Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

Carpe " Παγωμένα Προσωπεία "

Πίνακας - Paul Klee
Χάραμα είναι μα εγώ δε ζω χάραμα είναι, τα βλέφαρά μου ο ήλιος ήρθε για να ανοίξει μα εγώ δε ζω. Νεκρό κουφάρι η ψυχή μου που σκυλεύθηκε και σύρθηκε από τους "δυνατούς" ως λάφυρο των παγωμένων προσωπείων τους. Πετάχτηκε στο σωρό των υπολοίπων κουφαριών εντός των τειχών της πόλης τους! Φαντάζουν υπερήφανοι για το κατόρθωμά τους που νεκρούς μάζεψαν σωρό αυτούς που σήκωσαν το βλέμμα τους για λίγο ουρανό, το χάραμα αυτός ο ουρανός είναι δικό τους. Πτώματα των ψυχών εντός του τείχους της πόλης, λοιμό θα φέρουν... και οι "δυνατοί" στους "αδυνάτους θα προστρέξουν στο φόβο μη χάσουν τη βολή τους! Χάραμα θάναι μα δε θα μπορούν τα βλέφαρά τους για να ανοίξουν Νεκρά κουφάρια "δυνατών" θάχει γεμίσει η πόλη τους απ'το λοιμό που έφερε η ανίερη ψυχή τους. Εντός των τειχών της πόλης κείτονται πια... σωρό τα παγωμένα προσωπεία ! Carpe




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου