο μονοπάτια, έτσι τα δάση της έμειναν ανεξερεύνητα και κανείς δεν μπόρεσε να φτάσει στις πεδιάδες της για να φυτέψει ούτε ένα εξωτικό φυτό.

Αντιστοίχως δεν καταγράφηκε η χλωρίδα και η πανίδα της κι έτσι όσο κι αν αναζητήσουμε δεν θα βρούμε ένα εικονογραφημένο βιβλιαράκι με σπάνια είδη πουλιών και αρωματικά φυτά.

Όσο για τα πετρώματα, τα ορυκτά, τα θαμμένα πολύτιμα πετράδια της, μένουν καλά φυλαγμένα κάτω απ’ το αφράτο χώμα της.

Την ιστορία που κουβαλούν τα επιβλητικά μεγαλόπρεπα βράχια της, την έχει καταπιεί από καιρό η θάλασσα καθώς δεν ξέρουμε τίποτε απτό, δεν έχουμε εικόνες, στοιχεία, παρατηρήσεις για να περιγράψουμε την εξαίσια τραχύτητά τους, τις τρυφερές κοιλότητες, τις κρυφές των ψαριών φωλιές τους.

Έτσι η χώρα μας γλίτωσε την εξέλιξη, την ανάπτυξη, την εκμετάλλευση, τη συναλλαγή.

Αποσοβήθηκε ο κίνδυνος από λεηλασίες, περιφράξεις, περιφρουρήσεις, μοιρασιές.

Στην κορυφογραμμή της λάμπει η απουσία της χιονισμένης πιθανότητας.

Στις παραλίες της καίνε ταπεινά οι μικρές χαμένες δυνατότητες για ανέμελες , στραφταλιστές φλόγες που θ’ άναβαν παρέες παιδιών τις νύχτες κι οι αναζωπυρώσεις της πυρκαγιάς που φούντωσε κάποτε από τις σπίθες πόθου που δημιούργησαν δυο ερωτευμένες χελώνες, έχουν με επιτυχία καταπνιγεί.

Ωστόσο, κάποιες νύχτες, τότε που τα φεγγάρια βάλλουν το σκοτάδι μ’ ένα φως λαγαρό και κρυστάλλινο, εγώ στρέφω το τηλεσκόπιο προς εκείνη την πλευρά και κατορθώνω να εντοπίσω τη μικρή πολύχρωμη σημαία που είχαμε κάποτε καρφώσει εκεί – όταν άξαφνα βρήκαμε τούτη τη χώρα- να κυματίζει περήφανα και αποφασιστικά παίζοντας με τον τρεμουλιαστό άνεμο.

Ζουμάρω κι άλλο το φακό και τη βλέπω καθαρά, να πετά ψηλά κι ύστερα να τη δέχεται πάλι πίσω προστατευτικά στο ασήμαντο πανάκι της, να την κανακεύει τρυφερά κι έπειτα να τη στερεώνει στον ισχνό ιστό της, εκείνη την αλύγιστη βεβαιότητα, ότι δεν είναι έρημη η χώρα μας.

Μόνο ανεξερεύνητη, με τη μικρή σημαία της να περιφρουρεί το όνειρο που αντέχει σ’ όλες τις ερμηνείες

Ελένη Κοφτερού

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΥΠΕΡΜΑΧΟΥ - ΑΦΑΝΗΣ ΑΣΤΕΡΑΣ

ΠΟΙΗΣΗ: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΥΠΕΡΜΑΧΟΥ
ΜΟΥΣΙΚΗ: Floating In Space (Theme) - Purple Planet
ΒΙΝΤΕΟ : ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΣΑΒΒΙΔΟΥ

ΑΦΑΝΗΣ ΑΣΤΕΡΑΣ

Ένας αφανής αστέρας
σαν ευλογία,
σκορπά φως
στις παρυφές του γαλαξία μου.
Σαν κατάρα
ζει ολομόναχος
ανάμεσα
σε διάττοντες αστέρες.
Κι εγώ,
σαν στρατηλάτης
στα καλντερίμια του φωτός,
κάθε που ξεπεζεύω,
αποζητώ την ζέστα του.
Γέρνω και ξαποσταίνω!
(Χριστίνα Υπερμάχου)

ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ –ΒΕΛΛΟΥ " Μοναχογιού φευγιό! "

Ό,τι, 'χε όλα τα πούλησε και φεύγει απ' το χωριό του άλλη ζωή να πάει να βρει σε άλλο βιλαέτι. Ο φόβος είναι φανερός , ο πόνος που τον καίει . Ποιός θα τον καλοδεχτεί σε ποιό σπίτι θα απαγκιάσει; Ποιόν στην μαύρη ξενιτιά θα εμπιστευτεί , με ποιόν κρασί θα μοιραστεί μία κουβέντα να πει ; Μην κλαις γλυκειά μανούλα του, βασανισμένη μάνα που σκίζετ' η καρδούλα σου στη σκέψη πως μισεύει και χάνεις το καμάρι σου και την παρηγοριά σου. Μείνε αητέ παρακαλείς, με τη φωνή να τρέμει με παγωμένη την καρδιά και με λυμένα πόδια. Εσύ κοπελούδα τρυφερή , γλυκιά μορφή , με μακρύ μαλλί που σαν νυχτολούλουδο μυρίζει , με γιομάτο καρπό ξέχειλο κορμί , αγκάλιασε τον νιο χαιρέτισε τον, με σαν μαυρούδι γλυκό χείλι φίλησε τον . . Βουνό ασάλευτο άκουσε μοναχογιού φευγιό , ο αποχωρισμός πληγώνει πολύ λέει αηδόνι . Πες κάτι πετροκότσυφα συ που γνωρίζεις τόσα. Μα το πουλί βουβάθηκε κι απάντηση δε δίνει. Μέχρι ο μαυροκόρακας σταμάτησε να κράζει . Tαχιά φεύγει ο νιος πριν η μέρα πάρει , σαν να ταν από κλίμα τρυφερό , το δάκρυ του πως τρέχει! Μονάχα άλογο χλιμίντρισε σε ξακουστό γεφύρι , που χωρίς καλόκαρδο αφεντικό θα μείνει. Ετούτο το χλιμίντρισμα το άκουσε ,το ακούει ο νιος γυρίζει στο χωριό παντοτινά να μείνει. ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ –ΒΕΛΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΘΟΛΟΓΕΙΟ ΠΟΙΗΣΕΩΣ 2017-2018 Εκδόσεις Όστρια

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΩΡΟΓΙΑΝΝΗΣ - 5 ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Η ΜΟΡΦΗ ΣΟΥ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ

Πέρασε πολύς καιρός
Που μας έφυγες για πάντα
Μα όπου πέσει η ματιά μας
Η δική σου είναι λεζάντα

Η μορφή σου ανάμεσα μας
Μας κοιτά και δεν μιλά
Και με νόημα μας γνέφεις
Νάρχεσθε όπως παλιά

Η σταθερή σου επωδός
Ηχεί ανάμεσα μας
Και ρίζωσαν τα λόγια σου
Στα βάθη της καρδιάς μας

Στης φυλακής την ανημπόρια
Δεν σε κρατήσανε εμπόδια
Απόδρασες γιόμα γι αλλού
Στην επικράτεια του θεού

Θα ανταμώνουμε στο μέλλον
Όταν περνάς από το νου.

ΠΕΝΤΕ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

Φόρτωσα πέντε γράμματα
Γεμάτα από αγάπη
Να διώξουν σε όλους στη ζωή
Το πόνο και το δάκρυ

Να γράφει αγάπη η όψη τους
Μες τις καρδιές να λάμπουν
Να ρίξουν φώς σαν αστραπή
Τα βάσανα να κάψουν

Να ρίξουν φως και σε αυτούς
Που κάνουν τους πολέμους
Και σπέρνουνε τον όλεθρο
Στους καταφρονεμένους

Φόρτωσα πέντε γράμματα
Τα άφησα να πετάξουν
Τον άνθρωπο από συμφορές
Για πάντα να απαλάξουν.

ΑΔΕΙΑ ΠΛΑΤΕΙΑ

Αχνά τα φώτα
Άδεια πλατεία
Σιωπούν τα δέντρα
Ωδή στα θεία
Καρέκλες άδειες
Θρηνούν απουσία
Τραπέζια πασχίζουν
Να βρουν αιτία
Τα μάτια βλέπουν
Χωρίς σημασία
Πουλάκια τρομάζουν
Κλαδί αλλάζουν
Ταράζεται η νύχτα
Στης μέρας το βήχα
Στο βάθος αχός
Βγαίνει σπαστός
Τέσσερα γκολ
Πεθαίνει ο θεός
Το λέει ο βάρδος
Στενάζουν οι νότες
Και της αγάπης
Χαμένοι ιππότες

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Του ζήτησαν και έγραψε το
βιογραφικό του
για να τους πει πούθ`έρχεται ποιος ο
προορισμός του
στη βιοπάλη από μικρός γράμματα έμαθε
λίγα
έγραφε το ψωμί με πι και ακολουθούσε
σίγμα
δεν έμαθε πώς γράφεται έμαθε πώς να
βγαίνει
μες τα γιαπιά το έβγαζε ζωή
αποσταμένη
ούζο πάντα έπινε καημούς να
επουλώσει
το νέρωνε με πίεση τα μάτια να
θολώσει
δικαιοσύνη στην ζωή δεν πρόλαβε να
νιώσει.

ΔΕΝ ΣΕ ΚΑΤΕΧΩ

Δεν σε κατέχω
Σε δρόμους τρέχω
Με δάκρυα βρέχω
Την γη και προστρέχω

Εσένα να έχω
Καημό που τον έχω
Κι όμως αντέχω
Για σένα έχω

Ελπίδα και τρέχω
Στο νου μου θα σ`έχω
Αυτό το κατέχω.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ - Christian Schloe art