Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2016

ΤΖΟΥΛΙΑ ΠΟΥΛΗΜΕΝΑΚΟΥ "ΑΝΕΜΟΣ "


Ήσουν εσύ η λέξη
στο ερμητικά κλειστό συρτάρι,
μέσα στο ξεχασμένο λεύκωμα
της περασμένης νιότης.

Και ξαφνικά, ο αέρας της ψυχής
φύσηξε φως απέραντο
και τα γράμματα αναδύθηκαν
απ’ το σκοτεινό τους πέρασμα
κι ήρθαν στου νου το λογισμό,
σαν σύννεφο,
ακροβατώντας...

Και μ’ ένα Άλφα αθάνατο
-όχι στερητικό, μα κεφαλαίο-
σαν αιμάτινη ροή στις φλέβες,
ξεκινάς την πορεία σου στο άπειρο...
Κι έπειτα στέλνεις νάμα θεϊκό
με το Νι της νοσταλγίας
και του νόστου την ελπίδα.

Ζωγραφίζεις με χρώματα του έρωτα
το Έψιλον της ουράνιας ευτυχίας
και ταξιδεύεις μ’ ένα Μι μεθυστικό,
σα μαϊστράλι σε ταξίδι αλαργινό,
παρέα με το Όμικρον του ονείρου,
ολάκερο το σύμπαν ν’ ανταμώσεις...

Κι ύστερα,  πρόβαλε η θεία σιγή,
ψίθυρος σιγανός το Σίγμα,
στην αέρινη ψυχή σου ακουγόταν...

Τέλος, ζήλεψε το θαυμαστικό
κι ήρθε περήφανο κοντά σου να σταθεί,
ν’ αγγίξει την πνοή σου,              
με τα φτερά σου να υψωθεί... 
                                          
                         Εσύ, ο Α Ν Ε Μ Ο Σ!


ΤΖΟΥΛΙΑ ΠΟΥΛΗΜΕΝΑΚΟΥ
ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ «ΑΠΡΟΣΜΕΝΗ ΑΝΟΙΞΗ»-2016





1 σχόλιο:

  1. ΝΑ ΒΑΛΩ ΚΙ ΕΓΩ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑ, ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΘΑΥΜΑΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΠΕΡΟΧΟ ΣΤΙΧΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ ΤΟΥ ΣΤΗΣ ΑΠΑΙΤΗΤΙΚΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!!ΜΠΡΑΒΟ, ΜΠΡΑΒΟ, ΜΠΡΑΒΟ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή