Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΟΥΧΑΣ " Γράμμα στους Μάκαρες " Ποιητική Συλλογή

Δημήτρης Μούχας  '' Γράμμα στους Μάκαρες ''
Είδος - Ποιητική Συλλογή 
Εκδόσεις - ΛΥΚΟΦΩΣ 
Εξώφυλλο - Σχέδιο του Δ. Μούχα  επιμελημένο από την ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΤΖΟΥΓΑΝΑΤΟΥ

Μάκαρες, ονόμαζαν στην αρχαιότητα, τους θεούς ή τους φιλοσόφους οι οποίοι είχαν θεαθεί το Φως ή την Αλήθεια και ήταν Μακάριοι δηλαδή, ευδαίμονες.




Βιογραφικό ( Γεννήθηκα στο πουθενά )

Γεννήθηκα στο πουθενά

Στη Γη δύσκολα πάταγα

Κι’ είχα όνειρα πολλά.

Πολύ κλεινόμουν όπως και τώρα.

Μου αρέσουν τα βότανα

Και διδάσκομαι την θεραπεία τους

Με έλκει ο Σωκράτης κι’ αυτό που σήμερα

Ονομάζουν ‘’ εσωτερισμό ‘’

Μα τελευταίως κατάλαβα ότι είναι

Θέματα άκρως προσωπικά και εύκολο ν’ αποκοπείς.

Επικεντρώθηκα στην ψυχοθεραπεία

Γιατι εκεί μαθαίνεις τον άνθρωπο πραγματικά.

Απ’ αυτόν ξεκινάει η Φύση.

Έχω γεμάτη ενέργεια

Που σήμερα χτίζω για τα καλά.

Συνειδητοποίησα, πως θέλω να αξιοποιώ

Τον χρόνο μου▪ βοήθησαν πολύ και τα Γραπτά.

Δεν γράφω μόνο ποίηση

Γράφω και άρθρα – ας πούμε φιλοσοφικά –

Όχι τόσο απ’ τα διαβάσματα

Μα από βιώματα εσωτερικά.

Μου αρέσουν τα λογοπαίγνια

Τα αθλητικά παιχνίδια,

Περπατάω ώρες και χιλιόμετρα

Του μυαλού να φεύγουν τα σκουλήκια

Που σ’ αγκυλώνουν στη θεσούλα σου

Και σε γυρνούν στα ίδια.

Γεννήθηκα μέσα στο Φως

Δεν γνώρισα μιζέρια,

Από χρήματα ας ειν’ καλά οι γονείς

( είπαμε τώρα κτίζω ).

Τώρα αντιμετωπίζω με Χαρά τις πληρωμές

Ας ειν’ καλά που το μπορούσαν…


Οπισθόφυλλο - Μείξη από τρία ποίηματα




ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΣΥΛΛΟΓΗΣ 

Το Δαιμόνιο τους Σωκράτους

Αφηρημένα

κοιτάς τον χώρο

και σκαλίζεις τις πληγές.

Ξάφνου κάτι

εντοπίζουν οι κεραίες της Ψυχής...

κάποιον ήχο άπειρα

μακρινό

η κάποια Φωνή με αίσθηση

από άλλο Κόσμο...

Τότε η Ψυχή κορδώνεται

σαν με κάποια ύπαρξη να συνδέεται ερωτική,

γ’ αυτό την πιάνει μανία

και δύσκολα αποσπάται.

Κυλάει κάποιο δάκρυ

χωρίς γιατί,

το σώμα χάνεται με σπασμούς

σαν κάτι να θέλει να ελευθερωθεί

κ' εσύ έχεις χαθεί από το

περιβάλλον το απτό,

και βλέπεις πια με υπεραισθήσεις...

σαν να σε έβαλλαν κάποιες

δυνάμεις τον χορό

για να συνομιλήσετε σιωπηλά.

Τότε ξεπροβάλλει κάποια Ιδέα

μέσα από το Χάος

και συγκινείσαι 

γιατι αναγνωρίζεις

τις ποιότητες της πλήρους

συστάσεως του Είναι...

- το Δαιμόνιο του Σωκράτους...-

που παραμένει διαχρονικό στο αίμα σου...

Y.Γ: Ξυπνάς, γυρνάς στο ψεύδος…

****
Κβαντική Συνειδητότητα ( Ο Μέγας Κβαν ή ΠΑΝ...)

Κοιτάζω τα Κβάντα πως περνούν

από την Οθόνη του μυαλού

σαν σελίδες βιβλίου που ξεφυλλίζω

και διαλέγω πια μου ικανοποιεί

την Βούληση Εκπλήρωσης

την οποία στάλθηκα να εξυπηρετήσω.

Έχω την Δύναμη να συλλέγω τις Kαθαρές Πληροφορίες

στον Χωροχρόνο και να εστιάζω σε εκείνο

που θέλω, γνωρίζοντας ότι κάποια στιγμή

θα υλοποιηθεί και στον κόσμο της Ύλης.

Στα ψηλά έχει συμβεί ήδη γιατί ο χρόνος δεν μετράει

-αφού το Ανεκδήλωτο δεν έχει Μάζα-,

όμως χρειάζεται

προσαρμογή στην εκάστοτε Συνειδητότητα

όλων των ανθρώπων για την Τέλεση...

Έτσι κατανόησα πια και δεν βιάζομαι...

Κατανόησα ότι δεν έχει σημασία το πότε...

αλλά το σίγουρα...

Γι' αυτό κι' εγώ, Κεντράρω στο Ανέπαφο...









Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου