Κυριακή, 2 Αυγούστου 2015

ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ " Καλοκαιρινή πανσέληνος "





Εκείνο το καλοκαιριάτικο βράδυ, το κορίτσι ξάπλωσε και ένοιωθε την ψυχή της 
πιο βαριά από κάθε άλλη φορά.
Έβγαλε ένα βαθύ αναστεναγμό από μέσα της και μετά σιώπησε, μέχρι που
ο ύπνος τη σκέπασε με τα όνειρά του 
Η μισάνοικτη κουρτίνα λικνίζονταν από το ελαφρύ αεράκι και το φως ενός 
πανσέληνου φεγγαριού, έμπαινε από το παράθυρο και έλουζε το κορμί του 
κοριτσιού. 
Στη μέση της νύχτας, που όλα κοιμούνται, κάτι μπήκε μέσα στην κάμαρα 
Κάτι άυλο, σαν μια φωτεινή σκιά 
Άρχισε να στροβιλίζεται σαν μπαλαρίνα και να σκορπάει το φως του γύρω γύρω 
Μετά πλησίασε στο κρεβάτι του κοριτσιού. 
Έγειρε από πάνω, της φίλησε τα μάτια, και με ένα κυματισμό, της χάιδεψε τα μαλλιά 
Έκανε μία στροφή ακόμα και χάθηκε ξαφνικά, όπως ακριβώς ήρθε 
Το πρωί το κορίτσι ξύπνησε ανάλαφρα, 
θα ορκιζόταν πως χθες το βράδυ, είδε το φεγγάρι με τα μάτια της... 
Πλησίασε στον καθρέφτη, σαν από συνήθεια, και χάιδεψε τα μαλλιά της 
Η πόρτα άνοιξε και εκείνη έστρεψε το κεφάλι της κατά κει και ρώτησε: 
«Μαμά, γιατί δε μου είπες ποτέ ότι στα μαλλιά μου έχω κύμματα»; 
Και η μάνα απόρησε, πώς μέχρι τότε δεν το είχε προσέξει...





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου