Σάββατο 30 Δεκεμβρίου 2017

Σαν σήμερα 30 Δεκεμβρίου

1934: Υπογράφεται σύμβαση για την ίδρυση ραδιοφωνικού σταθμού στην Ελλάδα.


1944: Ο Ανδρέας Εμπειρίκος συλλαμβάνεται στο σπίτι του από την ΟΠΛΑ και περνά λαϊκό δικαστήριο στο Περιστέρι. Ο ΕΛΑΣ τον παίρνει όμηρο, αλλά κάπου στη Θήβα δραπετεύει. Επιστρέφει στην Αθήνα, ξυπόλητος, με πληγές και με κρυοπαγήματα στα πόδια, φοβερά εξαντλημένος.


1979: Πεθαίνει ο Ρίτσαρντ Ρότζερς (Richard Rodgers), Αμερικανός συνθέτης, συνέβαλε στην ιστορία του μιούζικαλ.



Σε μουσικό επίπεδο...

1946: Γεννιέται η Πάτι Σμιθ, Αμερικανίδα τραγουδίστρια και νονά της pank μουσικής όπως την αποκαλούσαν.



ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ - ΑΣΤΕΡΌΕΣΣΑ

Mark Spain - painting 

Σε έπλασα
στη φαντασία
σε νύχτες
πορφυρές,στου
φεγγαριού
τα σκαλοπάτια.
Αέρινη κυρά
των αστεριών
του Δια
θυγατέρα,του
έρωτα πριν σε
πλανέψει η μορφή.
Και συ γυναίκα
που σε άγγιξε
το θάμα,προτού
σε πάρουν άνεμοι
της αρπαγής,
με του φιλιού το
νάμα κοινωνούσες
απάνω στων
Θεών τις κατοικίες.

29 Δεκέμβρης 2017
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ








Παρασκευή 29 Δεκεμβρίου 2017

ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΟΓΚΟΤΣΗΣ - ΓΗ ΜΟΥ


Δεν έχει ο ουρανός κερκέλια ν΄ ανεβώ ,
την γη να την αφήσω ,
το αστρικό λουλούδι του κρυφά να μυριστώ,
πίσω να μην γυρίσω ...

Τι έχω δω την ερημιά , αδέρφι μοναχό ,
κι εξόριστο το δάκρυ
και της ψυχής μου το πηγάδι , δίχως πια νερό
κι απότιστο το στάχυ ...

Γη μου , σε πικράνανε αίματα και πολέμοι ,
εμπόροι σε ληστεύουνε και κλέφτες οδοιπόροι .
Κι όπου σκοτώνετε πουλί , ο πόνος σου θεριεύει ,
και όπου δέντρο καίγεται , η φλέβα σου στερεύει.

Γη μου , βγάλε τα μαύρα σου , κι ανθρώπους μην λυπάσαι ,
γιατί το πένθος όνειρα , δεν κάνει , να θυμάσαι !
Ύψωσε τα ελάτια σου , τις δρυς κι τα πλατάνια ,
και μ΄ αστραπές Διός και κεραυνούς , ρήμαξε τα χαϊβάνια ...


Νίκος Δημογκότσης











Σαν σήμερα 29 Δεκεμβρίου

1924: Ο Πίτερ Παν εμφανίζεται για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη, στην ομώνυμη βουβή ταινία του Χέρμπερτ Μπρένον.


1953: Καθιερώνονται στην Ελλάδα το κιλό αντί της οκάς και το μέτρο αντί του πήχη.


1986: Πεθαίνει ο Αντρέι Ταρκόφσκι, Ρώσος σκηνοθέτης του κινηματογράφου. 


Σε μουσικό επίπεδο...

1975: Κυκλοφορεί το δεύτερο πολύ γνωστό άλμπουμ των AC/DC με τίτλο T.N.T.. 



Πέμπτη 28 Δεκεμβρίου 2017

ΛΙΑ ΒΙΣΣΗ / ΑΡΓΥΡΩ ΚΑΠΑΡΟΥ -« POST LOVE» - Σχεδιασμός προγράμματος ΛΙΝΑ ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ- Παρασκευή 5 Ιανουαρίου @ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ LIVE

ΛΙΑ ΒΙΣΣΗ – ΑΡΓΥΡΩ ΚΑΠΑΡΟΥ  " POST LOVE "




Ένα βήμα πριν συναντηθούν στη σκηνή , η Λία Βίσση και η Αργυρώ Καπαρού , διαλέγουν με ενθουσιασμό τραγούδια απ΄την μουσική τους διαδρομή , αλλά και αυτά που αγάπησαν και θαύμασαν στα πρώτα τους βήματα.

Οι φωνές τους θα ενωθούν αρμονικά και θα φωτίσουν αισθήματα , αιτίες και δεκαετίες ,που το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι , ενώνει και απογειώνει τη ζωή μας.

Το πρόγραμμα σχεδίασε η Λίνα Νικολακοπούλου , συνδυάζοντας δημιουργικά τις δυνατότητες και τη δυναμική των δύο ερμηνευτριών , παράλληλα με εικόνες ΄΄Χειρολαβές΄΄ σ αυτό το μουσικό ταξίδι.

Συνοδεύει τετραμελής ορχήστρα. Πιάνο,keyboards: Ευαγγελία Μαυρίδου, Κιθάρα: Δημήτρης Παπαλάμπρου, Μπάσο: Κώστας Γκαγκαστάθης, Ντραμς: Κώστας Καλογήρου. 


Το πρόγραμμα συνοδεύει προβολή οπτικού υλικού. Επιμέλεια οπτικού υλικού: Κώστας Αυγέρης, Παναγιώτης Καραδήμας

Oι εμφανίσεις τους συνεχίζονται στην Αθήνα στην ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ LIVE τις εξής ημερομηνίες:

5 Ιανουαρίου, 2 Φεβρουαρίου

FACEBOOK EVENT



POST LOVE ΤΡΕΙΛΕΡ



ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ LIVE
Ελασιδών 6, Γκάζι
Ώρα έναρξης 22:00
Είσοδος 12 εύρω με κρασί ή μπύρα
Τηλ κρατήσεων 210-9014428

OFFICIAL LINKS

ΛΙΑ ΒΙΣΣΗ

ΑΡΓΥΡΩ ΚΑΠΑΡΟΥ









ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ " Eρωτική μέθη μέσα στην αγάπη "

A Romantic Dinner by John Gannam


Και του χρόνου...! Φωνάζει ο έρωτας με την τρυφερή, μελαγχολική νοσταλγία παλιών, ξεχασμένων εραστών στη διάρκεια του περασμένου χρόνου.

Και του χρόνου...! Επαναλαμβάνει η αγάπη σαν ηχώ με τα μάτια στο παρόν, για πρόσωπα και γεγονότα και αλλαγές, την ακριβή στιγμή που θ' αλλάξει ο χρόνος.

Ο έρωτας γλιστράει την τελευταία μέρα του χρόνου απ' την αγάπη
κι όλος ο κόσμος τον ρωτά
κι ο ένας τον άλλον ρωτά 
πρέπει να κοιμηθεί ή πρέπει να ξυπνήσει προς το τέλος του χρόνου η αγάπη ;

Τι έγινε και τι τρόμαξε τον έρωτα μέσα στη μοναξιά της νύχτας ; Ο έρωτας κοιτά με όλη τη δύναμη της καρδιάς του προς τη μισάνοιχτη πόρτα, πλησιάζει τα χείλη του στο αυτί της αγάπης και της απαντά ψιθυριστά.

Αγάπη και πίστη μαζί για την κάθε στιγμή. Μια φιγούρα στη πόρτα, τα βήματα χθες βράδυ, η δυνατή φθινοπωρινή αύρα μόλις την είδε το άπλετο φως της μέρας. Μόλις μίλησε μαζί της ο έρωτας πρόσωπο με πρόσωπο κοντά στο παράθυρο με την αγάπη που ψήλωσε δέκα πόντους το χειμώνα.

Αγάπη χάδι και άγγιγμα του πόνου καρπός. Μπορεί να ήταν αγάπη πριν από μισή ώρα, προτού ζητήσω να δω τα φιλιά της και μπορεί να είναι αγάπη μετά από μισή ώρα, όταν δεν θα τη χρειάζομαι πια. Προς το παρόν είναι απλώς ένας έρωτας που ξεχύθηκε στον ποταμό με τ’ αρώματα.

Ένας έρωτας που ίσως να γεννήθηκε στην όμορφη περιοχή της αγάπης.

Έρωτα στο φως της ημέρας η ομορφιά του χιονιά απλώθηκε τώρα πάνω στην αγάπη. Τα λουλούδια που έμαθε να ξεχωρίσει ο έρωτας με τ' όνομα τους, τα λουλούδια που έμαθε στην αγάπη δεν υπάρχουν τώρα. Τα λουλούδια κρύφτηκαν για πρώτη φορά με τον μανδύα του συναισθηματικού έρωτα.

Έρωτα στο άστρο της νύχτας υπάρχει κάποια κρυμμένη αγάπη – που είναι αρκετά σοβαρή ώστε να δικαιολογεί, και για μένα και σένα, ότι η ουσιαστικότερη απ’ όλες τις αγάπες είναι η απόλυτα ερωτική αγάπη που όλα τα υπομένει, όλα τα ελπίζει, σε μια κατάσταση πρωταρχικής αθωότητας που δεν υπάρχει.

Ας μιλήσουν απόψε τα γλυκά χείλη του έρωτα και της αγάπης αυτή την ώρα που αλλάζει ο χρόνος, εκεί στη μέση της φωτισμένης από το φεγγάρι αγάπης, εκεί - σαν να είχε ξεπηδήσει ο έρωτας μέσα από τη γη, να είχε πέσει από τον ουρανό, για να σου εκφράσουν έστω και λίγο κάτι το

ακατανόητο
παράλογο
ανήκουστο
παιδαριώδες 
έρωτα ενός αισθήματος πίστης και απιστίας
τον παράφορο
τον ειλικρινή
και τον τρυφερό
έρωτα που πλάθει στις χούφτες του την αγάπη, που δίνει ζωή, φως και μορφή στο μυστήριο της ψυχής.

Καλή Χρονιά..! Φωνάζει ο έρωτας και επαναλαμβάνει η αγάπη, σαν ηχώ με τα μάτια στο παρόν, για πρόσωπα και γεγονότα και αλλαγές, την ακριβή στιγμή που θ' αλλάξει ο χρόνος.



Xρήστος Αθανασίου

Aπόφοιτος της Βαρβακείου Σχολής. Kάτοχος πτυχίων Υποκριτικής Θεάτρου – Κινηματογράφου του Υπουργείου Παιδείας και Υπουργείου Πολιτισμού καθώς και τίτλων Μεταπτυχιακών Σπουδών και Σεμιναρίων Υποκριτικής, Σωματικού Θεάτρου, Δημιουργίας Θεατρικού Λόγου, Κορυφωμένης και Επεισοδιακής Δραματικής Δομής - Γραφής και Σημειολογίας προς την παραστασιολογία, ως επιστήμη που αναλύει σε βάθος φαινόμενα της θεατρικής πράξεως. Ακροατής – Φοιτητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστήμιου Αθηνών.

Συγγραφικό έργο:
«Λογοτεχνικές Αστραπές» ( Υπό έκδοση )
«Όταν ο ηλεκτρικός σπινθήρας φωτίζει την ζωή και το όνειρο»
«Aφιερώματα στους ταξιδευτές της υποκριτικής τέχνης» ( Υπό έκδοση )
«Η Δραματική αλήθεια και το κωμικό αθώο των Ελλήνων Ηθοποιών»
«Μίμηση Πράξεως στην 7η Τέχνη του Ουρανού»
[Επεξήγηση: Aφιερώματα των εκλιπόντων Ηθοποιών από τα τέλη του 19 ου αιώνα μέχρι σήμερα σε λογοτεχνική μορφή]










ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ " Drama, σε μια λεπτομερή σύνθεση "




Ο drama queen στο αδιέξοδο. Ο drama queen με τον αισχρό σβέρκο και o drama queen που ονειρεύτηκε να « πιάσει την καλή » στον αστερισμό της αρμονίας και της δύναμης, έπλασε όνειρα χρυσά που σαν καπνός διαλύθηκαν μέσα από τα χέρια του.

Το καλό και το ποιοτικό υπάρχει παντού στον drama. Ο ιδανικός, ο ανώτερος και τέλειος drama queen, είναι κάτι από μας. Κυκλοφορεί μέσα στο αίμα μας, κυβερνά τη σκέψη μας, και χαϊδεύει την ψυχή μας. Νιώθει την ανάγκη να διώξει από πάνω του τη λάσπη, να αγκαλιάσει τον ηθικό κόσμο που τον περιβάλλει. να διακρίνει καθαρά τις πληγές του, να επιδέσει τα τραύματά μέσα από την ζωή του. Γίνεται αγγελική φύση στη στιγμιαία πραγματοποίηση του ιδανικού του.

Αυτό που κυματίζει βδομάδες ολόκληρες κάτω απ’ το μέτωπό του drama, δεν έχει ούτε όνομα ούτε μορφή της σκέψης. Το τετράλ ύφος του, οι εκφράσεις του, τα λεγόμενά του, η επιμονή του, η στάση του σώματός του, ακόμα και οι χειρονομίες του, χαρακτηρίζονται από μια υπερβολική θεατρικότητα.

Οι κινήσεις του προδίδουν, μια σκληρή και συνάμα αποφασιστική συναισθηματική ευφυΐα. Μια αμφιλεγόμενη αύρα μεγαλομανίας που φλυαρεί και ονειρεύεται. Μια δραματικότητα που περιγράφεται με τον drama queen.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση βέβαια έχουμε έναν Drama King, που μπορεί να μεταλλάσσεται και να επιβιώνει μέσα από ευκαιριακές καταστάσεις. Για τον drama, αξία έχει η παρατήρηση, η σιωπή, ο έρωτας για καθετί. Να μην φοβάται. Κανείς να μη φοβηθεί. Γεύεται την άμιλλα σαν τον ύστατο νέκταρ της ζωής. Συντηρεί το άρωμα των ξεθωριασμένων μ’ ένα βλέμμα κι ένα χαμόγελο.

O drama queen δεν σηκώνει τα χέρια ψηλά και αυτό απαιτεί να κάνεις κι εσύ. Όχι γιατί το λέει και το πρεσβεύει, αλλά γιατί έτσι είναι. Δεν βλέπει πάρα μια εικόνα. Την εικόνα του. Δεν ακούει άλλη φωνή. Παρά μόνο τη φωνή του. Είναι ολόκληρος απορροφημένος απ' αυτήν. Όλος ο άλλος κόσμος του είναι αδιάφορος.

Δεν τον ενδιαφέρει ούτε αυτό που κυκλοφορεί ως δεδηλωμένο ή κρυφίως ως το " κάτι άλλο ", ερήμην των πάντων. Δεν κοιτάει έξω από τον δρόμο του. Δεν ρίχνει ματιές στο πλάι. Απ' το στόμα του φεύγουν μπαλόνια φουσκωμένα με αέρα και μπλέκονται τα λόγια. Οι χορδές της λύπης του σπάνε και η φωνή του κόβεται σ’ ένα λυγμό για ένα μοναδικό πρόσωπο που λατρεύει και δεν παίζει κωμωδία με σκωπτική ειρωνεία.

Πολλά πράγματα τον καλούν κατά καιρούς. Υπάρχουν όμως μυστικά που δε θα πληροφορηθεί ποτέ. Γρατζουνίζει με οίστρο το χαρτί την επιβίωση του άναρχου που χορεύει πίσω από το πρόσωπο, πέρα από το όνομα, πιο βαθιά από το εγώ, εκείνου του καταστρεπτικού δωρικού Drama King που υπάρχει και ζει κάτω από την ταλαιπωρημένη του ψυχή.

Είναι σίγουρα πάντως ένας άνθρωπος ιδιαίτερος και ακομπλεξάριστος, που δεν φοβάται να τρομάξει. Δεν φοβάται να κάνει λάθος. Δεν φοβάται να εκτεθεί. Δεν φοβάται γενικά να αφεθεί και να υπάρξει μέσα στον εαυτό του. Θέλει να στρατεύεται. Θέλει να γίνεται χωροφύλακας. Θέλει να περπατά επάνω σε ένα σχοινί και να κρεμιέται ανάποδα.

Μοιάζει με σχοινοβάτη που δεν περπατά στο τεντωμένο σκοινί που συνδέει δυο κοντάρια, αλλά σε πολλά επιμέρους τεντωμένα σκοινιά που δεν συνδέονται με τίποτα.

Ανοίγει και κλείνει τη βεντάλια των ιδιαιτεροτήτων και των γούστων με μεγάλη ευκολία. Καταγράφει διαρκώς κινήσεις, βλέμματα, συμπεριφορές, αντιδράσεις, γεύσεις και οσμές του κόσμου. Ποτέ δεν ξέρει τι θα χρειαστεί να ανασύρει απ' τα αρχεία του, ώστε να δημιουργήσει ο drama queen το «νέο ήθος» πολιτισμού. Μια συντεχνία από άλλους χώρους απ’ όπου γεννιούνται τα πιο παράξενα και πιο φανταστικά χρώματα.

Ο δρόμος του drama queen είναι ένας αγώνας καθημερινός που παλεύει να μη τον φάει. Κάθε φορά τον μετατρέπει, τον ξεγελάει, τον γνωρίζει. Παλεύει όμως να τον ξορκίσει. Τον χαϊδεύει, τον αγκαλιάζει, μιλάει μαζί του, του κάνει δώρα, τον ξεγελάει πολλές φορές και τέλος τον νικάει.


Xρήστος Αθανασίου

Aπόφοιτος της Βαρβακείου Σχολής. Kάτοχος πτυχίων Υποκριτικής Θεάτρου – Κινηματογράφου του Υπουργείου Παιδείας και Υπουργείου Πολιτισμού καθώς και τίτλων Μεταπτυχιακών Σπουδών και Σεμιναρίων Υποκριτικής, Σωματικού Θεάτρου, Δημιουργίας Θεατρικού Λόγου, Κορυφωμένης και Επεισοδιακής Δραματικής Δομής - Γραφής και Σημειολογίας προς την παραστασιολογία, ως επιστήμη που αναλύει σε βάθος φαινόμενα της θεατρικής πράξεως. Ακροατής – Φοιτητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστήμιου Αθηνών.

Συγγραφικό έργο:
«Λογοτεχνικές Αστραπές» ( Υπό έκδοση )
«Όταν ο ηλεκτρικός σπινθήρας φωτίζει την ζωή και το όνειρο»
«Aφιερώματα στους ταξιδευτές της υποκριτικής τέχνης» ( Υπό έκδοση )
«Η Δραματική αλήθεια και το κωμικό αθώο των Ελλήνων Ηθοποιών»
«Μίμηση Πράξεως στην 7η Τέχνη του Ουρανού»
[Επεξήγηση: Aφιερώματα των εκλιπόντων Ηθοποιών από τα τέλη του 19 ου αιώνα μέχρι σήμερα σε λογοτεχνική μορφή]