Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

ΘΟΔΩΡΟΣ ΚΑΛΑΜΠΟΥΚΑΣ - κγ΄ (Από την "Αντοχή των υλικών")


Φωτογραφία  - Θ. Καλαμπούκας  από τη Νέα Πέραμο Καβάλας.

Θα ήταν όμορφος αυτός ο ήλιος
με τα ματωμένα χρώματα του Ιουλίου
που ξεψυχάει από έρωτα
αν τον συνόδευε ο αργός σκοπός κάποιας κορνέτας.
Καλή μου, ας σοβαρευτούμε λίγο.
Δεν είναι ο έρωτας παιχνίδι για το πινέλο ενός ζωγράφου
ούτε αποτέλεσμα μονομανίας ενός νέγρου μουσικού.
Κυρίως -- να μη το ξεχνούμε -- στο τέλος φέρνει οδύνη
κάποτε θάνατο ή έστω σιωπή.
Λογάριασες ποτέ τι μένει όταν εξαντληθεί το πάθος;
Αυτή είναι η πιο πραγματική στιγμή.
Ντύσε την τώρα αν το θέλεις,
μ' αυτά τα χρώματα του ήλιου.
Εγώ ποτέ μου δεν αρνήθηκα
ότι η ζωή είναι μια μυθολογία.
Αν όμως ήδη το γνωρίζεις
γύρνα και δες τον ήλιο μ' άλλα μάτια
και βάψε με τα πιο σκούρα χρώματα της δύσης
τις μαύρες κόχες γύρω από τα δικά μου μάτια
και χάρισέ μου
χάρισέ μου, αν μπορείς, έναν δικό μου μύθο.
Θ.Κ. (Από την "Αντοχή των υλικών")





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου