Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2015

ΚΑΒΒΑΔΙΑ ΔΗΜΗΤΡΑ " Ατιτλο"


Να μετράς τις στιγμές της μοναξιάς
σαν κομποσκοίνι αγιασμένο
με ανίερες ευχές.
Να μετράς και πάντα παραπάνω να βγαίνουν.
Στον καρπό δεν κάνει, περισσεύει,
το βάζεις στο λαιμό στενεύει
σε πνίγει η αγιότητα του.
Οξυγόνο οι στιγμές.
Βαθιά ανάσα, δυνατή εκπνοή.
Το διοξείδιο παραμένει,
Αυτό χρειάζεσαι, μ΄αυτό ζεις.
Ανοσία στον εν ζωή θάνατον.

Δ.Κ









Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου