Πέμπτη, 10 Απριλίου 2014

ΦΡΑΓΚΙΑ ΙΩΑΝΝΑ - ΟΧΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ




  Τελευταία στιγμή βρήκα το ζαχαροπλαστείο. Πώς βρέθηκα σ' εκείνη την αφιλόξενη περιοχή, ένας θεός το ξέρει. Δρόμος γεμάτος λακούβες, σκουπίδια στις άκρες, αδιέξοδα εδώ κι εκεί, μια αποθήκη σφραγισμένη, σαν να έγνεφε "Τέλος, αλλάξτε κατεύθυνση αν δε θέλετε να μείνετε για πάντα εδώ". Πριν γυρίσω την πλάτη τρέχοντας, πήρε το μάτι μου εκείνο το ζαχαροπλαστείο. "Επιτέλους" λέω, "κάποιοι ζουν εδώ και μάλιστα για να γλυκάνουν τον κόσμο. Ας μπω, σε πείσμα της τρομάρας που πήρα!"
Η πωλήτρια έπιασε να τυλίξει το ρολό σοκολάτα που της έδειξα και, πράγμα παράξενο, το απόθεσε στον βρώμικο πάγκο κι άρχισε να το διαλύει με δάχτυλα γυμνά και να πετάει τη γέμιση στο πάτωμα. Αηδίασα, "τι ανοησίες κάνετε" τη μάλωσα, "δεν πρόκειται να το αγοράσω". Με κοίταξε απορημένη και συνέχισε το βρώμικο έργο της. "Θέλω τον προϊστάμενο, ποιος είναι ο προϊστάμενος" άκουσα τον εαυτό μου να φωνάζει, ενώ ήθελα να φύγω από τον τόπο που με γέμιζε βρωμιά και χυδαιότητα.
"Να πάτε στον προϊστάμενο" έκανε μια γκριμάτσα αδιαφορίας η πωλήτρια. Άνοιξα την πόρτα δίπλα κι αντίκρυσα πίσω από ένα σάπιο γραφείο έναν τύπο ριγμένο νωχελικά στην πλάτη της καρέκλας. "Τι κατάσταση είναι αυτή;" ξεφώνισα. "Μπήκε άνθρωπος στην ξεχασμένη από το θεό, βρομερή γωνιά σας, κι εσείς σερβίρετε σκουπίδια;""Χαχαχα και ποιος σας υποχρεώνει να τα αγοράσετε; Η πολιτική του καταστήματος είναι δεδομένη, αν θέλετε παίρνετε, αν όχι, καλή σας μέρα!"
Έσταζε αλαζονία, τι βλάκας θεέ μου, τι χυδαία μούρη... γιατί να μην μπορώ να το βάλω στα πόδια, μακριά από την αρρωστημένη κατάσταση; "Θα σας καταγγείλω" χτύπησα το χέρι στο λιγδιασμένο γραφείο του, "θα σας κάνω βούκινο, κι εσάς και το βρωμερό σας κατάστημα! Θα... θα..."
Μα καλά, πώς δεν το σκέφτηκα νωρίτερα; Το διαδίκτυο, αυτό ήταν η λύση! Θα έγραφα όνομα, διεύθυνση, γεγονότα λεπτομερή κι ενυπόγραφα... και με τις θαυμαστές ταχύτητες που τρέχει εκεί μέσα κάθε πληροφορία, σε λίγες μέρες - τι λέω, ώρες! - ο γλοιώδης προϊστάμενος κι η ασυνείδητη κοπέλα θα είχαν συλληφθεί και τιμωρηθεί παραδειγματικά, έχοντας το ανάθεμα μιας ολόκληρης κοινωνίας.Έτρεξα στο μικρό μου καταφύγιο, τον υπολογιστή μου, κι έγραψα με λεπτομέρειες τη φριχτή ιστορία μου, εκθέτοντας κάθε στοιχείο που θα μπορούσε να ζητηθεί από Αρχές ή πολίτες. Κι έπειτα κάθισα να χαλαρώσω, περιμένοντας τη γλυκιά εκδίκηση
.......... .......... .......... .......... ......... ......... ......... .......... .........

Σε ελάχιστες ώρες το νέο είχε μαθευτεί. Φέισμπουκ, ραδιόφωνο και κανάλια σχολίαζαν με πάθος την είδηση. 
Σε ελάχιστες μέρες ο προϊστάμενος και η πωλήτρια γύριζαν από στούντιο σε στούντιο για να δώσουν συνέντευξη. 
Σε ελάχιστες εβδομάδες το διάσημο ζευγάρι πόζαρε με επώνυμα ρούχα διαφημίζοντας γλυκίσματα και άλλα εδέσματα και σατυρίζοντας το πάθημά του. 
Σε ελάχιστους μήνες ο προϊστάμενος έβαλε υποψηφιότητα για βουλευτής, αφού παντρεύτηκε την πωλήτρια που τόσο πιστά του είχε συμπαρασταθεί.
Σε ελάχιστα χρόνια ο προϊστάμενος, εκ των εξεχόντων μελών των ανωτάτων κύκλων παρέθετε δείπνο σε διεθνή αντιπροσωπεία βιομηχάνων με σκοπό την εξυγίανση κι εκσυγχρονισμό των βιομηχανικών δομών της χώρας.

Ο καταναλωτής που δημοσίευσε το σχετικό άρθρο στο διαδίκτυο κάνοντας διάσημο τον προϊστάμενο, αγνοείται. Φήμες τον θέλουν νεκρό κατόπιν αυτοκτονίας ενώ κάποιοι επιμένουν ότι δολοφονήθηκε, χωρίς όμως επαρκή στοιχεία. Οι περισσότεροι πάντως τείνουν να συμφωνήσουν πως ήταν φύσει ρομαντικός και αφελής, πιστός της θεωρίας περί αγαθής φύσης του ανθρώπου.

Ιωάννα




3 σχόλια:

  1. Ένα εξαιρετικά ευφυές κείμενο της Ι.Φ,σαν σενάριο φουτουριστικής ταινίας.
    Εικόνα του παρόντος κόσμου,που καλωδιωμένος ζεί μιά ψευδαίσθηση ελευθερίας της έκφρασης,που τον οδηγεί σε ένα ζοφερό μέλλον!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Υπέροχο κείμενο Ιωάννα μου, χτύπησες κέντρο!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολύ έξυπνο και εύστοχο αφήγημα!! Σε ευχαριστούμε Ιωάννα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή