Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2015

ΝΙΟΒΗ ΙΩΑΝΝΟΥ " ΖΑΝΕΤ "

photo © Johanna Knauer
Έχεις δίκιο τελικά … ψεύτικα είναι όλα .Κι εγώ ψεύτικη είμαι … όχι ψεύτρα …ψεύτικη …δε λέω ψέματα όμως ο τόπος μου είναι αυτό το κενό με τις ποδοπατημένες μαργαρίτες …αυτό αγάπησα με όλες μου τις αισθήσεις … όμως ποιος πίστεψε ποτέ σ΄ ένα κενό με ποδοπατημένες μαργαρίτες … Ηλίθιοι …και ποιος σας είπε πως θέλησα ηδονοβλεψίες στο κενό μου … ποιος σας είπε πως μου αρέσει να μαζεύω σαλιωμένα αποτσίγαρα από τις διεστραμμένες ανάσες σας … γι αυτό πάντα έλλειπα όταν σας κοίταζα στα μάτια…δεν ήθελα κανείς σας να μ΄ακολουθήσει εκεί … είναι δική μου αυτή η μοναξιά , ολότελα δική μου ... μιλάω,γελάω, σωπαίνω , κρυώνω, διψάω , αγαπάω, υποφέρω ... μόνο εκεί εξιστορώ τη σάρκα μου κομμάτι κομμάτι χωρίς να φοβάμαι πως κάποιος από σας θ΄απλώσει το μιαρό του χέρι τάχα να επουλώσει τις πληγές της. Κλέβοντας αγαπάτε άνθρωποι …κλέβοντας αγαπάτε …βυθίζετε τον άλλο μέσα σας μ΄ένα μειλίχιο χαμόγελο εκκωφαντικής κατανόησης και του τρώτε τα σωθικά αργά και μεθοδικά …ροκανίζετε την ψυχή του αφήνοντας τον που και που ν΄ανασαίνει όσο από το οξυγόνο από την αρχή του είχατε παραχωρήσει υπολογίζοντας λίγο περισσότερο για τον τελευταίο ρόγχο… ναι, το φινάλε θα πρέπει να διαθέτει την αίγλη μιας επαναστατικής πράξης … είναι το φινάλε που εσείς επιλέξατε για κείνον όταν αποφασίσατε πως πρέπει να σας εμπιστευτεί … έτσι νιώσατε δυνατοί καλοί μου άνθρωποι … δυνατοί όντας γεμάτοι από τις ψυχές που κατασπαράξατε γιατί έπρεπε με κάθε τρόπο να υποστηρίξετε την ανθρώπινη υπόσταση στο άδειο σας κουφάρι. Πόσο σας αγαπώ … πόσο σας μισώ …πόσο σας λυπάμαι …
νιοβη ιωαννου
http://niovi-ioannou.blogspot.com/






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου