Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016

ΑΘΩΣ ΧΑΤΖΗΜΑΤΘΑΙΟΥ " Χαμένες αγάπες "

john william waterhouse - almond blossoms

Η αμυγδαλιά άνθισε στο μικρό κήπο
Κι όλα άλλαξαν
Όλα πήραν ένα χρώμα γιορτινό
Δυο σπουργίτια παιχνιδίζουν στα κλαδιά της
Μια μέλισσα χοροπηδά γύρω απ’ τα μπουμπούκια της
Μια πεταλούδα φτερουγίζει στα άσπρα και ροζ της χαμόγελα
Οι χαμένες αγάπες
Ξαναζούν στα βελούδινα άνθη
Φέρνοντας στη μνήμη
Χαμόγελα και πίκρες
Τραγούδια και θρήνους
Κι μαργαρίτα όπου να’ ναι θα ξεμυτίσει
Φορώντας το χρυσάφι της χαμόγελο
Κι η μικρή καρδιά που ξαγρυπνά στο σεντόνι του έρωτα
Θα τρέξει στον κήπο
Το γυμνό της στήθος θα πάλλεται  περίεργα
Καθώς μαδάει ένα- ένα τα πέταλα της
Για να μάθει το μυστικό που κρύβει στο χαμόγελο τους
Πόσα όνειρα ζουν στη σιωπή του χειμώνα
Ποσά όνειρα ξεψυχούν στη παγερή του ανάσα
Οι χαμένες αγάπες
Μετρούν το χρόνο μας με χαμόγελο
Πικρό θλιμμένο χαμόγελο
Μιας επαναστατημένης νιότης.







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου