ΧΑΡΙΤΩΝ ΓΙΩΤΑΚΗΣ - ΤΟ ΣΚΛΗΡΟ ΑΓΓΙΓΜΑ ΤΟΥ ΦΙΛΙΟΥ ΣΟΥ.
Είδος - Μυθιστόρημα.
Εκδόσεις - Εκών.
Μάρτιος 2020.
Σελίδες - 616.
Το μυθιστόρημα αυτό πραγματεύεται τις σχέσεις των δύο φύλων. Οι επαφές τους –συναισθηματικές και σαρκικές– περιγράφονται με απόλυτο ρεαλισμό! Ταυτοχρόνως, αναλύονται σε βάθος ο ψυχισμός, το εγκεφαλικό υπόβαθρο και τα αίτια των προαναφερομένων συμπεριφορών των πρωταγωνιστών χαρακτήρων του εν λόγω έργου. Η καταιγιστική δράση πλαισιώνει τα δρώμενα του μυθιστορήματος, επιβεβαιώνοντας τον κανόνα ο οποίος ορίζει ότι τα άτομα τα οποία βιώνουν την απόλαυση μέσα από έντονους και παθιασμένους ρυθμούς ζωής, έλκονται μοιραία και από την περιπέτεια οποιασδήποτε μορφής…
(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Ο Αγαθάγγελος Πέτροβας είναι ένας άνθρωπος με έντονα πάθη. Ανήκει σε εκείνη την κατηγορία των ανδρών, οι οποίοι λατρεύουν το γυναικείο κορμί και αρνούνται να φανταστούν τη ζωή τους χωρίς τη θηλυκή παρουσία. Παντρεμένος και σχετικώς ευκατάστατος, όταν δεν απασχολείται με την εργασία του, επιδίδεται με πάθος στο κυνήγι γυναικών. Αμέτρητες οι θηλυκές υπάρξεις που υπέκυψαν στις ψεύτικες υποσχέσεις του, όπως αμέτρητες και εκείνες που τον απέρριψαν. Το ασταμάτητο κυνήγι του έρωτα κάποια στιγμή ρίχνει στα δίχτυα του ακόμη μια παντρεμένη, όμως μοναδικής ιδιοσυγκρασίας γυναίκα, την Ελπίδα. Η φλογερή ένωσή τους θα τους οδηγήσει να βιώσουν μια απίστευτη ερωτική περιπέτεια, ανάγοντας τη σεξουαλική πράξη σε έναν μαγικό πόλεμο εξουσίας και υποταγής, στον οποίο όλα επιτρέπονται.
Ο Αγαθάγγελος όμως, δεν είναι ένας συνηθισμένος άνδρας. Ο κίνδυνος αποτελεί για εκείνον την πεμπτουσία της ζωής. Η πραγματική του ταυτότητα, καλά κρυμμένη, τον οδηγεί να ζει στην κόψη του ξυραφιού βιώνοντας την κορύφωση της απόλαυσης του κινδύνου. Η σύζυγος του Αγαθάγγελου αξιολογώντας για χρόνια τη συμπεριφορά του, αρχίζει να τον υποψιάζεται. Η Ελπίδα με την έμπειρη ματιά της θεωρεί ότι η ζωή του εραστή της είναι πολύ διαφορετική από εκείνη που ο ίδιος της παρουσιάζει. Όμως και οι δύο αυτές γυναίκες έχουν έναν τρομακτικό λόγο ο οποίος τις ωθεί να εξετάσουν εσπευσμένα την ταυτότητα του Αγαθάγγελου. Έξαφνα, τα πρόσωπα της κρυφής ζωής του θα εμπλακούν δημιουργώντας δυσάρεστες ανατροπές, και οι αποκαλύψεις τις οποίες θα βιώσουν όλα τα μέλη αυτού του ετερόκλητου συνόλου, θα είναι πιο φρικαλέες απ’ όσο μπορούσαν να υποθέσουν…
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ
…αυτός, γνώριζε την πρωτόγνωρη για κείνην εξουσία, που της ασκούσε, και είχε σκοπό να εκμεταλλευθεί κάθε ίχνος της ύπαρξής της με όποιον σεξουαλικό τρόπο επιθυμούσε ο ίδιος. Εκείνη δεν άντεχε στην ιδέα της ολοκληρωτικής κατάκτησης και ότι θα έπρεπε να δεχθεί την ανελέητη λαφυραγώγηση του κορμιού της από τον νικητή αυτής της πανάρχαιας μάχης των δύο φύλων. Βρισκόταν σε τέτοια συναισθηματική σύγχυση που δεν ήξερε τι την πονούσε περισσότερο· η σάρκα ή η ψυχή;
Η αναπνοή της είχε γίνει ταχύτερη και ακουγόταν σαν να μπαινόβγαινε όχι σε πνεύμονες αλλά σε ένα εργοστάσιο παραγωγής βλέννης, ανησυχώντας κάθε λογικό άνθρωπο. Λογικός άνθρωπος! Ποιος σου είπε, όμως, ότι ο έρωτας χτίζεται με λογική; Ο έρωτας σιχαίνεται τη λογική, τον κουράζει και τον τελματώνει. Ω, Θεέ μου πόσο βαρετή είναι η λογική!
Η γυναίκα είχε αφήσει το κεφάλι της να γείρει προς τα κάτω με το στόμα πλέον μονίμως ανοικτό, με το κάτω χείλος της να έχει κρεμάσει και μια υγρή, ελαστική κλωστούλα σάλιου να στάζει στο στρώμα. Ο «επιβήτορας» πίσω της αφήνιαζε όλο και περισσότερο και η γυναίκα άρχισε να ακουμπά τα όρια της αντοχής της στον πόνο και στην απόλαυση. Σήκωσε με δυσκολία το κεφάλι της και συγκεντρώνοντας όσες δυνάμεις της είχαν απομείνει, κοιτώντας μέσα απ’ τον καθρέφτη, χώθηκε στα μάτια του. Σ’ αγαπώ, ίσως να ήθελε να ψελλίσει, αλλά δεν τόλμησε. Εκείνος την άρπαξε με το δεξί του χέρι απ’ τα μαλλιά και της ακινητοποίησε το κεφάλι πίσω αναγκάζοντάς την να κοιτάξει το ταβάνι και τότε…
«Μου ανοίγετε παρακαλώ;» ακούστηκε μια ευγενέστατη ανδρική φωνή συνοδεύοντας το αίτημα με μερικά απαλά χτυπήματα στην ξύλινη επένδυση της πόρτας.
«Από τη reception, για ένα πρόβλημα με την κράτησή σας» συνέχισε η φωνή, επαναλαμβάνοντας τα χτυπήματα αυτή τη φορά κάπως πιο δυνατά. Σιωπή… σιωπή παντού… Τα πάντα σώπασαν. Οι εραστές, το ξενοδοχείο, η επαρχιακή πόλη, οι θεοί που τους παρακολουθούσαν και περίμεναν το σινιάλο του αρχιγελωτοποιού τους για να επιδοθούν σε άκρατο γέλωτα άνευ προηγουμένου, με τη φάρσα που είχαν στήσει στα δύο δημιουργήματά τους. Όλοι. Τα μάτια του άνδρα άστραψαν, όχι πια από ηδονή.
Ποια κράτηση; Τι πρόβλημα να έχει δημιουργηθεί σε μια προπληρωμένη, ανώνυμη ημιδιαμονή των τεσσάρων ωρών; σκέφτηκε αυτός…
Απόσπασμα Β:
…«Πες “ένα λεπτάκι, σας ανοίγω”» τη διέταξε ψιθυριστά.
«Μα, τι έγινε, δεν…» απόρησε, αλλά το άκρως απειλητικό βλέμμα του τη διέκοψε.
«Κάνε ό,τι σου είπα» της είπε χαμηλόφωνα, αλλά και πολύ επιθετικά, σχεδόν τρίζοντας τα δόντια του. Τον γνώριζε μερικούς μήνες, αλλά είχαν συνδεθεί τις τελευταίες εβδομάδες και οι συναντήσεις τους με ολοκληρωμένες επαφές μετριούνταν στα δάκτυλα του ενός χεριού. Έτσι, δεν μπορούσε να προβλέψει τις αντιδράσεις του σε κάθε μία κατάσταση, και γι’ αυτό δεν διακινδύνευσε να του φέρει αντίρρηση. Ίσως να γινόταν τραγικά απρόβλεπτος.
«Ένα λεπτάκι, σας ανοίγω» υπάκουσε, περιμένοντας να δει την εξέλιξη αυτής της περίεργης σκηνής.
Ο σύντροφός της, που είχε ήδη βρεθεί στο μπάνιο –το οποίο βρισκόταν δίπλα στην είσοδο του δωματίου–, στάθηκε λίγο πιο μέσα από το κάσωμα της πόρτας του και παραμόνεψε. Στο αριστερό του χέρι κρατούσε, σαν βρόγχο, την τυλιγμένη μαξιλαροθήκη. Με το δεξί του χέρι πάτησε το πλήκτρο ξεκλειδώματος του στρογγυλού πομόλου και τραβήχτηκε αστραπιαία πίσω. Η πόρτα ανοίγοντας μετακινήθηκε ελάχιστα εκατοστά προς τα μέσα και σταμάτησε. Η σκιά της «φωνής» χώθηκε επιφυλακτική στο δωμάτιο, όμως ο κάτοχός της δεν την ακολούθησε αμέσως. Στάθηκε για λίγο και αποφασίζοντας αιφνιδιαστική είσοδο, εφόρμησε στο εσωτερικό με βιασύνη. Όμως ο αιφνιδιασμός είναι κοινόχρηστη ενέργεια, γεγονός που σημαίνει ότι μπορεί να τον επιτύχει το ίδιο καλά –αν όχι και καλύτερα– και η αντίπαλη πλευρά. Ο «υπάλληλος» έκανε να τρέξει προς το μέρος του κρεβατιού, όμως αυτός τον σταμάτησε τυλίγοντάς του την μαξιλαροθήκη στον λαιμό, σέρνοντάς τον ταυτοχρόνως προς το μπάνιο. Με μια κλεφτή ματιά διαπίστωσε ότι ο εφοδεύων ήταν μόνος του και με μια σιγανή κλωτσιά ώθησε την πόρτα για να κλείσει. Αμέσως έσφιξε τον βρόγχο γύρω απ’ τον λαιμό του άτυχου άνδρα, με αποτέλεσμα εκείνος να αρχίσει να βγάζει κακαριστές κραυγούλες και να χτυπιέται σαν ψάρι στο αγκίστρι. Με συντονισμένες ταχείες κινήσεις, τον έσυρε στο εσωτερικό του δωματίου και λύνοντας τη λαβή του την οποία είχε εφαρμόσει με τη μαξιλαροθήκη, άρχισε να τον γρονθοκοπά σε όλο τον άνω κορμό του αποφεύγοντας το πρόσωπο. Η γυναίκα, η οποία προ ολίγου καθόταν και ανέμενε στο κρεβάτι σαν τη Γοργόνα της Κοπεγχάγης, τώρα είχε τιναχθεί πίσω βάζοντας τα χέρια της στο στόμα για να κρύψει την απύθμενη έκπληξή της, αλλά και για να εμποδίσει τις καταιγίδες ουρλιαχτών να δραπετεύσουν καθώς παρακολουθούσε τα δρώμενα ανήμπορη να αντιδράσει. Όταν βρήκε ξανά την επαφή της με τον υπαρκτό κόσμο, ξέσπασε σε φωνές.
«Σταμάτα Άγγελε, θα τον σκοτώσεις, σταμάτα» ικέτευσε και δάκρυα έτρεξαν απ’ τα μάτια της. Ο εραστής της την κοίταξε βλοσυρά, σημάδι ξεκάθαρο ότι δεν έπρεπε να ξαναμιλήσει και κυρίως να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια χωρίς τη δική του εντολή…
Βιογραφικό:
Ονομάζομαι Χαρίτων Γιωτάκης. Γεννήθηκα, μεγάλωσα και ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στην Αθήνα, όπου και διαμένω μόνιμα. Για λίγα χρόνια έζησα στην Κέρκυρα, όπου έλαβα μουσικές σπουδές.
Είμαι ελεύθερος επαγγελματίας και ασχολούμαι επίσης με τον αθλητισμό και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Προηγούμενα έργα μου, είναι τα μυθιστορήματα:
«Τιμωρία, η λέξη των θεών» εκδόσεις Εκών
και
«Οι άγγελοι αγαπούν τους αμαρτωλούς» εκδόσεις Εκών,
και τα ιστορικά μυθιστορήματα:
«Σπαρτιάτες οι σκλάβοι του Πολέμου» εκδόσεις Χριστάκη
και
«Εμαυτόν και μετά απάντων» εκδόσεις Εκών.
